> Είναι Τετάρτη σήμερα. Του Φεβρουαρίου του 2024 η 28η μέρα. Ημέρα κατά την οποία, γυρίζουμε το ρολόι έναν χρόνο πίσω για να θυμηθούμε τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών και να αναρωτηθούμε τι έχει γίνει, πρακτικά, από τότε, για να μην ξανασυμβεί δυο τρένα να συγκρούονται κατά μέτωπο, επειδή κινούνταν στην ίδια γραμμή από αντίθετες κατευθύνσεις…
>Εάν δεν μπορεί αυτό το τραγικό αίνιγμα να λυθεί στον 21ο αιώνα, δίχως να χρειάζεται πια ανθρώπινο χέρι και παρέμβαση, δεν ξέρω… Δυστυχήματα πάντα γίνονται. Και τις πιο πολλές φορές είναι από ανθρώπινο ή και μηχανικό λάθος. Όμως σε αυτήν την περίπτωση, όπου χάσαμε 57 ανθρώπους, οι πιο πολλοί νέοι, ανάμεσά τους και δύο Ελληνοκύπριοι φοιτητές, είχαμε να κάνουμε με μίαν αλληλουχία απανωτών λαθών. Κάθε ένα από αυτά δε, έχει άμεση διασύνδεση με μια σειρά από «εθνικές παθογένειες», όπως:
> Απουσία αξιοκρατίας στις προσλήψεις, ρουσφέτια και «άγιος ο Θεός», ελλιπής εκπαίδευση, ανύπαρκτη αξιολόγηση, συνδικαλιστικά και τοπικά συμφέροντα, απουσία ελέγχου (π.χ., των υπαλλήλων που δεν προσέρχονται στη δουλειά, ή εμφανίζονται με καθυστέρηση), έως και αδυναμία εφαρμογής νόμων ακόμα και σε εξόφθαλμες παραβατικές πράξεις, όπως αυτές από σπείρες των Ρομά που αφαιρούν καλώδια ηλεκτροκίνησης από διάφορα σημεία του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας και μεταπωλούν τον χαλκό σε χυτήρια, θησαυρίζοντας!
> Μετά από κάθε παρόμοιο «στραβό», αποκλείεται να μην ακούσει κάποιος τη φράση «δεν αλλάζει, δεν διορθώνεται ο Έλληνας». Η γενίκευση με βρίσκει αντίθετο. Όλοι ξέρουμε ποιοι κρατούν τον τόπο πίσω – ιδίως στον δαιδαλώδη μηχανισμό που ακούσει στο όνομα «Δημόσιο», αλλά μη νομίζετε ότι και στον ιδιωτικό τομέα δεν αντιστέκονται πολλοί «επαγγελματίες» στον εκσυγχρονισμό. Έχουν ονοματεπώνυμο και σαφή περιγραφή εργασίας. Να τελειώνουμε με τις γενικότητες, όπως αυτήν που μόλις ανέφερα πιο πάνω.
Έχουν γίνει βήματα προς τα εμπρός. Σημαντικά βήματα. Τα περισσότερα αφορούν την κατάργηση απίθανων γραφειοκρατικών διαδικασιών και «κεκτημένων», για να περάσουμε ολωσδιόλου στις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Το gov.gr έχει αλλάξει το πρόσωπο της Ελλάδας σε πολλά πεδία, αλλά έχουμε δρόμο ακόμα. Όμως, αρκετές επαγγελματικές ομάδες εξακολουθούν να αντιστέκονται, για παράδειγμα στην υποχρέωση να έχουν POS στις δουλειές τους, και όλα να διεκπεραιώνονται με κάρτες. Προφανώς, δεν θέλουν να χάσουν τα «μαύρα».
> Για όλους αυτούς του λόγους –και για ακόμα περισσότερους– ελπίζω πολύ στην ήδη δαιμονοποιημένη Τεχνητή Νοημοσύνη, από πολλούς άσχετους που δεν ξέρουν καν τι είναι…
> PERSONA NON GRATA, με μισή καρδιά αλλά και με την συνείδησή μου καθαρή: Ένας αρχιμανδρίτης στην Ηλιούπολη, ονόματι Σεραφείμ, διαπόμπευσε με δημόσια ανακοίνωσή του τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Παύλο Χρηστίδη, επειδή τάχθηκε υπέρ του γάμου μεταξύ των ομοφυλόφιλων και δημοσίευσε και οικογενειακές του φωτογραφίες με τη γυναίκα του και το παιδί του, για να ξέρει το … πλήρωμά του ποιοι είναι! Εάν ζούσε ο Χριστός μας, που έλεγε «αγαπάτε αλλήλους» και μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε, ο παπάς δεν θα ήταν σήμερα παπάς.
> Από την άλλη, η Ελλάδα μας και η Εκκλησία μας δεν είναι, ευτυχώς, μόνο αυτό! Έτσι θέλω να πιστεύω.
> Πρόσωπο της Ημέρας σήμερα, ο Παλαιστίνιος Αχμάντ αλ-Τζουφερί, ο οποίος από την αρχή του πολέμου εργαζόταν σε οικοδομές στην πόλη Ιεριχώ της Δυτικής Όχθης, η οικογένεια και οι συγγενείς του ήταν στη Γάζα. Στις 8 Δεκεμβρίου, μετά από αεροπορική επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων στη πόλη, σκοτώθηκαν όλα τα μέλη της οικογένειάς του και πάρα πολλοί στενοί συγγενείς. Σύνολο 104 δικοί του άνθρωποι. «Τώρα πιά, ποιος θα με λέει πατέρα;», λέει σε μια συγκλονιστική συνέντευξή του στο BBC. (αξίζει να διαβαστεί, εδώ: https://www.bbc.com/news/world-middle-east-68400463).
