Πως μπορείς να εμπιστευτείς ένα άνθρωπο που κυκλοφορεί με αλυσοπρίονο και υπόσχεται να κόψει με αυτό όλα τα κακά μιας χώρας; Πως μπορείς να ψηφίσεις ένα άνθρωπο που αυτοαποκαλείται βασιλιάς της ζούγκλας; Η απόγνωση μπορεί να αποτελεί μία εξήγηση; Αλλά και πάλι, σε μια χώρα 44 εκατομμυρίων ψυχών, δεν μπορούσε να υπάρξει ένα άλλο πρότυπο στο οποίο να εναποθέσουν τις ελπίδες τους οι άνθρωποι;
Οι πολίτες της Αργεντινής, βλέποντας τον πληθωρισμό στην χώρα τους να υπερβαίνει το 140%, με ότι αυτό συνεπάγεται, εξέλεξαν για πρόεδρο ένα λαϊκιστή που θεωρεί την κλιματική κρίση ψέμα, αμφισβητεί το μέγεθος των εγκλημάτων της χούντας που κυβερνούσε την χώρα τη δεκαετία του ’70, έχει χαρακτηρίσει τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ως τέχνασμα για την καταστροφή της οικογένειας, έχει δεσμευθεί ότι θα διευκολύνει την κατοχή όπλων, υποστηρίζει τη νομιμοποίηση της πώλησης οργάνων, ενώ έχει καταφερθεί με βαριές εκφράσεις εναντίον του πάπα Φραγκίσκου.
Ο Χαβιέ Μιλέι μπήκε στην πολιτική πριν τρία χρόνια. Προηγουμένως ήταν παρουσιαστής και οικονομολόγος (στο βιογραφικό του αναφέρεται και εκπαιδευτής σεξ). Ένας τέτοιος τύπος λοιπόν, κατάφερε να πείσει 14,4 εκ. ψηφοφόρους πως είναι ο άνθρωπος που θα λύσει τα προβλήματα της χώρας. Αρχίζοντας από την κατάργηση της κεντρικής τράπεζας και αντικατάστασης τους πέσος με το δολάριο. Θεραπεία σοκ, όπως χαρακτήρισε ο ίδιος τη μέθοδο του. Πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές ανησυχούν για το μέλλον της χώρας, αλλά Τραμπ, Μπολσονάρο και Μασκ του στέλνουν τα συγχαρητήρια τους. Ο αριστερός πρόεδρος της γειτονικής Βραζιλίας, τον οποίο ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής χαρακτηρίζει διεφθαρμένο κομμουνιστή, αρκέστηκε να πει πως «Η δημοκρατία είναι η φωνή του λαού και πρέπει πάντα να γίνεται σεβαστή».
Τι έπαθαν όμως οι λαοί και ελκύονται όλο και πιο πολύ από κάτι τέτοιους τύπους; Αργεντινός αναλυτής, ο Benjamin Gedan, πιστεύει ότι μία μόνο λέξη δίνει την εξήγηση: Απόγνωση. «Αυτή η ψηφοφορία μυρίζει απλώς απόγνωση. Πολλοί Αργεντινοί ψήφισαν εν γνώσει τους ενάντια στα οικονομικά τους συμφέροντα επειδή αναγνωρίζουν ότι το status quo είναι καταστροφικό. Και δεν υπήρχε λόγος να πιστεύουμε ότι ο σημερινός υπουργός Οικονομικών (ανθυποψήφιος του Μιλέι) θα μπορούσε να είναι η απάντηση». Οι πλείστοι αναλυτές πάντως πιστεύουν πως η Αργεντινή μπαίνει πλέον σε αχαρτογράφητα νερά. «Να φύγουν όλοι, να μην μείνει κανένας!», ήταν ένα από τα συνθήματα που κυριαρχούσαν στις εκδηλώσεις μετά τη νίκη του Μιλέι. Κι αυτό τα λέει όλα. Το πολιτικό σύστημα που ξέραμε έχει αποτύχει και είναι πλέον απεχθές. Κι οι πολίτες είναι έτοιμοι να ψηφίσουν όποιον τους υποσχεθεί πως θα κάνει τη διαφορά. Ακόμα και πουλώντας τρέλα ή δηλώνοντας ανοικτά πως μεταξύ κράτους και μαφίας, επιλέγει τη μαφία (δήλωση του Μιλέι).
