Στη γειτονιά μας, πριν από ακριβώς ένα χρόνο, έφυγε η γη κάτω από τα πόδια χιλιάδων ανθρώπων, χάθηκαν αθώες ψυχές, σωριάστηκαν πόλεις, χωριά, ψηφιδωτά, τζαμιά… Ο πόνος και το μακρόσυρτο μοιρολόι διαπέρασε το πέλαγος και κτύπησε τις πόρτες των σπιτιών όλων μας!
Σταθήκαμε δίπλα τους και κλάψαμε. Ανήμερα φέτος, χιλιάδες άσπρα μπαλόνια γέμισαν τον ουρανό για να θυμίσουν εκείνη τη μέρα. Ήταν η μεγαλύτερη απώλεια για την τουρκοκυπριακή κοινότητα του νησιού. Κάθε σπίτι έχασε πρόσωπο αγαπημένο…
Ουδείς ξεχνά! Και καμιά καταστροφή δεν ξεχνιέται! Ούτε φυσική, μα ούτε και ανθρώπινη. Τότε, η Μικρασιατική Καταστροφή, οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, το Ολοκαύτωμα, οι γενοκτονίες… η εισβολή του 74. Σήμερα, η Ουκρανία, η 7η Οκτωβρίου, το κλάμα μανάδων και παιδιών της Γάζας που χάνονται καθημερινά… Τον 21ο αιώνα, 30.000 άμαχοι, γυναίκες και παιδιά, σκοτώθηκαν μέσα σε τρεις μόνο μήνες! Και ουδείς τολμά να επέμβει να σταματήσει το κακό! Καθένας βλέπει το ρόλο του μέσα από το δικό του συμφέρον, τα νέα άρματα, τα νέα αεροπλάνα, τους νέους πυραύλους κι ανάθεμα αν αυτά φέρνουν το μοιρολόι. Η Μέση Ανατολή δεν έχει διέξοδο και επενδύει στον πόλεμο με τη βοήθεια ολάκερου του πλανήτη. Και λεγόμαστε άνθρωποι, διερωτάται το άσμα.
Η Ενωμένη Ευρώπη που γεννήθηκε για να μην επαναληφθεί ο όλεθρος και ο θρήνος, στέκει σήμερα αμήχανη, προσφέροντας όπλα κα λεφτά στην Ουκρανία για να πολεμήσει τον νέο Τσάρο! Στέκεται δίπλα στο Ισραήλ, μοιράζεται τον πόνο του, μα περνά… ξώπετσα από τη Γάζα. Δεν τολμά, δεν στηρίζει και δεν ξεστομίζει ότι και ο ταλαιπωρημένος Παλαιστινιακός λαός δικαιούται να υπάρχει! Να υπάρχει και να ζει σε συνθήκες όμοιες με αυτές των λαών της Ενωμένης Ευρώπης!
Άλλο Παλαιστίνιοι, άλλο Ευρωπαίοι. Και τα Ηνωμένα Έθνη; Έχει χάσει τη φωνή του ο Γκουτέρες με το να εκλιπαρεί συνεχώς τους πάντες να σταματήσουν την αιματοχυσία και να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι για να βρουν λύσεις, ώστε να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Μάταια!
Και εμείς; Βασίζουμε μια τελευταία ελπίδα στην έμπειρη κυρία με τη γλυκιά και τραγουδιστή φωνή που μας επισκέφθηκε πρόσφατα, μήπως και καταφέρει να μας βοηθήσει. Μήπως καταφέρει και επουλώσει πληγές 60 τόσων χρόνων, μήπως μάς αφυπνίσει και αμφότεροι συνειδητοποιήσουμε την αξία και τα κέρδη της συνύπαρξης και της επανένωσης. Στην προσπάθεια μας αυτή, ας το παραδεχτούμε, οι μόνοι ειλικρινείς σύμμαχοί μας είναι οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας.
