«Πραγματικά θλίβομαι για όλα αυτά που παρουσιάζονται καθημερινά. Αυτές δεν είναι ορθές συμπεριφορές και δεν είναι αυτοσκοπός των εκλογών να υπάρξει διχόνοια. Δεν μπορούμε να προδικάσουμε είτε αρνητικά είτε θετικά με βάση το τι έγινε προηγουμένως, που στο κάτω-κάτω υπήρξε απόφαση από την προηγούμενη ηγεσία ότι κάποια άτομα δεν διαγράφησαν και έληξε αυτό το ζήτημα. Αυτή τη στιγμή, έχουμε δύο στελέχη του κόμματος τα οποία διεκδικούν την προεδρία του Επαρχιακού Οργανισμού Αυτοδιοίκησης Πάφου. Τι πιο δημοκρατικό και πιο δίκαιο; Θα γίνουμε δικτάτορες και θα χρίσουμε τον έναν έναντι του άλλου; Μπορώ να επιλέξω όταν έχω δύο στελέχη του κόμματος, λέγοντας τον έναν έναντι του άλλου; Θα αποφασίσει ο κόσμος».
Δεν πρόκειται για τοποθέτηση κάποιου απλού πολίτη σε πολιτική συζήτηση παρέας φίλων. Ούτε και για τη θέση οργισμένου μέλους κάποιου κόμματος. Είναι η παρέμβαση της προέδρου του ΔΗΣΥ Αννίτας Δημητρίου σε ραδιοφωνική εκπομπή κατά την οποία, το στέλεχος του ΔΗΣΥ Μάριος Τσιέλεπος, ο οποίος ενδιαφέρεται για τη θέση του προέδρου του Επαρχιακού Οργανισμού Αυτοδιοίκησης Πάφου, άνοιξε πυρ κατά του άλλου υποψηφίου για την ίδια θέση, πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Κωστάκη Κωνσταντίνου.
Ο κ. Τσιέλεπος έθεσε θέμα κομματικής πειθαρχίας του Κωστάκη Κωνσταντίνου, τονίζοντας ότι στήριξε την υποψηφιότητα Χριστοδουλίδη από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Παράλληλα, υποστήριξε ότι και σήμερα εργάζεται υπέρ της υποψηφιότητας της Μαίρης Λάμπρου και όχι του Φαίδωνα Φαίδωνος που είναι ο επίσημος υποψήφιος του κόμματος.
Μπροστά στη διαφαινόμενη εσωκομματική έκρηξη, η Αννίτα Δημητρίου παρενέβη με εμφανή στόχο να σβήσει τη φωτιά στο ξεκίνημά της (ή τουλάχιστον να τη διατηρήσει υπό έλεγχο -τουτέστιν, να μην λάβει δημοσίως διαστάσεις- όπως αρέσκονται οι δασοπυροσβέστες να λένε).
Η τοποθέτησή της ασυζητητί αποτελεί την κορωνίδα του πολιτικού ορθολογισμού. Παράλληλα, αποτελεί και την ιδεώδη δημοκρατική μέθοδο βάσει της οποίας όλοι όσοι βρίσκονται στο χώρο της πολιτικής και των κομμάτων έπρεπε να ακολουθούν και να εφαρμόζουν.
Το διαβάζω ξανά και ξανά και δεν το χορταίνω: «Τι πιο δημοκρατικό και πιο δίκαιο; Θα γίνουμε δικτάτορες και θα χρίσουμε τον έναν έναντι του άλλου; Μπορώ να επιλέξω όταν έχω δύο στελέχη του κόμματος, λέγοντας τον έναν έναντι του άλλου; Θα αποφασίσει ο κόσμος».
Πρόκειται για μια θέση την οποία πλειστάκις υποστήριξε αυτή η στήλη. Όχι μόνο για τον ΔΗΣΥ αλλά για όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα. Τονίζοντας φορτικά πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφεύγει κάθε κομματική ηγεσία την όποια εσωστρέφεια. Μόνο όταν δίδει τον τελικό λόγο στα μέλη του κόμματος θα δύναται να λάβει την πιο δίκαιη και δημοκρατική απόφαση. Μόνο τότε, δεν θα μπορεί ουδείς να την κατηγορήσει στο ενδεχόμενο κάποιας εκλογικής αποτυχίας.
Πλέον, καραμπινάτη περίπτωση οι τελευταίες προεδρικές εκλογές και η περίπτωση του ΔΗΣΥ. Η προηγούμενη ηγεσία αποφάσισε για τον εαυτό της. Απέφυγε να οδηγηθεί στις κάλπες μαζί με τον έτερο προερχόμενο από τον ίδιο χώρο υποψήφιο σε ξεκάθαρη εκλογική αναμέτρηση, με απλή ψήφο μόνο για την υποψηφιότητα από όλα τα μέλη του κόμματος. Το αποτέλεσμα γνωστό. Η Πινδάρου διατηρεί ακόμη (και απ’ ό,τι φαίνεται για πολύ καιρό ακόμη) ανοικτές τις πληγές. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…
Αν ίσχυε αυτό το οποίο αναφώνησε χθες η Αννίτα, «θα αποφασίσει ο κόσμος», σήμερα, ενδεχομένως, να μιλούσαμε για πολύ διαφορετική πολιτική εικόνα στον τόπο.
Πλην, όμως, η ορθότατη τοποθέτηση της Αννίτας, συνοδεύεται από μια μεγάλη, πολύ πρόσφατη, αμαρτία. Την μαγική αυτή συνταγή δεν την ακολούθησε ούτε η ίδια σε άλλους δήμους όπου υπήρχαν περισσότεροι του ενός διεκδικητές της κομματικής υποψηφιότητας. Όπως για παράδειγμα στη Λευκωσία. Όπου, μάλιστα, προχώρησε και σε δημοσκόπηση για να διαπιστώσει ποια ήταν η επιλογή (θυμίζουμε τα ονόματα που τέθηκαν σε γκάλοπ, Πηλείδου, Νουρής, Χ. Πετρίδης, Α. Κωνσταντίνου, Φάκας). Τελικά η ηγεσία αποφάσισε Τορναρίτη!
Δεν αποφάσισε ο κόσμος Αννίτα μου. Εσύ και οι πέριξ σου αποφασίσατε. Το ίδιο και σε άλλους δήμους. Οπότε, άντε τώρα να πείσεις τον κ. Τσιέλεπο ή τον όποιο άλλο με ανάλογη επιθετικότητα, να κατεβάσει τους τόνους. Να αποφύγει τη σύγκρουση. Να αποφευχθεί η διχόνοια. Πώς το είπες; Θα γίνετε «δικτάτορες»; Σε άλλους δήμους δυστυχώς ναι…
Κομματάκι δύσκολο φαίνεται. Τουλάχιστον, να μάθετε από το πάθημα, το οποίο επαναλαμβάνεται πολλά χρόνια… Αυτός θα είναι εκσυγχρονισμός! Και θα σας χειροκροτήσουμε!
