«Μπορεί να με βασανίσουν, μπορεί να τσακίσουν το σώμα μου, να μου σπάσουν τα κόκκαλα, ακόμα και να με σκοτώσουν. Τότε, θα έχουν απλώς το νεκρό μου σώμα, όχι την υποταγή μου» – Μαχάτμα Γκάντι. Εις μνήμην Αλεξέι Ναβάλνι.
Μια Σκέψη της Ημέρας από τον μουσικοσυνθέτη και δάσκαλο αεί διδασκόμενο, Δημήτρη Οικονομάκη, που στα φοιτητικά, και λίγο πιο πέρα χρόνια του ήταν στον αριστερό χώρο –και δη τον πιο επαναστατικό– από τον οποίο κράτησε τα για αυτόν πολύτιμα και πέταξε τα σκάρτα κι αχρείαστα – όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι με ανοικτό μυαλό, που δεν θεωρούν την αναθεώρηση αμάρτημα, αλλά αρετή. Η σκέψη του έχει τίτλο σήμερα «Από τα Γκουλάκ στα λουλουδάδικα» και αναφέρεται στην εξόντωση του Αλεξέι Ναβάλνι, αλλά και για μερικά αριστερά παρατράγουδα και εδώ στην Ελλάδα:
«Είναι και ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς που κρυφογέλασε με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και, κυρίως, υιοθέτησε άκριτα τη συκοφάντηση των ηρωικών αμυνόμενων. “Ήταν Ναζί, καλά να πάθουν”. Το σαββατιάτικο πρωτοσέλιδο άρθρο της “Αυγής” μας εξηγεί ότι ο Ναβάλνι ήταν ένα διεφθαρμένο υποχείριο της Δύσης. Έ, καλά του κάνανε λοιπόν. Ίσως να είναι η ιστορική ανάμνηση του χαμένου ονείρου ή της στοργικής αγκαλιάς του μεγάλου Πατερούλη. Ή μήπως η γοητεία της βίας και η περιφρόνηση της “παρηκμασμένης” Δημοκρατίας; Που εκφράζεται ποικιλοτρόπως.
Να, πριν λίγες μέρες, “επαναστάτες” εντός εισαγωγικών, βανδάλισαν το ανθοπωλείο “Polyamorous” στα Εξάρχεια. Είχε προηγηθεί ένα καλό κρεοπωλείο, ένα παγωτατζίδικο και απειλήθηκε ένα βιβλιοπωλείο. Στο όνομα του αγώνα ενάντια στον “εξευγενισμό”. Ο φασισμός έχει πολλά πρόσωπα. Ξεκίνησα από τα Γκουλάκ, τον Ναβάλνι και κατέληξα στα λουλουδάδικα. Όχι, δεν παρασύρθηκα. Όλα αυτά συγκροτούν ένα κοινό μέτωπο απέναντι στην ελευθερία της έκφρασης, στον διάλογο, στην εύθραυστη Δημοκρατία μας. Όπως τότε, στον μεσοπόλεμο…
Εντάξει, κάποιος σπουδαίος είπε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα… Ανακουφιστικό αυτό με τη “φάρσα” αλλά ας μην το δένουμε και κόμπο…».
Εάν το απόσπασμα αυτό σας άνοιξε την περιέργεια και για τα άλλα που έγραψε, ιδού ο σύνδεσμος και περιφερθείτε λίγο στον τοίχο του στο fb: https://www.facebook.com/dimitris.ikonomakis
Οι ηγέτες της Ρωσίας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας θεωρούν τον Τραμπ γελοίο πρόσωπο, λέει ο Τζον Μπόλτον, που ήταν σύμβουλός του για θέματα Εθνικής Ασφαλείας επί των ημερών του στον Λευκό Οίκο. «Νομίζω», τονίζει συγκεκριμένα για τους δύο πρώτους, «πως οι σκληροί άνδρες της Ιστορίας, όπως ο Βλάντιμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίγκ, ξέρουν πολύ καλά ποιο είναι το συμφέρον τους για τις δικές τους χώρες.
Και προσωπικά δεν πιστεύω πως ο Ντόναλντ Τραμπ καταλαβαίνει ποια είναι η δουλειά του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Και θα πω, έχοντας παραβρεθεί πολλές φορές στο γραφείο του μαζί του, όταν συναντήθηκε με τους προέδρους της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και έχοντας ακούσει σε ανοικτή ακρόαση στο τηλέφωνο τις συζητήσεις τους μαζί με τον πρόεδρο, νομίζω πως ο Πούτιν, ο Τζινπίγκ, όπως και ο Κιμ Γιογκ-ουν της Βόρειας Κορέας, τον θεωρούν γελοίο πρόσωπο. Έτσι, είμαι σίγουρος πως είναι απολύτως διατεθειμένοι να τον εκμεταλλευτούν πλήρως αν ξαναγίνει πρόεδρος. Γιατί η αυτοαπορρόφηση και η εμμονή με τον εαυτό του, καθιστά αδύνατον να το καταλάβει αυτό που λέω…».
Υστερόγραφο θλίψης: Ένα άγαλμα της σπουδαίας Αγγλίδας τραγουδίστριας, Amy Winehouse (που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή τo 2011, σε ηλικία μόλις 27 ετών) στο Κάμντεν του Λονδίνου συλήθηκε από φανατικούς, οι οποίοι κάλυψαν το μενταγιόν της με το Άστρο του Δαβίδ, με αυτοκόλλητο με την παλαιστινιακή σημαία, με το «Φίλοι του Αλ Άκσα», ιερό μουσουλμανικό τέμενος.
Χειρότερο από τον φανατισμό και δη τον θρησκευτικό, δεν υπάρχει άλλο.
(*) …Η δολοφονία του Ναβάλνι
