Την περασμένη Πέμπτη, βγήκαν στην Ελλάδα τα αποτελέσματα (βάσεις), για την εισαγωγή ή όχι στα Πανεπιστήμια της χώρας. Οι υποψήφιοι ήταν 73.220. Οι επιτυχόντες είναι 48.035. Και εκείνοι που μένουν έξω είναι 25.185.
Από τα δικά μου μαθητικά/φοιτητικά χρόνια, όπου τα πράγματα μάλλον μού ήρθαν εύκολα (ίσως επειδή από παιδί μού άρεσε να διαβάζω και να μαθαίνω πράγματα…), πάντα το μυαλό μου πήγαινε σε εκείνους που, την ημέρα που ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα, είδαν/έμαθαν ότι δεν τα κατάφεραν.
Ήταν, φυσικά, αποσβολωμένοι, στεναχωρημένοι, χαμένοι, απογοητευμένοι…
Άλλοι προχώρησαν σε εναλλακτικές επιλογές, είτε στο εξωτερικό (αν μπορούσαν – τα τελευταία χρόνια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου είναι πολύ δημοφιλή, γι όσους μπορούν βεβαίως να αντέξουν το κόστος των διδάκτρων, αλλά και της διαβίωσης, που έχει γίνει ασύμφορη!), είτε σε άλλα πεδία όπως σε τεχνικές σχολές, με προσανατολισμό σε πιο πρακτικά επαγγέλματα, όπως τεχνολόγοι τροφίμων και διατροφής, υγείας και πρόνοιας, (πχ νοσηλευτικά, τεχνολόγοι διαγνωστικών μηχανημάτων κλπ), ηλεκτρολογικά, υδραυλικά, και άλλα πολλά.
Όπως και νάχει, η ζωή δεν τελειώνει για όσους δεν έπιασαν τη βάση. Αντίθετα, έχουμε δει πολλούς, στο «νέο ξεκίνημα» τους, να έχουν διαπρέψει. Όχι μόνο επαγγελματικά, στην αγορά εννοώ, αλλά ακόμα και ακαδημαϊκά, σε νέους κύκλους σπουδών.
Συμβουλές, δεν είμαι σε θέση να δώσω. Ξέρω όμως, ό,τι όσοι έχουν πετύχει στις εισακτέες, αλλά και στη συνέχεια των σπουδών τους μέχρι και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, έλιωσαν τον πισινό τους στο διάβασμα! Μπορεί να έχασαν πολλές ώρες από τα ατίθασα νιάτα τους, αλλά κέρδισαν πολύ περισσότερα.
Μπορώ, όμως, να μεταφέρω την συμβουλή/ενθάρρυνση που δίνει στους νέους μια καλή φίλη, η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, σύμβουλος επικοινωνίας, αρθρογράφος στο liberal.gr., και δημιουργός του καταπληκτικού Newsletter FactNews, που το συστήνω ενθουσιωδώς. Ιδού:
«Είτε μπήκες στο πανεπιστήμιο είτε όχι να κοιτάξεις να βρεις μια δουλειά, μια οποιαδήποτε δουλειά. Η οικονομική χειραφέτηση είναι πολύ σημαντική. Και να διαβάζεις κάθε μέρα μια εφημερίδα, ειδικά αν είσαι γυναίκα (την Καθημερινή ή την ΕφΣυν ή και τις δύο αν είσαι στ’ αλήθεια έξυπνος) και τον Εκόνομιστ κάθε εβδομάδα.
Το να είσαι νέος δεν είναι τόσο γαμάτο όσο λένε κάτι θλιμμένοι μεσήλικες. Η μέση ηλικία είναι πολύ καλύτερη αλλά το πόσο καλά θα την περάσεις εξαρτάται από την πρώτη νεότητα. Προσοχή λοιπόν.
Και ΥΓ: Μην ακούτε τις μαμάδες σας. Να πάτε να δουλέψετε. Και σερβιτόροι και εργάτες και ό,τι να ναι. Μην εξαρτάστε από τα πορτοφόλια των άλλων.»
Και, για να ολοκληρώσω όλο αυτό, με ένα οφειλόμενο σημείωμα του Γιάννη Κουτσομύτη, αρθρογράφο-αναλυτή για ευρωπαϊκά και γεωστρατηγικά θέματα, και διευθυντής του εξαιρετικού ιστότοπου Kappa News, για τις κολώνες, τα στηρίγματα, όλων αυτών των παιδιών:
«Σήμερα στέκομαι ηθικά δίπλα στους δεκάδες χιλιάδες γονείς στην Ελλάδα που στερήθηκαν επί χρόνια οι ίδιοι για να έχουν τα παιδιά τους τις προϋποθέσεις εισαγωγής σε μια Σχολή Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Γονείς που δούλεψαν διπλοβάρδια, μανάδες και πατεράδες που υπέμειναν προσβολές και ταπεινώσεις, αλλά και όσοι από τους γονείς δεν πρόλαβαν να δουν εν ζωή να εκπληρώνεται το ηθικό τους χρέος προς τα παιδιά τους.
Σε όλους αυτούς τους αφανείς ήρωες της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και των μεταναστών που εμπιστεύθηκαν τα παιδιά τους στην ελληνική παιδεία και παλεύουν στην Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον, έχω να πω ότι ως ελληνική πολιτεία έχουμε μεγάλη υποχρέωση να προσφέρουμε σε αυτούς τους νέους πολίτες/φοιτητές τις καλύτερες συνθήκες μόρφωσης.
Αλλά και στους νέους Έλληνες φοιτητές που στερήθηκαν πολύτιμες στιγμές της νιότης τους για να συμμετάσχουν σε μια ανώτερη μόρφωση.
Το μέλλον ανήκει σε εσάς.»
Καλή αρχή!…
