Πολλά ήταν τα μέιλ και τα μηνύματα στα σόσιαλ μίντια που έλαβα από αναγνώστες και αναγνώστριες απ’ όλη την Κύπρο για το χθεσινό μου κομμάτι για το πώς ο θόρυβος βλάπτει σοβαρά την υγεία μας – σωματική και ψυχική. Τα πιο πολλά ήταν από ανθρώπους που μένουν σε τουριστικές περιοχές, κυρίως δε της Λεμεσού.
Έλαβα καταγγελίες από ανθρώπους οι οποίοι ανέφεραν στην Αστυνομία περιπτώσεις για εκκωφαντική μουσική ως αργά το βράδυ από νυχτερινά κέντρα της παραλιακής. Κάποιοι από αυτούς, μου μεταφέρθηκε, δέχτηκαν απειλές να μην συνεχίσουν τις καταγγελίες…
Δεν θέλω να πιστέψω ότι ζούμε σε μια τέτοια κοινωνία…
Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα πλείστα μηνύματα που έλαβα, επισημαίνουν ξεκάθαρα ότι η Αστυνομία, ή αδυνατεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ή ισχυρίζεται ότι είναι υποστελεχωμένη «και δεν μπορούμε να είμαστε παντού».
Ένας αστυνομικός που απάντησε σε κλήση συνταξιούχου δασκάλου ότι από την παραλιακή περιοχή της Λεμεσού, μεταξύ Αγ. Τύχωνα και μέχρι τον Εναέριο, κάθε βράδυ γίνεται πανζουρλισμός από τις μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού (και με πειραγμένες μηχανές και εξατμίσεις), έλαβε την απάντηση «και τι να κάνουμε κύριε, δύο είμαστε».
Σε συνέχεια των παραπάνω με τις κόντρες των μηχανόβιων, που σε μερικά σημεία αναπτύσσουν ταχύτητες πάνω από 130χλμ την ώρα μέσα σε μόλις 500 μέτρα δρόμου, η κα Σ.Φ., επίσης από την παραλιακή περιοχή, επισημαίνει το εξής αδιανόητο:
«Εάν περάσεις από κάποιο σημείο της παραλιακής κατά την διάρκεια της ημέρας, θα δεις ότι υπάρχει ένα βανάκι της Αστυνομίας που καταγράφει την ταχύτητά σου καμιά 20ριά μέτρα πριν φτάσεις σε αυτό. Αν υπερβείς το όριο, σε σταματά αμέσως και σου επιδίδει πρόστιμο. Ακόμα και αν το έχεις περάσει, το όριο των 60χλμ/ώρα π.χ. κατά 5 χλμ/ώρα.»
Ορθώς, λέω εγώ. Οι παραβιάσεις τιμωρούνται.
«Ναι, αλλά», συνεχίζει η κυρία, «γιατί δεν έχουν στηθεί με το βανάκι τους στο ίδιο σημείο, αλλά τις νυχτερινές ώρες;», που γίνεται ο πραγματικός πόλεμος με τις μηχανές και τα πειραγμένα αυτοκίνητα. Η πιο εύκολη απάντηση είναι ότι δεν τολμούν να τα βάλουν με τους συγκεκριμένους παραβάτες. Που σίγουρα δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά στον κόσμο.
Τέλος, ένας καλός φίλος που έχει παραθαλάσσιο διαμέρισμα στη Λεμεσό, ένα βράδυ, πρόσφατα, πετάχτηκε από τη θέση του όταν άκουσε έξω πυροβολισμούς. Ευτυχώς δεν ήταν πραγματικοί, αλλά από ταινία! Ξαφνικά, στήθηκε στην παραλία υπαίθριος κινηματογράφος!
Διαμαρτυρήθηκε και, ευτυχώς, οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι είχε δίκιο και αποφάσισαν να δίνουν στους θεατές ακουστικά. Πρέπει να πω ότι εκτίμησα πολύ αυτήν την άμεση αντίδρασή τους και λέω απόψε να πάω να δω μια ταινία στην παραλία!
Αλλάζοντας κλίμα. Μεταφέρω μερικά υπέροχα «στιγμιότυπα» από ζωντανές παραστάσεις του σπουδαίου, ευφυούς και ωραιότατα προκλητικού Άγγλου ηθοποιού και stand-up κωμικού Ricky Gervais:
«Όταν είσαι νεκρός, δεν καταλαβαίνεις ότι έχεις πεθάνει. Είναι επίπονο όμως και δύσκολο για τους άλλους. Το ίδιο ισχύει και όταν είσαι ηλίθιος! Επίσης, θεωρώ πολύ ηλίθιο αυτό που λένε πολλοί, “ας ρωτήσουμε και τον μέσο πολίτη τι πιστεύει”. Όχι, να μη τον ρωτήσουμε! Έχεις ιδέα πόσο γαμημένα ηλίθιος είναι ο μέσος άνθρωπος; Μην απαντήσεις. Σκέψου μόνο αυτό:
Εξακολουθούμε στη χώρα αυτή να πουλάμε πλαστικές μπουκάλες με χλωρίνη μέσα και η ταμπέλα απ’ έξω γράφει ΜΗ ΤΟ ΠΙΕΙΣ!
Εγώ λέω, λοιπόν, να αφαιρέσουμε αυτές τις ταμπέλες για δύο χρόνια. Και μετά να κάνουμε δημοψήφισμα!».
ΥΓ προβοκατόρικο: Προσοχή, αυτό δεν αφορά μόνο τους Εγγλέζους!…
Ένα μεγάλο κομμάτι των οποίων (το είδαμε ειρήσθω εν παρόδω πρόσφατα σε μια μεγάλη διαδήλωση στο Λονδίνο), ζητά να ξαναγίνει δημοψήφισμα για την επιστροφή της Βρετανίας στην ΕΕ, θεωρώντας ότι εκείνο που έγινε το 2016 ήταν εντελώς παραπλανητικό. Και, κυρίως, ότι ο λαός δεν είχε ενημερωθεί καλά για το τι σημαίνει να φύγεις και τι να μείνεις.
Και μια τελευταία Σκέψη για την Ημέρα:
«Όταν μιλάει κάποιος, να τον ακούς καλά. Με προσοχή. Μη σκέφτεσαι τι θα του απαντήσεις. Άκου τον πρώτα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ακούν ποτέ. Ούτε και παρατηρούν». Έρνεστ Χέμινγουεϊ, 1899-1961, Αμερικανός μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος και δημοσιογράφος.
