Και ξαφνικά το Χαλιφάτο ξεπρόβαλε από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.
Βυθισμένοι στα προβλήματα μας δεν το αντιληφθήκαμε. Κι αν κάποιοι το επεσήμαναν οι υπόλοιποι κρυφτήκαμε πίσω από την βολική εξήγηση αυτά γίνονται για εσωτερική κατανάλωση.
Μακάρι να ήταν έτσι. Τα λόγια όμως που είπε ο Ερντογάν μπροστά στο τεράστιο πλήθος των οπαδών του στην συγκέντρωση υποστήριξης των Παλαιστίνιων και της Χαμάς δεν επιτρέπουν ψευδαισθήσεις. Μας γύρισαν αιώνες πίσω.
Εεεε Δύση! Απευθύνομαι σε σας. Μήπως εσείς θέλετε να έρθει και πάλι ένας αγώνας Σταυροφορίας με την ημισέληνο; Aν έχετε τέτοιο σκοπό, να ξέρετε πως αυτός ο λαός δεν πέθανε.
Μίλησε για μια πατρίδα που χάθηκε και που μέρος της ήταν η Γάζα αλλά και η Θεσσαλονίκη, το Χαλέπι, η Μοσούλη αλλά και τα Σκόπια.
Οι πόλεις αυτές ήταν αναπόσπαστο τμήμα της πατρίδας μας είπε στο ενθουσιώδες ακροατήριο. Ήταν δικό μας μέρος όπως το αίμα μας, η ζωή μας και η αγάπη μας.
Μόνο που οι πόλεις αυτές ανήκουν εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες. Η Θεσσαλονίκη είναι ελληνική από το 1912. Η Μοσούλη από το 1926 είναι μέρος του Ιράκ, ενώ το Χαλέπι μετά από πολλές περιπέτειες αποτελεί έδαφος της Συρίας από το 1946.
Επέλεξε να επαναφέρει τη μνήμη της πιο βολικής για τα επιχειρήματα του ιστορικής περιόδου αυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του 18 αιώνα αγνοώντας συνθήκες όπως της Λοζάνης.
Το Χαλιφάτο καταργήθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος θέλησε να εγκαθιδρύσει ένα κοσμικό κράτος.
Εδώ και 20 χρόνια όμως ο Ερντογάν αλλοιώνει συστηματικά τον κοσμικό χαρακτήρα της Τουρκίας.
Η Τουρκία σήμερα είναι μια αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη με τον δεύτερο ισχυρότερο στρατό στο ΝΑΤΟ, τα συμφέροντα της οποίας εκτίνονται από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι τα Βαλκάνια και τη Λιβύη, αλλά φτάνουν μέχρι και την Κίνα.
Η μουσουλμανική θρησκεία προβάλει σαν ο υπερκείμενος καθοριστικός παράγοντας για πολλούς λαούς της Μέσης Ανατολής αλλά και της Ασίας με το πρόσχημα της αντίθεσης Μουσουλμανικής Ανατολής και Χριστιανικής Δύσης. Ο Ερντογάν προβάλει όχι μόνο σαν ο πατέρας των Τούρκων αλλά και προστάτης του Μουσουλμανικού κόσμου.
Εμείς στην Ευρώπη θα θέλαμε να μην μας απειλεί το φανατικό Ισλάμ, αυτά όμως που ζούμε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες μας οδηγούν σε μια αναθεώρηση της λογικής της ενσωμάτωσης που για χρόνια φάνταζε σαν το μέγιστο ιδεολογικό επίτευγμα της Δύσης.
Σε πολλές περιοχές των ευρωπαϊκών μητροπόλεων υπάρχουν περιοχές-άβατα.
Βλέπουμε λοιπόν πολλές χώρες να αλλάζουν τρόπο αντιμετώπισης. Το πρόβλημα έχει γίνει μέρος της πολιτικής ατζέντας δίνοντας ώθηση σε πολιτικά σχήματα με ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Η Ευρωπαϊκή αβουλία και αμηχανία είναι πασιφανής. Το έχουμε ζήσει καλά στο μεταναστευτικό πρόβλημα που μας βασανίζει.
Χρειάζεται θάρρος να λέμε τα πράγματα με το άνομα τους. Η έξαρση του θρησκευτικού φανατισμού στον Μουσουλμανικό κόσμο δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο.
Η γεωγραφική μας θέση μας βάζει αντιμέτωπους με δύσκολες επιλογές.
Δεν χρειάζεται όμως να δούμε τους εαυτούς μας σαν υπερασπιστές της Χριστιανικής, αλλά της κοσμικής Δύσης, του πολιτισμού της και των πολιτικών της κατακτήσεων. Των κατακτήσεων αυτών που απειλεί με περιορισμό ή εξαφάνιση ο υπερκείμενος λόγος του Θεού ή του Αλλάχ, όπου έχει εφαρμοστεί.
(*) Άρθρο που συνεισφέρει στη στήλη, ο φίλος και συνεργάτης Γιώργος Λιγνός. Από τα πιο καθαρά μυαλά στην Ελλάδα, με πλούσια και ενδιαφέροντα διαπιστευτήρια: Προέρχεται από εφοπλιστική οικογένεια, αφοσιώθηκε στον εκπαιδευτικό χώρο που ήταν αυτό που ήθελε πάντα να κάνει, εργάστηκε και ταξίδεψε πολύ, ενεργός πολίτης, προσφέροντας όπου μπορεί, …, όλα αυτά αποτελούν την πλούσια μαγιά του, και μοιράζεται ό,τι έχει: γνώσεις, αρθρογραφία, εκπαιδευτικά σενάρια, στήριξη ανθρώπων με φυσικές δυσκολίες, βαθιά διαβασμένος, υγιώς πολιτικοποιημένος, στέκεται με σεβασμό (ποτέ επιδεικτικά) απέναντι σε μια εικόνα και κάνει τη προσευχή του. Οι αναγνώστες της στήλης, τον γνωρίζετε.
