Όλοι, «σαν έτοιμοι από καιρό» θα εκφράσουν την ευαρέσκεια ή την απαρέσκειά τους. Η παράταση που δόθηκε στα όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήταν τόσο παράξενη που μια φορά δίνεται. Eίναι πολλές οι εκκρεμότητες που, αν μπορούσαν, θα το προσπαθούσαν ξανά! Ένα εκλεγμένο όργανο να δίνει 50% παράταση χρόνου σε ένα άλλο εκλεγμένο όργανο. Σαν κατάχρηση εξουσίας φαίνεται γιατί κανένας δεν έχει τέτοια εξουσία, πέρα από το εκλογικό σώμα που τον Δεκέμβρη 2016 επέλεξε πού να δώσει την εντολή πενταετούς μόνο θητείας. Κάποιοι πέτυχαν στον ρόλο εκείνο, κάποιοι απέτυχαν, άλλοι πέρασαν αδιάφορα – όσο αδιάφοροι ήταν οι ίδιοι για τις ευθύνες και τα καθήκοντά τους. Τώρα φτάσαμε μισή μόνο στροφή πριν το νέο τέρμα, μισή μόνο χρονιά…

Πόσο έτοιμοι είμαστε για το νέο σημαντικό βήμα που σηματοδοτεί η μεταρρύθμιση; Είναι έτοιμες οι υπηρεσίες να απορροφήσουν με ασφάλεια τους κραδασμούς και τις προκλήσεις; Στα συστήματα ποιότητας η αξιολόγηση κινδύνου είναι συνυφασμένη με ευκαιρίες για βελτίωση. Νοείται πως, ακόμα και χωρίς την εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος, η επιτροπή εσωτερικού ελέγχου (όπου υπάρχει) μπορεί, με τις διαπιστώσεις της, να στηρίξει το όποιο άλμα μειώνοντας τις δυσκολίες της προσγείωσης. Θα τα καταφέρουν, άραγε, οι πρωταγωνιστές να βρεθούν μέσα στο σκάμμα από άμμο ή θα τσακιστούν στη σκληρή επιφάνεια που το περιβάλλει;

Όσοι κλείνουν τώρα τον κύκλο της εμπλοκής τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην καλύτερη περίπτωση θα παραμείνουν θεατές, διατηρώντας το ενδιαφέρον τους για τις εξελίξεις. Όσοι σκέφτονται να συνεχίσουν, επικεντρώνονται στην επανεκλογή, διαφημίζοντας πως η παρουσία τους ήταν θετική. Οι πρωτάρηδες σ΄αυτό τον στίβο αναζητούν τη στήριξη κομμάτων που είναι (και θα συνεχίσουν να είναι) οι μεσάζοντες με το εκλογικό σώμα. Προβάλλουν τα προσόντα τους ξέροντας πως δεν είναι προαπαιτούμενο να έχεις γνώση κι άποψη κι ενδιαφέρον για τα εύκολα και τα δύσκολα θέματα του τομέα. Κάποιοι κάνουν και …φροντιστήριο για να έχουν μια καλή παρουσία σε όποια ΜΜΕ θα είναι φιλόξενα. Κάποιοι, χωρίς πολλά εφόδια για το ζητούμενο, θέλουν να εμφανιστούν σαν γκεστ σταρ, με μόνη την επίκληση μια υποτιθέμενης εκλεξιμότητας που, εξ αντικειμένου δεν επιβεβαιώνεται πάντα. Από την κινητικότητα των κομμάτων στις «δημοτικές» αγορές αλλά και από δημόσιες δηλώσεις εκπροσώπων τους, φαίνεται πως κάποια κόμματα θα καταφέρουν πάλι να μετακινήσουν το ενδιαφέρον μας στις απρόσμενες και αντιφατικές συμμαχίες προκαλώντας ερωτήματα: Είναι συγκυριακή η όποια συνεργασία ή, μήπως, έχει ιδεολογική βάση;

Ποιες είναι οι απόψεις των εταίρων για τα καίρια θέματα που θα απασχολήσουν από την 1η Ιουλίου τους επιτυχόντες; Υπάρχουν συγκλίσεις ή θα συνεχίσουν και εντός των νέων δημοτικών συμβουλίων την πρακτική των αντιπαροχών που ήδη λειτουργεί ενόψει της τελευταίας μισής στροφής; Μήπως η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν έχει απαιτήσεις ιδιεολογικές για την ποιότητα ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος, την ανάπτυξη πρασίνου, την πολεοδομική πολιτική, τη λειτουργία της γειτονιάς και των Περιοχών Ειδικού Χαρακτήρα, τη φροντίδα των διατηρητέων και των προς διατήρηση οικοδομών, το κυκλοφοριακό, την κατασκευή λεωφόρων μέσα από πνεύμονες πρασίνου, τα πολυώροφα και τους πύργους, τον αναπτυξαικό σχεδιασμό; Τελικά πώς θέλουμε τις πόλεις μας;

Δεν αρκεί να βρεις πώς να προωθήσεις μια κοινά αποδεκτή διαχείριση αποβλήτων και οικιστικών απορριμμάτων! Πρέπει ακόμα να πείσεις πως ξέρεις πώς θα συντονίσεις τις λειτουργίες ενός δήμου και να διοικήσεις με σεβασμό και αξιοκρατία, να εμπνεύσεις μερικές δεκάδες ή, σε κάποιες περιπτώσεις, εκατοντάδες μελών του προσωπικού. Πώς ενημερώνονται οι δημότες για τις συνεδρίες και τη θεματολογία του δημοτικού συμβουλίου; Πώς θα αισθανθούν οι δημότες ότι τυγχάνουν σεβασμού από τους εκπροσώπους τους, πώς θα αισθανθούν συμμέτοχοι στις διαδικασίες της πόλης και συνυπεύθυνοι στην αναζήτηση και υλοποίηση λύσεων στα προβλήματά της; Aυτά δεν μπορούν να μετρηθούν με κάποιους ψυχρούς αριθμούς «φέτος είχαμε λιγότερα παράπονα», αν δεν μπορείς να εκτιμήσεις πόσοι κουράστηκαν να κάνουν παράπονα, απογοητευμένοι από τον τρόπο και τον χρόνο διαχείρισής τους…

Όλα αυτά ισχύουν όχι μόνο για τους πολλούς υποψήφιους δημάρχους (που αυτονόητα έχουν κύριο μέρος της ευθύνης και της προοπτικής) αλλά και τους ακόμα πιο πολλούς υποψήφιους αντιδημάρχους και τους πολλαπλάσιους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους. Είναι και τα θέματα λειτουργίας των δημοτικών συμβουλίων. Ποιο είναι το όραμα του καθενός για τη διαφάνεια, την ενημέρωση και τη συμμετοχή των δημοτών; Πόσους καταφέρνεις να φέρεις, για μερική έστω παρακολούθηση, καθορισμένου μέρους της συνεδρίας; Μη φταίξει ο κορωνοϊός και για τα σχεδόν μηδενικά στατιστικά (και) αυτής της θητείας! Kι αν δεν χωράνε στις μελαγχολικά άδειες θέσεις των παρατηρητών, γιατί δεν χρησιμοποιείται η τεχνολογία σαν πρώτο βήμα απεγκλωβισμού από τον ρόλο του παθητικού δέκτη και του νωχελικού θεατή των εξελίξεων; Αυτό κι αν είναι θέμα ιδεολογικό!