Αυτό που ευθύνεται είναι η αναβλητικότητα και κυρίως η ευθυνοφοβία όλων να αναλάβουν κόστος και ευθύνη για διάφορα ζητήματα
Θα μπορούσε η φετινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου να ήταν διαφορετική. Θα μπορούσε να έστελνε κάποια μηνύματα, πολλά μάλλον, εντός και εκτός Κύπρου. Τα καταφέραμε όμως πάλι με τις μεταξύ μας αντιπαραθέσεις να δοθεί τελικά ένα δυνατό μήνυμα σε αυτούς που επιχειρεί να προσαρτήσει στην ουσία η Τουρκία. Ένα μήνυμα που τη μόνη που βολεύει είναι ακριβώς την κατοχική δύναμη. Γενικά, με τη διαχείριση ζητημάτων που μπορεί να είναι σύνθετα δεν το έχουμε. Του λόγου το αληθές και η συνεχής διαφήμιση που κάνουμε στον τουρισμό στα κατεχόμενα. Με τα συνεχή ρεπορτάζ για το πόσοι τουρίστες πάνε από κει, ενώ φτάνουν από τα νόμιμα αεροδρόμια, επειδή, λέει, αυξήθηκαν τα μαύρα βανάκια στα αεροδρόμια. Χωρίς αριθμούς, χωρίς έρευνα, χωρίς στοιχεία.
Το είπε πολύ καλύτερα από όσο προσπαθώ να το διατυπώσω ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΥΞΕ Φιλόκυπρος Ρουσουνίδης: Η διαρροή -τουριστών- είναι θέμα που απαιτεί πολιτική διαχείριση και η ενδεχόμενη κινδυνολογία θα αποτελούσε μάλλον έμμεση διαφήμιση. Αποκάλυψε δε, μιλώντας στο περιοδικό Ξενοδόχος, πως για το ζήτημα γίνονται δύο μελέτες, που θα είναι έτοιμες στο τέλος του καλοκαιριού, συνιστώντας στην ουσία αυτοσυγκράτηση μέχρι τότε.
Φυσικά, αυτή η πολιτική διαχείριση που θα απαιτηθεί κρύβει σίγουρα κινδύνους, έχοντας ήδη υπόψη τη διαχείριση με την παρολίγο συμμετοχή του Τουρκοκύπριου δημάρχου της κατεχόμενης Αμμοχώστου στην αντικατοχική εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου.
Τα παραδείγματα των προβλημάτων που έφερε η πολιτική διαχείριση άλλων θεμάτων είναι δυστυχώς πολλά. Με κορυφαία ίσως την πολιτική διαχείριση των προβλημάτων της οικονομίας και των τραπεζών, που οδήγησε στην ουσία τη χώρα σε χρεωκοπία και στην ανάγκη διάσωσής της από τους Ευρωπαίους εταίρους. Σε αυτούς που επενδύουμε και τώρα να μας λύσουν το πρόβλημα μας, κάνοντας την ίδια ώρα ό,τι περνά από το χέρι μας για να πείσουμε ότι δεν επειγόμαστε ή καλύτερα πως δεν είμαστε έτοιμοι.
Είμαι, όμως, πλέον σχεδόν πεπεισμένος πως αυτό που φταίει στη διαχείριση προβλημάτων και ζητημάτων που προκύπτουν είτε στο Κυπριακό, είτε στην οικονομία, είτε στον τουρισμό, δεν είναι η ανεπάρκεια της πολιτικής ηγεσίας, των κομμάτων ή της Πολιτείας. Αυτό που ευθύνεται είναι η αναβλητικότητα και κυρίως η ευθυνοφοβία όλων να αναλάβουν κόστος και ευθύνη για διάφορα ζητήματα. Έτσι, εδώ και δεκαετίες αρκετά προβλήματα μένουν άλυτα.
Οι κουρεμένοι καταθέτες και οι κάτοχοι αξιογράφων θα περιμένουν κι άλλο για λύση στο πρόβλημα τους γιατί… ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν πάει κάτι στραβά, οι συντάξεις θα μείνουν χαμηλές γιατί ποιος θα αγγίξει το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων που εγγυάται στην ουσία εμμέσως το κράτος, έστω και αν επωφελείται το ίδιο τελικά και όχι τα μέλη του Ταμείου. Δεν αποκλείεται δε, να μιλάμε και στις επόμενες εκλογές για τις εκποιήσεις, η διαχείριση των οποίων επίσης χρονίζει.
Εν ολίγοις, αρκετά ζητήματα και προβλήματα παραμένουν άλυτα και προστίθενται στο άλυτο Κυπριακό, που έμμεσα ή άμεσα επηρεάζει την οικονομία και την καθημερινότητά μας όλο και περισσότερο. Κανείς δεν έχει φυσικά ένα μαγικό ραβδί. Στην περίπτωση μας, όμως, φαίνεται πως κανείς δεν έχει ιδέα για το πώς θα πάμε παρακάτω γενικότερα. Και ακόμα χειρότερα, κανείς δεν φαίνεται να πράττει κάτι…
