Για τις στρεβλώσεις που παράγουν υπερκέρδη ιδιωτών και για τον αθέμιτο ανταγωνισμό που υφίσταται

Μεταξύ σοβαρού κι αστείου θα μπορούσε να λεχθεί πως η χθεσινή ανακοίνωση της διεύθυνσης της ΑΗΚ αποκτά ιστορική σημασία. Είναι η πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια που η ΑΗΚ υπεραμύνεται της υπόστασης και του ρόλου της για καίριας σημασίας θέματα που έχουν να κάνουν με τη βιωσιμότητα της και το δικαίωμα της να ανταγωνιστεί ισότιμα στην υπό δημιουργία αγορά ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Που ίσως είναι η μόνο αγορά που, πριν ακόμα λειτουργήσει, δημιούργησε υπερκέρδη που μάλλον δεν φαντάζονταν ούτε οι περίφημοι επενδυτές.

Στην οποία αγορά η ΑΗΚ καταδικάστηκε να είναι τα τελευταία χρόνια φτωχός συγγενής (και με δική της ευθύνη σε κάποιο βαθμό), με μόνο 3 μεγαβάτ από φωτοβολταϊκό πάρκο, όταν υπάρχουν εγκατεστημένα σχεδόν 600 μεγαβάτ, εγκαθίστανται συνεχώς νέα και εκκρεμεί η υλοποίηση αδειών για εκατοντάδες άλλα, όλα ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Και μην εκπλαγείτε κάποια στιγμή να πληρώνουμε και αποζημιώσεις σε όλους αυτούς για το ρεύμα που θα μπορούν να παράγουν αλλά δεν θα μπορεί ο Διαχειριστής να ρίχνει στο δίκτυο, λόγω των γνωστών αναπηριών του ηλεκτρικού συστήματος. Ε γιατί να το παράγουν αφού δεν μπορούμε ακόμα να το καταναλώνουμε;

Και μόνο πολύ πρόσφατα άνοιξε η ΡΑΕΚ παράθυρο για να μπει -αν βρει χώρο, τώρα πια) στο νέο… καταπράσινο (τρομάρα του) ενεργειακό περιβάλλον και η ΑΗΚ, με περιορισμούς και χρονοδιαγράμματα, έστω.

Η ΑΗΚ λοιπόν χθες εξέδωσε μια ανακοίνωση που λέει πολύ περισσότερα από όσα έχουν γραφεί στο χαρτί.

Πίσω από τις γραμμές η στήλη θεωρεί πως καταγγέλλεται, επιτέλους, επίσημα από την ΑΗΚ και όχι από το προσωπικό της, που ανέλαβε εξ ανάγκης την υπεράσπισή της εδώ και χρόνια ελλείψει δικής της φωνής, ότι τυγχάνει δυσμενούς διάκρισης από την Πολιτεία στο πλαίσιο της μεταβατικής ρύθμισης ηλεκτρισμού που λειτουργεί από τη ΡΑΕΚ εδώ και 5-6 χρόνια, υπέρ των ιδιωτών παραγωγών και -κυρίως- των προμηθευτών. Οι οποίοι απέκτησαν -εκ του νόμου και εκ των ρυθμιστικών αποφάσεων- δικαίωμα να ανταγωνίζονται αθέμιτα την ΑΗΚ, η οποία καταδικάστηκε να καίει ό,τι ακριβότερο υπάρχει στην αγορά καυσίμων, με ρυθμιζόμενο κέρδος κάτω από 5%, ενώ οι ανταγωνιστές της έχουν τριψήφιο (όχι τριπλάσιο!) ποσοστό κέρδους. Και το όφελος (εξοικονόμηση) των πελατών των ανταγωνιστών της ΑΗΚ είναι μόνο 7 – 10%, στο συνολικό κόστος εξυπηρέτησης. Και δικαίωμα σε αυτό το ελάχιστο, έστω, όφελος, δεν έχουμε οι οικιακοί καταναλωτές, ούτε και η μεγαλύτερη μερίδα των εμπορικών καταναλωτών.

Παρόλα αυτά, η ίδια η ΑΗΚ ανέφερε χθες στην ανακοίνωσή της πως έχασε ήδη 10% των πελατών της. Μην χαιρεκακείτε, ορισμένοι. Όσο λιγοστεύουν οι πελάτες της ΑΗΚ, τόσο περισσότερο κόστος (καυσίμου και λειτουργικό) θα επωμιζόμαστε εμείς που θα παραμείνουμε πελάτες της, διότι δεν μπορούν -έστω για την ώρα- να μας εξυπηρετήσουν οι ιδιώτες προμηθευτές. Και σε αυτό το κόστος που επωμιζόμαστε περιλαμβάνεται και κόστος που προέρχεται από την ασταθή και αναξιόπιστη παραγωγή φωτοβολταϊκών και αιολικών, η οποία κατά τα άλλα δημιουργεί τα αναμφισβήτητα υπερκέρδη.

Μπορείτε να διαβάσετε σε άλλο χώρο της εφημερίδας την ανακοίνωση της ΑΗΚ. Δώστε προσοχή και σε αυτές τις στρεβλώσεις που υπάρχουν στη (λεγόμενη) μεταβατική ρύθμιση ηλεκτρισμού, την οποία, όπως έγραψε τις προάλλες ο Σύνδεσμος Αιολικών, πολλοί παραγωγοί και προμηθευτές πολύ θα ήθελαν να γίνει μόνιμη κι ας κλαψουρίζουν για την καθυστέρηση της λειτουργίας της μόνιμης ανταγωνιστικής αγοράς:

  • Δεν επιτρέπεται στην ΑΗΚ να συνάψει διμερείς συμβάσεις για αγορά (σ.σ. φθηνής) ενέργειας από  ανεξάρτητους παραγωγούς ΑΠΕ,
  • Δεν επιτρέπεται στην ΑΗΚ να συνάψει διμερείς συμβάσεις για πώληση ενέργειας σε ανεξάρτητους προμηθευτές,
  • Έχει αυστηρό έλεγχο στην ανάπτυξη και υλοποίηση έργων ΑΠΕ.