Μια νέα διάσταση έχει πάρει πλέον η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Τα ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, τα σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Μόσχα, η ρωσική επίθεση σε ουκρανικό λιμάνι στον Δούναβη κοντά στα ρουμανικά σύνορα ή σε ιατρικά κέντρα, ο βομβαρδισμός της γέφυρας Χόνκαρ στην Κριμαία, δείχνουν πως οι δύο πλευρές μεταφέροντας τη σύρραξη σε μέρη και ομάδες ανθρώπων που είχαν μείνει στο απυρόβλητο μέχρι σήμερα.
Οι επιθέσεις των Ουκρανών με drones έχουν θορυβήσει τη Μόσχα. Αν και δεν πρόκειται για χτυπήματα που θα αλλάξουν την έκβαση του πολέμου, εντούτοις ο συμβολικός αντίκτυπός τους είναι μεγάλος. Οι ρωγμές στο αφήγημα της άτρωτης στρατιωτικής δύναμης μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο, ενώ σοβαρές ενδέχεται να είναι οι επιπτώσεις στο ηθικό των Ρώσων πολιτών.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη, αν ληφθεί υπόψη ότι οι ρωσικές δυνάμεις απέτυχαν να αναλάβουν τον πλήρη έλεγχο οποιασδήποτε από τις τέσσερις περιοχές ή διοικητικές περιφέρειες -Nτονέτσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνα, και Ζαπορίζια της Ουκρανίας, που διεκδικούν εδώ σχεδόν ένα χρόνο. Μεγάλο μέρος του εδάφους που είχε αρχικά καταληφθεί μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή έχει παραχωρηθεί και ακόμη περισσότερο χάνεται, αν και αργά, κατά την διάρκεια της τρέχουσας ουκρανικής επίθεσης.
Κάθε ουκρανική επίθεση δέχεται αντίποινα από τη Ρωσία. Και το ανάποδο φυσικά. Οι Ουκρανοί γίνονται όλο και πιο εφευρετικοί πλήττοντας τους αντιπάλους τους. Μάλιστα, το γεγονός πως τελευταία χρησιμοποιούν μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη οδηγεί σε επαναπροσδιορισμό της αμυντικής τακτικής του Κιέβου, που του δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα.
Η σύρραξη κλιμακώνεται και γίνεται όλο και πιο αδυσώπητη. Παρά τον υψηλό φόρο αίματος του πολέμου για τους στρατούς και των δύο χωρών, αλλά και τους Πολίτες, ειδικά τους Ουκρανούς, οι συνομιλίες για τον τερματισμό των μαχών δεν έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο. Με τις διαπραγματεύσεις να έχουν βαλτώσει είναι σαφές, πως τα όπλα είναι η μόνη διέξοδος για τις δύο πλευρές για να πετύχουν αυτά που θέλουν. Το ζήτημα θα κριθεί στα όπλα και θα χρειαστεί να περάσει καιρός ώστε η διπλωματία να μπορέσει να παίξει τον δικό της ρόλο.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός αναλυτής για να προβλέψει πως οι άμαχοι θα πληρώσουν ακόμη μεγαλύτερο τίμημα. Αν ο στόχος είναι να επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατόν μεγαλύτερο πλήγμα, τότε πολύ δύσκολα θα τεθούν οποιαδήποτε όρια, σε ένα πόλεμο που ήδη χαρακτηρίζεται απάνθρωπος. Ο πόνος και η ζημιά που μπορεί να προκαλέσουν η μια στην άλλη με σχετικά χαμηλό κόστος και από σχετικά ασφαλή απόσταση είναι κάτι το συγκλονιστικό.