Κι όμως! Δεν πρόφτασε ν’ απογειωθεί το αεροπλάνο της κυρίας Ολγκίν από το Γλαύκος Κληρίδης και άρχισαν τα κλασικά όργανα. Βγήκαν οι πανοπλίες, τα κράνη, τα σπαθιά και τα γιαταγάνια, οι επιγονατίδες… Και είμαστε ήδη σε θέση πολέμου. Δεν δεχόμαστε να μας πιέζουν, δε δεχόμαστε χρονοδιαγράμματα, δεν επιτρέπουμε σε κανένα να επεμβαίνει στα δικά μας κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης και ευαίσθητης περιόδου, ούτε ανεχόμαστε να μας λένε τι πρέπει να κάνουμε εμείς και τι η άλλη πλευρά. Υπάρχουν τα ψηφίσματα, υπάρχουν εκεί τα πάντα καταγεγραμμένα και εμείς αυτά ακολουθούμε εδώ και πενήντα συναπτά έτη. Τελεία. Κατά τ’ άλλα… θα καταβάλουν το άπαν των δυνάμεών τους για να επέλθει μια λύση και τα λοιπά και τα λοιπά. Σε περίπτωση δε αποτυχίας και αυτής της προσπάθειας… θα μελετήσουν.
Και μετά, όλος αυτός ο κουρνιαχτός για τον κακό Ύπατο Αρμοστή και την ανάρμοστη συμπεριφορά του, ο οποίος επανέλαβε αυτά που ακούμε εδώ και πολύ καιρό, και γνωρίζουμε καλά, αλλά προτιμούμε να τα ξεχνάμε στο συρτάρι! Έκαναν πάλι την εμφάνιση τους οι γνωστοί αδιάλλακτοι και βροντοφώναξαν: Βρετανός γαρ, ανέντιμος και πιστός στο διαίρει και βασίλευε, άρα κατάπτυστος και καταδικαστέος. Ν’ απολογηθεί γονυπετής πάραυτα! Και τι είπε, δηλαδή, που μας ενόχλησε τόσο πολύ;
Ότι οι ΤΚ δε θέλουν να μπουν σε μία διαδικασία χωρίς τέλος, ούτε θέλουν να συνεχίσουν να είναι απομονωμένοι, χωρίς την όποια σύνδεση με τον υπόλοιπο κόσμο. Θέλουν να είναι βέβαιοι αυτή τη φορά [τελευταία και για εκείνους και για μας] ότι δε θα τους κοροϊδέψουμε και δε θα… κλώσουμε την τελευταία στιγμή, όπως στο παρελθόν!
Τελικά, μόνο φραστικά φαίνεται ότι πιστεύουμε στη λύση! Όλη η κρατική μηχανή πήρε εντολές να επαναλαμβάνει δις και τρεις ημερησίως ότι θα καταβάλουν το άπαν των δυνάμεών τους κλπ. κλπ….! Όμως εν κρυπτώ και παραβύστω, πόσοι και πόσοι θα παρακαλέσουν γονυπετείς την Αγία Ζώνη της Παναγίας να κάνει το θαύμα της και να φωτίσει τον Σουλτάνο ή τους παρακοιμώμενους να επαναλάβουν στην κυρία Ολγκίν το ίδιο φορτικό τροπάριο για τα δύο κράτη.
Για να ανασάνουμε και να βροντοφωνάξουμε στον πλανήτη [που νομίζουμε ότι ενδιαφέρεται], είδατε Κύριοι, αυτοί είναι που δε θέλουν, εμείς θα καταβάλουμε άπαν των δυνάμεων κλπ κλπ… Βέβαια, η ευγενική κυρία Ολγκίν που ξέρει από τερτίπια Κολομβιανών εμπόρων κοκαΐνης, με σοβαρότητα και προσοχή θα τo εισπράξει όλο τούτο, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτό που προτείνουν με τίποτα δεν περνάει. Ούτε από ΗΠΑ [το δήλωσαν μεγαλοφώνως το βράδυ της Τετάρτης], ούτε από ΗΕ, ούτε και από ΕΕ.
Συνεπώς, ηρεμήστε. Και αφεθείτε στη μαγεία της τέχνης, απολαύστε τον ονειρικό πίνακα του συμπατριώτη μου Εmin Çizenel, που φέρει τον τίτλο «V paintings 2023/24». Ανοίξτε τα παράθυρα να μπει ο χειμωνιάτικος ήλιος, βάλτε στη διαπασών τον ήχο και επαναλάβετε:
Αυτό που αγαπάς μην το διαπραγματεύεσαι /
Συγνώμη μη ζητάς για αυτά που ονειρεύεσαι.
Ελεύθερα, 11.2.2024
