Ούτε σειρά από αστυνομικές περιπέτειες να γυριζόταν στην Κύπρο, δεν θα είχαμε τόσο ευφάνταστα σενάρια όπως αυτά που μας προκύπτουν στο νησί τα τελευταία χρόνια και που είναι, ομολογουμένως αντιγραφή σεναρίων που πρωτοεμφανίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία. Μάλιστα το καστ είναι τόσο πλούσιο που ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, του “This is Cyprus”, βρίσκει ο θεατής, προέδρους της χώρας, υπουργούς, εισαγγελείς, βουλευτές, μεγαλοδικηγόρους και λογιστάδες, κυρίες υψηλής κοινωνικής στάθμης που εμπλέκονται στην πολιτική από οίστρο μεγαλοιδεατισμού και κάποιους δημοσιογράφους «μεγεμελέ» που με το σόνι και καλά «μπαίνουν στα μεγάλα τζάκια» έστω και με τρύπιο παντελόνι.
Όλα αυτά έχουν φυσικά μια γκλάμουρ ατμόσφαιρα που «αναπαύεται» πάνω σε βουνά ξεπλυμένων χρημάτων, «χρυσών διαβατήρίων» και «πολυτελών πύργων», με μεγαλόσχημους που αφοδεύουν σε αυτό που ο λαουτζίκος το λέει, εντιμότητα, ήθος και φιλότιμο. Αυτοί οι μεγαλόσχημοι των λευκών κολάρων, τραβάνε πίσω τους σαν χαρταετοί μια ουρά εγγράφων και δημοσιευμάτων που αποκαλύπτονται από διεθνείς συμπράξεις δημοσιογράφων και καταμαρτυρούν ανήθικες και ληστρικές πρακτικές που αφήνουν εκτεθειμένα, κράτη, και κυβερνήσεις αλλά κυρίως λαούς σε άθλιο βιοτικό επίπεδο και χωρίς ελπίδα και προοπτική . Κυρίως όμως αφήνουν εκτεθειμένη τη Δικαιοσύνη στον πλανήτη, η οποία, ως θεραπαινίδα αυτής της συγκεκριμένης κάστας, βλέπει αλλά δεν αγγίζει, νομιμοποιώντας έτσι όλο αυτό το ληστρικό έγκλημα που συντελείται εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών όλων τούτων των χωρών, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν (και προστατεύουν) τον πολιτισμό στον σύγχρονο κόσμο.
Πάμε σε πιο συγκεκριμένα παραδείγματα στη μακαρία νήσο των Αγίων, την Κύπρο. Πριν από τέσσερις περίπου βδομάδες είδαμε το επεισόδιο κατά το οποίο εμφανίστηκε στη Λεμεσό μια 31χρονη Ουκρανή που κατάγγειλε στην Αστυνομία ότι ενώ περπατούσε στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης, έχοντας 420.000 ευρώ σε μικρή τσάντα ώμου (!), έπεσε θύμα κλοπής με τους δράστες να διαφεύγουν με μια μεγάλου κυβισμού μοτοσικλέτα. Από έρευνες των Αρχών προέκυψε ότι η Ουκρανή από τον περασμένο Αύγουστο μπήκε και βγήκε στην Κύπρο 20 φορές και μετέφερε οκτώ εκατομμύρια ευρώ χωρίς να την πάρουν πρέφα αφού τα δήλωνε, δηλαδή τα νομιμοποιούσε, χωρίς κανείς να τη ρωτήσει από που προέκυπταν τα λεφτά. Ερωτήματα που προέκυπταν: Λάδωνε κάποιον η κυρία; Μήπως στα τελωνεία κάποιοι κοιμούνταν; Μόνο αυτή, η έξυπνη Ουκρανή, μπαινόβγαινε στην χώρα μεταφέροντας εκατομμύρια; Μόνο εκατομμύρια μπαινοβγαίνουν με πάσα ευκολία στην Κύπρο;
Τα ερωτήματα αυτά προφανέστατα κάποιοι υψηλά ιστάμενοι τα έθεσαν ενώπιον της Αστυνομίας, στο Αρχηγείο της οποία πραγματοποιήθηκε σύσκεψη και συζητήθηκε η μεταφορά μεγάλων χρηματικών ποσών από και προς την Κύπρο. Είναι λογικό να διερωτηθεί κανείς, τι θα γινόταν αν η Ουκρανή δεν κατάγγελλε ότι της έκλεψαν 420.000 ευρώ; Σε σχετική ανακοίνωση που ακολούθησε την περισπούδαστη σύσκεψη, οι Αρχές ενημέρωσαν ημάς τους αφελείς ότι, «δεν τίθεται θέμα ολιγωρίας από καμιά αρμόδια διωκτική Αρχή»! Δηλαδή μας είπαν το περιβόητο «εγώ εν τζιαι»! Πέραν τούτου ουδέν. Και δικαιολογημένα μπορούμε πια όλοι να διερωτόμαστε, μήπως ο Αρχηγός Αστυνομίας έχει στο χέρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Διότι αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε ο ίδιος ο Πρόεδρος αποδεικνύεται ανίκανος να κάμει τη δουλειά του αφού από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με τα πογκρόμ στη Χλώρακα και τη Λεμεσό, οπόταν και είχε καταστήσει σαφές ότι έψαχνε αντικαταστάτη του Στέλιου Παπαθεοδώρου, δεν κατάφερε να βρει. Ή δεν θέλει να βρει για κάποιους λόγους που υπερβαίνουν και τη δημόσια τάξη. Αν είναι δυνατό.
