Μα, καλά σιόρ, κι αυτή η κυβέρνηση να πάει να καταθέσει νομοσχέδιο ειδικά για να κτυπήσει τους ταξιτζήδες των κατεχομένων; Για να τους αποκλείσουν, λέει, να μην κάνουν κούρσες στις ελεύθερες περιοχές. Απαράδεκτο. Να αποσυρθεί αμέσως το νομοσχέδιο.

Τι σημαίνει δεν είναι ειδικά για τους Τουρκοκύπριους, είναι γενικά για τους πειρατές; Αφού οι Τουρκοκύπριοι το πήραν προσωπικά να αποσυρθεί. Πριν αρχίσει η συζήτηση στη Βουλή και πάθουμε όπως το νόμο Ακιντζί και γίνουμε πάλι μαλλιά κουβάρια.

Διότι στη Βουλή είναι σίγουρο θα αυτομαστιγωθούμε πάλι. Θα αρχίσουν οι γνωστές συζητήσεις, στρεβλώσεις και παραμυθιάσματα κι ένα νομοσχέδιο που αφορά την πειρατεία θα γίνει πεδίο πολιτικής ασυναρτησίας. Και για να ξέρετε, το «υπουργείο μεταφορών» του κατοχικού καθεστώτος ανακοίνωσε χτες ότι παρακολουθεί το ζήτημα και «θα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα, στο πλαίσιο των αρχών της αμοιβαιότητας». Απειλές πάλι, κατάλαβες;

Όπως είπε και ο Μουχαμέντ Μπερμπάρογλου, πρόεδρος της «ένωσης ταξί Αμμοχώστου» (της κατεχόμενης Αμμοχώστου): «Είμαστε οι αποδιοπομπαίοι τράγοι; Οι ταξιτζήδες εδώ δεν πρέπει να τρώνε ψωμί;» Ε, όχι! Η αλήθεια να λέγεται. Αποδιοπομπαίοι τράγοι στην Κύπρο δεν επιτρέπεται να είναι άλλοι από τους Ελληνοκύπριους. Αν οι Τουρκοκύπριοι ταξιτζήδες θέλουν να έχουν και πιάτσες δικές τους στις ελεύθερες περιοχές, στο αεροδρόμιο ας πούμε ή στην πλατεία Ελευθερίας, φυσικά και πρέπει να τις έχουν. Κι επειδή θα έρχονται από τα κατεχόμενα όπου το βιοτικό επίπεδο καταποντίζεται μαζί με την τουρκική λίρα (άστε τις κακίες, αμέσως να τους καλέσετε να κοπιάσουν στο ευρώ), οφείλουν οι Ελληνοκύπριοι ταξιτζήδες να τους παραχωρήσουν τις δικές τους πιάτσες να δουλεύουν. Δεν πρέπει να τρώνε ψωμί αυτοί; Να το τρώνε όλο οι Ελληνοκύπριοι ταξιτζήδες;

Τι σημασία έχει που τα καύσιμα στα κατεχόμενα είναι πιο φτηνά και μπορούν να ρίχνουν τις ταρίφες τους ενώ οι Ελληνοκύπριοι δεν μπορούν. Τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή. Πρώτα έπαιρναν πελάτες από το αεροδρόμιο και τους μετέφεραν στα κατεχόμενα. Εδώ και δεκαετίες, όχι χτες και σήμερα. Αλλά, τώρα τους μεταφέρουν και εντός των ελεύθερων περιοχών. Πάει ο Τ/κ ταξιτζής στη Λάρνακα να μεταφέρει κάποιον από τα κατεχόμενα στο αεροδρόμιο και φεύγοντας παίρνει και καμιά κούρσα για τη Λεμεσό ή για τη Λευκωσία. Ε, τι να κάνει ο άνθρωπος; Να γυρίζει με το ταξί άδειο; Είναι κρίμα.

Το ίδιο κάνουν και Ελληνοκύπριοι πειρατές με ιδιωτικά οχήματα, έχουν και εφαρμογές (applications), διαδικτυακές σελίδες και παίρνουν πελάτες για κούρσες. Όλους τους παράνομους τους αφορά το νομοσχέδιο για να προστατεύσει τους επαγγελματίες. Αλλά, οι Τουρκοκύπριοι θα έπρεπε να εξαιρεθούν. Δεν πρέπει να τρώνε ψωμί αυτοί; Και τι σημασία έχει αν ακόμα και στις διαμαρτυρίες τους δεν λένε ότι τους κυνηγά με αυτό το νομοσχέδιο η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η ελληνοκυπριακή διοίκηση; Παράνομο κράτος τη θεωρούν την Κυπριακή Δημοκρατία και απευθύνονται στην «τδβκ» να τους υποστηρίξει, αλλά μια χαρά μπορούν να δουλεύουν στο κράτος που δεν θέλουν ούτε να υπάρχει. Δεν έχει σχέση η δουλειά με την πολιτική. Πολιτική λέμε, όχι να αρχίσετε τώρα να μιλάτε για κατοχή και να μπερδευτούμε.

Α, έχουν κι άλλο πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε πάραυτα. Το είπε ο Μουχαμέντ Μπερμπάρογλου. Όταν μεταφέρουν, λέει, πελάτες «των οποίων οι σύζυγοι είναι από την Τουρκία αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα όταν περνούν στη νότια Κύπρο», αντιμετωπίζουν «διπλωματικά εμπόδια» και, όπως αναφέρει η είδηση, αναφέρθηκε ο Μπερμπάρογλου και στα παιδιά μεικτών γάμων που δεν μπορούν να πάρουν την υπηκοότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μα, είναι πράματα αυτά; Να έχουν προβλήματα με τους πελάτες τους επειδή εμείς τους θεωρούμε έποικους; Το συζήτησε αυτό προχθές και η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αίτημα Τουρκοκυπρίων, λέει, που έχουν συνάψει γάμους με Τούρκους έποικους, και θέλουν τα παιδιά τους να έχουν δικαίωμα στην ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και να απολαμβάνουν όσα δικαιώματα απορρέουν από την ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη. Ο Ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδάκης τους εξήγησε ότι «η ανωμαλία υπάρχει γιατί η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει την Κύπρο για σχεδόν 50 χρόνια». Άντε κι αυτός ο Παπαδάκης! Είναι κουβέντες αυτές να τις λέμε στην Ευρώπη;