Καμένη γη κι ένα απέραντο μαύρο. Αυτό άφησαν πίσω τους οι πυρκαγιές που έπληξαν τις τελευταίες μέρες την επαρχία Λεμεσού. Οι αναζωπυρώσεις δεν είχαν τελειωμό και οι ζημιές κάθε μέρα και χειρότερες.
Συγκλονιστική ήταν η μαρτυρία κατοίκου ο οποίος με δάκρυα στα μάτια, είπε πως την μια μέρα κατάφερε να σώσει την περιουσία του αλλά την επόμενη η αναζωπύρωση κατέστρεψε τα πάντα. Και δεν ήταν ο μόνος δυστυχώς. Αρκετοί ήταν εκείνοι που υπέστησαν σοβαρές ζημιές στις περιουσίες τους και το κράτος οφείλει να τους δει, να τους ακούσει και να τους δώσει λύσεις.
Τα λόγια είναι του αέρα. Οι δηλώσεις κατά την διάρκεια των κατασβέσεων πολλές. Δεν θα καταπιαστώ με καμία γιατί όλες πάνω κάτω ήταν οι ίδιες. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν τόσο τα μέλη της Κυβέρνησης όσο και οι πολιτικοί που τοποθετήθηκαν την ώρα που οι πραγματικοί ήρωες έδιναν τη μάχη για αντιμετώπιση των πυρκαγιών, είναι πως το χρονικό σημείο των δηλώσεων παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Την ώρα που οι φλόγες τυλίγουν κατοικίες πολιτών και οι δυνάμεις προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν, τα λόγια είναι περιττά. Για τις όποιες αλλαγές στα μέτρα αντιμετώπισης των πυρκαγιών και για την ενίσχυση των δυνάμεων λόγο έχουν μόνο οι αρμόδιοι, οι ομάδες των οποίων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Οι υπόλοιποι μπορείτε να αρχίσετε τα παραμύθια μετά που θα τελειώσει η μάχη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης μεταξύ τους συνεννόησης είναι η υπουργός Δημοσίας Τάξεως και ο υπουργός Γεωργίας, με την πρώτη να τρέχει να δικαιολογεί –χωρίς λόγο- δηλώσεις του δεύτερου. Αφορμή ήταν μια δήλωση του κ. Ξενοφώντος για ενδεχόμενο λάθος χειρισμών στην μεγάλη αναζωπύρωση στην Άλασσα, κάτι το οποίο θα απασχολήσει την σύσκεψη με τους εμπλεκομένους. Η κ. Κουκκίδη ερωτηθείσα αναφορικά με την εν λόγω δήλωση, έσπευσε να τα ρίξει στους δημοσιογράφους –αλίμονο– καλώντας να μην δίνουμε διαστάσεις σε ένα μεμονωμένο περιστατικό. Τόσο μεμονωμένο, που εξαιτίας του κάηκαν ακόμα και περιουσίες…
Οι πυρκαγιές που ξεσπούν κάθε χρόνο σε όλη την Κύπρος πρέπει επιτέλους να προβληματίσουν. Το νησί δεν χρειάζεται τέτοιου είδους περιστατικά γιατί εκτός από τις περιουσίες που χάνονται, καταστρέφεται και ένα τεράστιο μέρος του περιβαλλοντικού πλούτου.
Σε ό,τι αφορά τους πυροσβέστες, δασοπυροσβέστες, εθελοντές και πολίτες που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο επίκεντρο της φωτιάς, οφείλουμε να πούμε ένα τεράστιο μπράβο και ένα ακόμη μεγαλύτερο ευχαριστώ. Η οργάνωση που υπήρξε με τα τρία κέντρα συντονισμού ήταν άμεση και η συνεννόηση μεταξύ των δυνάμεων πυρόσβεσης φαίνεται να ήταν καλή. Εντύπωση προκάλεσε ο αριθμός των εθελοντών που έσπευσαν στα σημεία των πυρκαγιών και βοηθούσαν όπως μπορούσαν τις δυνάμεις πυρόσβεσης. Ντροπή όμως ήταν να γίνονται αναρτήσεις στα μέσα κοινωνική δικτύωσης για μεταφορά προμηθειών (όπως νερών) στην περιοχή των πυρκαγιών, ώστε να προσφερθούν στους πυροσβέστες, οι οποίοι βρίσκονταν για ώρες ολόκληρες μέσα στο μέτωπο. Αυτό είναι ευθύνη της πολιτείας.
Όλα αυτά που έγιναν λοιπόν στις πυρκαγιές στην ημιορεινή περιοχή της Λεμεσού πρέπει να μελετηθούν προσεκτικά ώστε να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη, γιατί εκείνο που πραγματικά απευχόμαστε είναι να θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές.
