Προσωπικά δεν είμαι σίγουρος ότι «είναι πλέον σε όλους ξεκάθαρο ότι το τι γίνεται στην Κύπρο δεν είναι ευθύνη των Τουρκοκυπρίων, αλλά ευθύνη της Τουρκίας», όπως φρόντισε να τονίσει ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης μιλώντας προχτές στο συνέδριο των αποδήμων για τα γεγονότα της Πύλας. Καλά έκανε και το τόνισε, φυσικά, καλά έκανε και επεσήμανε ότι «δεν είναι οι Τουρκοκύπριοι, είναι η Τουρκία και πρέπει πρώτα εμείς να παρουσιάζουμε τα δεδομένα ως έχουν», αλλά δεν είναι τυχαίο, που κανένας στην διεθνή κοινότητα δεν μίλησε για την Τουρκία από την ημέρα που έγιναν τα επεισόδια.
Ακόμα και οι αξιωματούχοι της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που είναι εδώ και βλέπουν τα συμβάντα από την πρώτη γραμμή, στις ανακοινώσεις τους καταδίκαζαν τις επιθέσεις που δέχθηκαν οι ειρηνευτές από την «τουρκοκυπριακή πλευρά». Μιλούσαν για την παραβίαση του στάτους κβο και του διεθνούς δικαίου από την «τουρκοκυπριακή πλευρά».
Το Συμβούλιο Ασφαλείας, που συνεδρίασε εκτάκτως και εξέδωσε μια πολύ ικανοποιητική δήλωση και για πρώτη φορά αντικειμενική, καταδίκασε τις επιθέσεις κατά των ειρηνευτών από «το τουρκοκυπριακό προσωπικό» και «από την τουρκοκυπριακή πλευρά». Η Τουρκία δεν είναι πουθενά. Παρότι ακόμα και με τις δηλώσεις του ο ίδιος ο Ερντογάν αναλαμβάνει την ευθύνη για όσα συνέβησαν και για τα τετελεσμένα που δημιουργεί, επικαλούμενος τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Και παρότι, Τουρκοκύπριοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι δεν δίστασαν να καταγράψουν το γεγονός ότι οι χειρισμοί έγιναν από την Τουρκία, αλλά και ότι οι επιτιθέμενοι στους ειρηνευτές δεν ήταν Τουρκοκύπριοι αλλά Τούρκοι στρατιώτες με πολιτικά.
Η υποκρισία της διεθνούς κοινότητας σε αυτήν ειδικά την περίπτωση έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Δέχτηκαν επίθεση οι ειρηνευτές (και όχι οι Κύπριοι) από την Τουρκία και οι εκπρόσωπο της διεθνούς κοινότητας και του διεθνούς δικαίου μιλούν για την «τουρκοκυπριακή πλευρά». Δεν είναι μόνο γιατί λόγω συμφερόντων προσφέρουν φύλλο συκής στον Ερντογάν (όπως έκαναν και για πολλούς άλλους δικτάτορες και φασίστες, που όταν δεν τους έλεγχαν έτρεχαν να τους ανατρέψουν πνίγοντας λαούς στο αίμα) είναι και γιατί πρώτοι εμείς προσφέραμε το φύλλο συκής στον εισβολέα. Πρώτοι εμείς δεχθήκαμε να ασχολούνται με το πρόβλημά μας οι ξένοι, οι πρεσβείες, οι ΜΚΟ, οι μεσολαβητές, τα Ηνωμένα Έθνη, ως να είναι πρόβλημα συνεννόησης δύο κοινοτήτων και όχι πρόβλημα εισβολής και κατοχής.
Προλαβαίνει τώρα ο Νίκος Χριστοδουλίδης να ανατρέψει αυτή την εικόνα και να πείσει πως «το τι γίνεται στην Κύπρο δεν είναι ευθύνη των Τουρκοκυπρίων, αλλά ευθύνη της Τουρκίας»; Σχεδόν αδύνατο. Γιατί αυτή η εντύπωση, αυτή η προπαγάνδα, ρίζωσε βαθιά με τα χρόνια και τις πράξεις μας. Πολιτικές και κοινωνικές. Αλλά, δεν έχουμε κι άλλη επιλογή, οφείλουμε, οφείλει ο Πρόεδρος, έστω και τώρα, να προσπαθήσει να την ξεριζώσει. Να μην το λέει μόνο στους απόδημους, να το λέει παντού. Και να το απαιτεί. Ειδικά από τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών. Ειδικά από τον Γκουτέρες, που ακόμα και σε αυτή την υπόθεση έπαιξε βρόμικο παιχνίδι σε βάρος μας, μαλακώνοντας εκφράσεις που θα ενοχλούσαν την κατοχική Τουρκία.
Για παράδειγμα, τον άλλο μήνα όταν θα μιλήσει στα Ηνωμένα Έθνη, ο Πρόεδρος μπορεί να αποφύγει τα ευχολόγια των προκατόχων του, να μην φοβηθεί τη διατάραξη του «καλού κλίματος», που ούτως ή άλλως δεν υπάρχει -και δεν φταίει η κλιματική αλλαγή-, να αποφύγει τα παρακάλια και τα κλαψουρίσματα και να παρουσιάσει στοιχεία για το τι κάνει η Τουρκία στα κατεχόμενα. Τα στοιχεία υπάρχουν. Για το πώς τοποθετεί εγκάθετους στην «κυβέρνηση», για τους έποικους που ακόμα κουβαλά κι εξαφανίζει τους Τουρκοκύπριους, για τον έλεγχο των σχολείων και της θρησκείας, για το ρόλο της παράνομης πρεσβείας, για τις τουρκικές εταιρείες που δεν αφήνουν δουλειά για τις τουρκοκυπριακές εταιρείες, για τις λίστες των απαγορευμένων αντιφρονούντων, των εχθρών του ισλαμοφασίστα. Ας αξιοποιήσει όσα καταγγέλλουν οι πιο τολμηροί Τουρκοκύπριοι. Ας υπερασπιστεί αυτούς που διώκονται.
Αν υπάρχει μια πιθανότητα να ανατραπούν οι εντυπώσεις και να υποχρεωθεί η διεθνής κοινότητα, μαζί και η κοινότητα των νεοκυπρίων, να δει επιτέλους ότι «το τι γίνεται στην Κύπρο είναι ευθύνη της Τουρκίας», μόνο με στοιχεία που δείχνουν την πραγματικότητα.
