Ο τίτλος είναι παρανοϊκός όπως και οι δηλώσεις του σουλτάνου που έδωσαν την αφορμή. Τι ακριβώς είπε σ΄όλους μας κι ας μιλούσε σε δείπνο με Τούρκους αξιωματικούς; To είπε και για μας στη «this is Cyprus» της ημικατοχής, το είπε για να το ακούσουν και τα Ηνωμένα Έθνη κι ο Γενικός τους Γραμματέας και η Προσωπική Απεσταλμένη του και οι αξιωματούχοι των Βρυξελών και λοιποί περιοδεύοντες μεσολαβητές και ειρηνοποιοί.
Η κατοχική ειλικρίνεια είναι ενδιαφέρουσα και να δείτε που οι …ρεαλιστές θα πούνε πως πάλι εμείς φταίμε, ατομικά και συλλογικά… Μέχρι και τα παιδιά κάτω των δέκα χρονών το 1974! Είπε λοιπόν ο σκυταλοδρόμος της κατοχικής βίας και του νεοοθωμανικού επεκτατισμού: «Εάν το 1974 η Τουρκία είχε επιτεθεί στο νότιο κομμάτι της Κύπρου, η Κύπρος θα ήταν εξ ολοκλήρου δική μας» (βλ. επισκόπηση ΓΤΠ – Milliyet, 19.3.2024). Eνώ τώρα έχουν «δική τους» μόνο τη μισή… Και ξέρουμε καλά πώς το εννοεί και πώς και τώρα το μεθοδεύει. Λίγους μήνες πριν (17.10.2023), ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών μάς έκανε κι ένα …φροντιστήριο (περί Παλαιστίνης) για να μας εξηγήσει πως «Καταλαμβάνεις τη γη κάποιου. Όχι μόνο την καταλαμβάνεις αλλά κατάσχεις το σπίτι τους, το κατεδαφίζεις, τους πετάς έξω, μετά φέρνεις κάποιον άλλο και τον βάζεις εκεί, και μετά βρίσκεις έναν όρο γι’ αυτό, το αποκαλείς “επανεγκατάσταση”. Κι όμως, πρόκειται για κλοπή».
Συμπεράσματα πολλά και ουσιαστικά για όσους, ντόπιους και ξένους, ελπίζουμε πως στις σημερινές συνθήκες είναι εφικτή μια δίκαιη, ανθρώπινη, βιώσιμη κι ευρωπαϊκή λύση απέναντι στον εισβολέα που παραδέχεται πως επρόκειτο για επιχείρηση κατάληψης της Κύπρου. Ακόμα κι αν δεν μας λέει πώς και τους ξέφυγε η υπόλοιπη, το ξέρουμε πως «μόνο» αυτή προβλεπόταν στους νατοϊκούς χάρτες υπερατλαντικής προέλευσης. Για να κάνει, όμως, μια τέτοια αυτοκριτική πενήντα χρόνια μετά και μη έχοντας υποχωρήσει ούτε ένα μέτρο (αντίθετα, διεκδικούν και τη νεκρή ζώνη) φαίνεται πως η όρεξη δεν τους κόπηκε, αν δεν μεγάλωσε κιόλας, τώρα που η Τουρκία έχει αναδειχτεί σε μεγάλη απειλή για τις χώρες και τους λαούς της περιοχής. Είπε ακόμα πως «Παρ’ όλες τις πιέσεις, αν δεν υπήρχε η επέμβαση της Τουρκίας, ούτε η ΤΔΒΚ θα υπήρχε σήμερα, ούτε οι Τουρκοκύπριοι…». Όσον αφορά το ψευδοκράτος, δίκαιο έχει μια και το ξέρουμε πως είναι νόθο παιδί της Άγκυρας. Όσον αφορά τους Τουρκοκύπριους, το μεγάλο ποσοστό μετανάστευσής τους στα χρόνια της υποτιθέμενης σωτηρίας τους ουδόλως επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του.
