Η ΒΙΑ στα σχολεία, η βία έξω από τα σχολεία. Η βία εντός ή εκτός των γηπέδων, σε συνοικιακά πάρκα. Όλα αυτά δεν είναι τωρινά, αλλά προφανώς απασχολούν επειδή δημοσιοποιούνται, προβάλλονται στα ΜΜΕ αλλά και διά των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. «Μαθητής πέταξε καρέκλα και τραυμάτισε καθηγητή», «μητέρα κατήγγειλε γυναίκα για βία έξω από το σχολείο του γιου της», «αποβολή διά παντός για έξι μαθητές για παραβατικές συμπεριφορές», είναι μερικοί τίτλοι που προβάλλονται στα ΜΜΕ και αναδεικνύουν ότι τα φαινόμενα αυτά, είναι μεν διαχρονικά πλην όμως βρίσκονται σε έξαρση. Είναι πρόβλημα, που αυξάνεται βαθμηδόν κι αυτό είναι πολύ ανησυχητικό.
ΘΑ σταθούμε στο τι γίνεται στα σχολεία. Δεν θεωρούμε πως η βία είναι παντού, αλλά υπάρχει. Γινόμαστε μάρτυρες σχολεία να μετατρέπονται σε… κερκίδες και να βιώνουν εκπαιδευτικοί και παιδιά συνθήκες γηπέδου. Χουλιγκανισμό και ακραίες συμπεριφορές, οι οποίες στα γήπεδα δεν είναι εσχάτως και τόσο συχνές.
ΕΙΝΑΙ προφανές πως πρωτίστως πρέπει να αποδεχθούμε ότι υπάρχει πρόβλημα, να το αναγνωρίσουμε, να το αναλύσουμε, να το αξιολογήσουμε, ώστε να αντιμετωπιστεί. Γιατί πρέπει να αντιμετωπιστεί καθώς όσο αυτό δεν γίνεται, τα φαινόμενα της βίας θα αυξάνονται και μάλιστα σε κάποια φάση θα είναι ανίκητα. Δεν υπάρχει πολυτέλεια για αδράνεια και εφησυχασμό.
Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ Παιδείας, Αθηνά Μιχαηλίδου, έχει δηλώσει πως προωθείται το σχέδιο για ηλεκτρονικό φάκελο των μαθητών, που δεν θα αφορά μόνο τα θέματα της βίας και της παραβατικότητας αλλά ευρύτερα με στόχο την έγκαιρη παρέμβαση «Το κάθε παιδί κουβαλά μαζί του μια ιστορία την οποία πρέπει να σεβαστούμε. Αν αυτή η ιστορία δεν είναι προσβάσιμη μέχρι τα 16 του τότε έχουμε χάσει το παιχνίδι», ανέφερε. Πρόκειται για ένα σχέδιο, που εάν εφαρμοστεί θα έχει αποτελέσματα.
ΤΟ σχολείο δεν θα πρέπει να ασχολείται μόνο με τις ποινές αλλά και με την πρόληψη. Θα πρέπει να παρεμβαίνει με δράσεις έγκαιρα, για να προλαβαίνει τις βίαιες συμπεριφορές. Την ίδια ώρα, πέραν από τους θεσμούς, το σχολείο, το Υπουργείο Παιδείας, το Υφυπουργείο Πρόνοιας, υπάρχει ασφαλώς και η οικογένεια. Το έχουμε επισημάνει πολλές φορές πόσο σημαντική είναι η συμβολή της οικογένειας. Προφανώς και δεν μπορεί πάντα η οικογένεια να συμβάλει. Σε εκείνες τις λίγες φορές που δεν υπάρχουν οι συνθήκες παρέμβασης πρέπει να αναλαμβάνει κατά ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο το κράτος. Αυτό προϋποθέτει ότι θα παρακολουθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες όλες τις περιπτώσεις και να γνωρίζουν, ώστε να βοηθά.
