Ουδείς θα τον αδικούσε αν αποζητούσε εκδίκηση για το κακό που τον βρήκε. Ποιος θα μπορούσε, άλλωστε, να κρίνει έναν άνθρωπο που βιώνει τέτοιο πόνο και τέτοια αδιανόητη αγωνία. Η σύζυγός του και τα τρία ανήλικα παιδιά τους Ρι, Γιούβαλ και Ουρία απήχθησαν κατά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς από το κιμπούτς Κφαρ Άζζα. Έκτοτε δεν είχε νέα τους.
Ο Αβιχάι Μπροντέτζ, ένας Ισραηλινός αγρότης, αντί για εκδίκηση μετέβη στο Τελ Αβίβ και άρχισε μια σόλο διαμαρτυρία στο πεζοδρόμιο έξω από το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ υπέρ της απελευθέρωσης των ομήρων και υπέρ της ειρήνης. Η φωνή του έγιναν πολλές όταν στον χώρο έσπευσαν εκατοντάδες άτομα, ανάμεσά τους κι άλλοι συγγενείς απαχθέντων, που ζήτησαν ειρήνη και παραίτηση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού.
«Υπάρχει ένας λόγος που έγινε. Κάποιος ή κάτι προσπαθεί να μας πει κάτι. Αυτό που θέλω να πιστεύω είναι ότι προσπαθεί να μας πει “ειρήνη όχι πόλεμο”. Είμαστε όλοι άνθρωποι. Κανείς δεν θέλει νεκρά παιδιά», δήλωσε ο Αβιχάι σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, που κάλυψαν την διαμαρτυρία της 14ης Οκτωβρίου. Τότε έγινε γνωστή και η ιστορία του. Ο Αβιχάι ξεκαθάρισε πως δεν είναι πολιτικοποιημένος και είπε πως δεν θα φύγει μέχρι ν’ απελευθερωθούν οι δικοί του. «Δεν είμαι θυμωμένος με κανέναν, αλλά θέλω μια αλλαγή στην πολιτική και πρώτα απ’ όλα ν’ απελευθερωθούν οι γυναίκες και τα παιδιά. Νομίζω ότι οι δύο πλευρές στον πόλεμο μπορούν να συμφωνήσουν σ’ αυτό» είπε, υποδεικνύοντας πως δεν θα μπορούσε ποτέ να ονειρευτεί τέτοια ενότητα, αγάπη και υποστήριξη μεταξύ των Ισραηλινών. «Αυτή η αγάπη έρχεται σε αντίθεση με κάποια τμήματα της κυβέρνησης», πρόσθεσε.
Η σπουδαία πράξη του Αβιχάι, θυμίζει την ιστορία έμπνευσης της βραβευμένης με Νόμπελ Ειρήνης Ιρλανδής ακτιβίστριας Μέιριντ Κόριγκαν Μαγκουάιρ. Η Μαγκουάιρ, που ήταν γραμματέας, έκανε κάτι που για τους περισσότερους φαντάζει αδιανόητο, όταν τον Αύγουστο του 1976 παρασύρθηκαν και σκοτώθηκαν τα τρία παιδιά της αδελφής της από αυτοκίνητο που οδηγούσε μέλος του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού, ο οποίος πυροβολήθηκε θανάσιμα. Η Μέιριντ αντί να ζητήσει εκδίκηση, άρχισε να βγαίνει σε ραδιόφωνα και να ζητά ειρήνη. Μαζί με την Μπέτι Ουίλιαμς, η οποία επίσης έλαβε Νόμπελ Ειρήνης και ήταν αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού, ίδρυσαν την οργάνωση Γυναίκες για την Ειρήνη, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Κοινωνία των Ανθρώπων Ειρήνης. Οι δύο γυναίκες κατάφεραν να βγάλουν στους δρόμους του Μπέλφαστ 35.000 άτομα, που ζητούσαν ειρήνη. Η Μαγκουάιρ είχε τη βαθιά πεποίθηση πως ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να σταματήσει η βία είναι η επανεκπαίδευση και όχι η βία. Για την ιστορία ν’ αναφέρουμε πως τον Απρίλιο του 2007 η Μαγκουάιρ συμμετείχε σε διαμαρτυρίες ενάντια στην κατασκευή του φράγματος της Δυτικής όχθης και χρειάστηκε ιατρική βοήθεια όταν κτυπήθηκε από σφαίρα από καουτσούκ που έριξαν οι δυνάμεις του Ισραήλ. Τον Ιούνιο του 2010 συμμετείχε στην νηοπομπή του κινήματος Free Gaza, που πέρασε και από την Κύπρο. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους συνελήφθη στο Τελ Αβίβ και απελάθηκε.
Υ.Γ Στόχος του άρθρου δεν είναι να πάρει θέση υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς. Η μόνη πλευρά που με την οποία οφείλουμε να είμαστε είναι αυτή του Αβιχάι. Για να σωθούν τα παιδιά και η ελπίδα…
