Για «απόπειρα παραβίασης του στάτους κβο» κατήγγειλε την κατοχική Τουρκία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης. Σε δήλωσή του για το απαράδεκτο περιστατικό στη νεκρή ζώνη του Αγίου Δομετίου, ανέφερε ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την Ειρηνευτική Δύναμη «για επαναφορά της κατάστασης εκεί που βρισκόταν πριν από τα χθεσινά γεγονότα». Τόνισε τη σοβαρότητα της κατάστασης, ως συνήθως, αλλά και τις αρνητικές συνέπειες «για την προοπτική επανέναρξης διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό» και τα ευρωτουρκικά. Η κυβέρνηση, δήλωσε, αναμένει από την ΟΥΝΦΙΚΥΠ «να αποκαταστήσει το καθεστώς της νεκρής ζώνης».

Πιο απλά, έγνοια και αυτής της κυβέρνησης είναι να δείξει στη διεθνή κοινότητα ότι κάνει τα πάντα για να διατηρήσει το στάτους κβο προπαντός. Κατά το παράδειγμα των προηγούμενων, η παρούσα κυβέρνηση προτάσσει τα στήθια της, όχι για να καταγγείλει την κατοχή αλλά για να προστατέψει την κατάσταση ώστε να παραμείνει «εκεί που βρισκόταν». Στον Άγιο Δομέτιο, στην Πύλα, στα Στροβίλια, στην οδό Λήδρας. Δεν αισθάνονται την ανάγκη ούτε αυτοί οι νεοφανείς εξουσιαστές, να χτυπήσουν το χέρι τους στο τραπέζι και να διαλαλήσουν –μήπως το ακούσει ο κόσμος όλος– ότι η κατοχική δύναμη δεν παραβιάζει απλώς το στάτους κβο (μάνα μου, το στάτους κβο) αλλά δημιουργεί συνθήκες εθνοκάθαρσης και πολιτιστικής γενοκτονίας τόσο στα κατεχόμενα όσο και στη νεκρή ζώνη.

Αυτό έπρεπε να είναι η έγνοια της κυβέρνησης και όχι αν ο ΟΗΕ αποκαταστήσει το καθεστώς της νεκρής ζώνης. Όχι αν οι τουρκικές προκλήσεις προκαλούν αρνητικές συνέπειες για την προοπτική επανέναρξης διαπραγματεύσεων ή τα ευρωτουρκικά –τα ποιά;– αλλά για το πόσο η Τουρκία θα επιμείνει να τουρκοποιεί κάθε γωνιά αυτού του καταραμένου νησιού που θα εκδώσει 10 τόμους με τα τετελεσμένα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία 50 χρόνια. Όχι αν θα παραμείνει ουδέτερη η νεκρή ζώνη –που παραχωρείται στον ΟΗΕ από την Κυπριακή Δημοκρατία– αλλά το αν θα συνεχίσει ανενόχλητη η κατοχική δύναμη να επιβάλλει την παρουσία της και να την επιβραβεύει η διεθνής κοινότητα με δισεκατομμύρια για τους Σύρους πρόσφυγες ή διατήρηση των συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εν ολίγοις, σε ποιόν απευθύνεται άραγε η κυβέρνηση όταν μιλά για «αρνητικές συνέπειες» για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων; Στην Τουρκία που σε λίγο θα στήσει κιόσκι μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο και η απάντησή μας θα είναι να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά (sic!);

Στο κατοχικό καθεστώς που απαιτεί αναγνώριση πριν καν πάμε σε συνομιλίες και η απάντηση της κυβέρνησης είναι η «καλή θέληση» για άνοιγμα κι άλλων οδοφραγμάτων; Σε ποιον απευθύνεται η κυβέρνηση όταν «εξεγείρεται» χλιαρά για το στάτους κβο της νεκρής ζώνης και δεν αξιώνει αποχώρηση του κατοχικού στρατού πριν από οποιοδήποτε ίχνος διαπραγματεύσεων; Και άραγε, τι μηνύματα στέλνει στον κυπριακό λαό, μια κυβέρνηση που δεν δείχνει διάθεση να αντισταθεί στον δυνάστη της και τον ικετεύει να μη συνεχίσει την εθνοκάθαρση και τις προκλήσεις για να διαπραγματευτεί μαζί του για το πώς θα πεθάνει η Κυπριακή Δημοκρατία;