Στη διακαναλική του ο Πρόεδρος σπρώχνοντας κάτω από το χαλί ακόμα ένα βουναλάκι περιττώματα διακήρυξε ότι, «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα αφήσουμε πίσω μας οριστικά τις πρακτικές που εξέθεσαν τη χώρα μας. ΜΟΝΟΝ έτσι θα απαλλαγούμε από κάθε σκιά που πλήττει την αξιοπιστία της Κύπρου μας, και που αποτελεί, ανάμεσα σε άλλα, τροχοπέδη στην προσέλκυση ποιοτικών επενδύσεων και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας». Τώρα προκύπτει ότι υπάρχουν θέσεις εργασίας κενές σε ένα ολόκληρο μοναστήρι, στο ορεινό χωριό Φτερικούδι, όπου εκτός από το να υμνούν τον Θεό, παράγουν βασιλόπιττες, δάκτυλα και άλλα γλυκά, ράβουν, βγάζουν και φοράνε ράσα και άμφια, κάνουν θαύματα «τεχνητής γονιμοποίησης», μαστιγώνουν πιστές, γεμίζουν με «μύρο» μυρόβλητους σταυρούς, μαζεύουν χρήμα κατά χιλιάδες και το φυλάνε σε χρηματοκιβώτια στα υπνοδωμάτια τους… Μια τελευταία βόλτα στη μονή αποκάλυψε ότι οι αρχιμανδρίτες είχαν μαζέψει 807.000 ευρώ και είχαν εγκαταστήσει και ένα υπερσύγχρονο σύστημα καμερών με τις οποίες κατέγραφαν κάθε συνομιλία, κάθε ομολογία και κάθε κίνηση στη μονή. Κατέγραψαν ακόμα και «θαύματα» τα οποία και διαφήμιζαν από Μέσα Κοινωνική Δικτύωσης, όλα με το αζημίωτο. Τα μεγάλα θαύματα προφανώς και γίνονταν στη βάση συγκεκριμένων χρεώσεων, όπως για παράδειγμα οι διευκολύνσεις σε άτεκνα ζευγάρια ώστε να αποκτήσουν παιδί. Όλο αυτό το τσίρκουλο, με την εξαπάτηση των αφελών πιστών και η δια ψευδών παραστάσεων απόσπαση χρημάτων και ενδεχομένως και άλλων περιουσιακών στοιχείων, δεν είναι δυνατό να μην τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης, αλλά να αφεθεί στην ευχέρεια της Συνόδου της Εκκλησίας. Η Σύνοδος, αν έχει υπόψιν της ζητήματα ηθικών παραπτωμάτων ανεπίτρεπτων για κληρικούς, μπορεί να τα θέσει επί τάπητος και να δικάσει δια των ιερών κανόνων τους μοναχούς που επέδειξαν τοιαύτες συμπεριφορές. Ωστόσο εκείνο που προκύπτει είναι ότι ενώ με όσα κατάπτυστα έγιναν στο Φτερικούδι, θα μπορούσε η Σύνοδος να καθαρίσει το τοπίο και τη μονή αμέσως μετά τις καταγγελίες του μητροπολίτη Ησαΐα, και οι μοναχοί μετά την καθαίρεση τους να αντιμετωπίσουν στα πολιτικά δικαστήρια τις όποιες κατηγορίες πιθανόν να προκύπτανε από τη αστυνομική έρευνα, σκοπιμότητες που προφανώς σχετίζονται με το power game στην Εκκλησία αφήνουν το στόρι να διαχέεται, με δικηγόρους από το ελλαδικό πεδίο να επιχειρούν και να μπαίνουν στο παιγνίδι, το οποίο γίνεται ταυτόχρονα εκτός από χυδαίο και πιο ύποπτο.