Πρόσφατα είχαμε φτάσει στην απαίτηση του πενηντάχρονου κατακτητή για αποδοχή «λύσης» δυο κρατών προκειμένου να ξεκινήσει ο «διάλογος» για να οριστικοποιήσει τη συγκεκριμένη συνταγή. Τι να προμηνύουν, άραγε, αυτές οι «αιφνιδιαστικές» δηλώσεις, πέρα από την υπόμνηση του στόχου ολοκληρωτικής κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου; Σκεφτείτε να μην υπήρχε τους τελευταίους μήνες το λεγόμενο καλό κλίμα ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία που συνεχίζουν μέχρι και πρόσφατα τις συνομιλίες τους, έστω για τα «εύκολα» θέματα. Κακό δεν είναι αλλά τι γίνεται με τα αντανακλαστικά του καθενός;
Αντιδράσεις πάντως δεν είδαμε μέχρι τώρα από τις Βρυξέλες… Ας μην σπεύσουν κάποιοι να αποδώσουν τις δηλώσεις αυτές στο προεκλογικό κλίμα στην Τουρκία. Ο σουλτάνος αναφέρεται σε μια «παράλειψη» μισό αιώνα πριν και ο μόνος τρόπος να κερδίσει το κόμμα του και οι υποψήφιοί του έδαφος είναι να τους δείξει πως θέλει να διορθώσει εκείνο το …λάθος. Μπορεί, αλήθεια, αυτή η χώρα, με τα τωρινά δεδομένα έπαρσης και ισχύος, να δεχτεί μια λύση του Κυπριακού που θα αχρηστεύει όχι μόνο την προοπτική του «χαμένου» ονείρου αλλά και τη σημερινή κατοχική πραγματικότητα; Μα είναι για τη μονιμοποίησή της που συνεχίζουν τον εποικισμό, τη στρατικοποίηση και την ισλαμοποίηση, φτιάχνουν λιμάνια και αεροδρόμια, καταστρέφουν κάμπους και βουνά και χώρους πολιτισμού και λατρείας, κτίζουν πόλεις και τσιμεντώνουν κατεχόμενες περιουσίες για τις οποίες προκαθορίζεται, μέσα από καμμιά 25αριά κατηγορίες – μαγικούς τρόπους, η οριστική απώλειά τους για τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους…
Στο μεταξύ συμπληρώνονται κιόλας οι πρώτοι τρεις μήνες της θητείας της Προσωπικής Απεσταλμένης. Μένουν άλλοι τόσοι και μετά θα «απολυθεί» κατ΄απαίτηση της κατοχής – το είπαν από την αρχή. Οι γραφειοκράτες του διεθνούς οργανισμού, με ή χωρίς εξουσιοδότηση αλλά σίγουρα με τρόπο αυθαίρετο καθορίζουν ποια κόμματα και ποια κομμάτια της κοινωνίας των πολιτών θα συναντήσουν την κα Ολγκίν Κουεγιάρ. Η ίδια είχε από την αρχή δηλώσει πως ήθελε να ακούσει τους πολίτες. Γιατί οι γραφειοκράτες επιμένουν να αυθαιρετούν; Λειτουργούν αυθόρμητα ή εκτελούν οδηγίες;
Στην κάθε περίπτωση, αν δεν κατανοήσεις ποιο είναι το πρόβλημα, έχεις πολύ λίγες πιθανότητες να το λύσεις. Ευτυχώς που ο σουλτάνος μάς το θύμισε. Ουδόλως αρκούν οι δηλώσεις πως δεν ήταν κατάλληλη η ώρα για τέτοιες δηλώσεις, τώρα που όλοι(;) προσπαθούμε να κάνουμε ένα βήμα προς τη λύση. Αντίθετα, τώρα είναι η ώρα για να κατανοήσουμε το πρόβλημα, αν ανεξήγητα δεν το είχαμε καταφέρει μέχρι τώρα!
