Το σουρεαλιστικό πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα, με την επικείμενη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και τη σίγουρη μετεξέλιξη του σε κάτι άλλο, προβοκατόρικα εικάζω ότι θα αποτελέσει νέα σειρά στο Netflix. Για το soundtrack της οποίας μαθαίνω πως αναζητείται συνθέτης με αριστερό εκτόπισμα. Στιχουργός, υπάρχει! Όχι σπουδαίος, αλλά δεν πειράζει. Το μήνυμά του προς τον Κασσελάκη ήτο σαφές για τους διαφωνούντες με αυτόν: «Πάρ’ τους το κεφάλι Στέφανε, αλλιώς δεν θα είσαι άξιος για ηγέτης του κόμματος…».
Είμαστε σήμερα στην 35η ημέρα μετά την επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου σε ισραηλινούς οικισμούς σφάζοντας περίπου 1.800 ανθρώπους, Εκείνη η σφαγή, που σαφέστατα ήταν οργανωμένη, πυροδότησε αντίποινα του Τελ Αβίβ. Αυτά, είναι πλέον στην πιο δυναμική, ως τώρα, φάση τους, αλλά ο στόχος για απελευθέρωση των ομήρων και η εξόντωση της Χαμάς, δεν έχει επιτευχθεί. Αντίθετα, η επέλαση των ισραηλινών δυνάμεων μέσα στην Γάζα, έχει πλήξει πρωτίστως τους απλούς πολίτες της πολύπαθους αυτής Λωρίδας όπου ζουν πάνω από 2 εκατ. Παλαιστίνιοι
Το ανθρωπιστικό κόστος της επιχείρησης αντιποίνων του Ισραήλ κατά της Χαμάς είναι ασύλληπτο και έχει πλήξει πρωτίστως αθώους, αμάχους πολίτες.
> Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιεί ότι «υπάρχουν πολύ ανησυχητικές τάσεις εξαπλούμενων λοιμωδών νόσων στη Γάζα». Και υπάρχουν ασφαλείς πληροφορίες ότι άμαχοι πολίτες πίνουν νερό ακόμα και από ανοικτές πισίνες.
Τέλος, δημοσιογράφοι του BBC που κατάφεραν να εισέλθουν στη ρημαγμένη πόλη, υπό την προστασία Ισραηλινών στρατιωτών, είπαν ότι είδαν ένα ονομαζόμενο «εργοστάσιο όπλων» της Χαμάς, που βρίσκεται κάτω από σπίτι όπου διαμένουν και πολλά μικρά παιδιά. Η τρέλα αυτού του πολέμου που επιδιώχτηκε και συνεχίζεται από τους τζιχαντιστές μοιάζει να μην έχει όρια…
Το μόνο «καλό νέο» που έσκασε χθες βράδυ από την Ουάσινγκτον, είναι ότι το Ισραήλ συμφώνησε να αρχίσει καθημερινές 4ωρες παύσεις των πολεμικών του δραστηριοτήτων στη βόρεια Γάζα για να μπορούν να απομακρύνονται οι άμαχοι, αλλά και να φτάνει σε αυτούς ανθρωπιστικοί βοήθεια. Ταυτόχρονα, όμως, η Ουάσινγκτον συμφωνεί με το Τελ Αβίβ ότι τα διαλείμματα αυτά δεν ισοδυναμούν με κατάπαυση του πυρός, όπως δήλωσε αποφασιστικά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.
«Η Χαμάς, επιλέγοντας την τρομοκρατική επίθεση ως ηθελημένη πρόκληση, δεν μπορεί να αγνοούσε την αντίδραση του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του επιτελείου του», γράφει σε πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στο Lifo.gr ο Νικόλας Σεβαστάκης, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με τον οποίο συνομίλησα χθες. «Οι ένοπλες οργανώσεις αυτού του είδους ξέρουν καλά το πεδίο των κρατικών αντιπάλων τους, τη νοοτροπία των παικτών, τα επιχειρησιακά μοτίβα. Η πέρα από τα όρια φρίκη της επίθεσης των ενόπλων της θα έφερνε τη στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ στο “υψηλότερο” επίπεδο».
«Και αυτό συμβαίνει», συνεχίζει. «Η τρομοκρατία ως ακραία λογική της πολιτικής εκβιάζει τον εχθρό να ξεδιπλώσει όλη τη δυναμική της βίας που διαθέτει. Και επειδή ο ένας παίκτης είναι “μη κρατικός” και ο άλλος το κράτος του Ισραήλ, η Χαμάς γνώριζε πως στην παγκόσμια κοινή γνώμη και σε ορισμένα ευαίσθητα κομμάτια της, τα συναισθήματα θα αγκάλιαζαν τα παιδιά της Γάζας και όχι τους νέους στο κιμπούτς ή στο rave πάρτι στην έρημο». Και καταλήγει:
«Αυτό που βλέπουμε είναι η μετατροπή της ισραηλινής απάντησης σε κανονικό πόλεμο με έναν ευρύτερο πληθυσμό. Η λογική της διεύρυνσης του στρατιωτικού μετώπου προκαλεί ασφυξία σε όλους εκείνους που θα ήθελαν κάποτε την επιστροφή (κάποιου) διαλόγου μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Αντίθετα, “κερδίζουν” από τον πολλαπλασιασμό των θυμάτων όσοι βλέπουν στο εβραϊκό κράτος έναν μισητό ρατσισμό προς εξάλειψη (όπως έγραψε πρώην συνάδελφος πανεπιστημιακός) και από την άλλη εκείνοι που ταυτίζουν όλο τον λαό της Γάζας με τη Χαμάς και τη βάση της τρομοκρατίας».
(*) Ένας καινούργιος πολεμικός όρος εγεννήθη! Στο όνομα της διευκόλυνσης των αμάχων να φύγουν. Ναι. Αλλά να πάνε πού;
