Δεν είναι τελικά πρωταπριλιάτικο ψέμα. Από σήμερα και με ακμαίο το ηθικό – μην ξεχνιόμαστε και με τις μέρες και τις επετείους – ο πολίτης καλείται να σφίξει επιπλέον τα ζωνάρια και ν’ αναπτύξει πρόσθετα αντισώματα για ν’ αντέξει ένα ακόμα κύμα ακρίβειας – τσουνάμι έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια – που αναμένεται όχι απλά να πλακώσει, αλλά σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις να τον καταπλακώσει…

Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται ή με την άνεση με την οποία εξαγγελλόταν τις τελευταίες μέρες, ωσάν να ήταν μια λεπτομέρεια μπροστά στα τόσο σοβαρά που έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε (βλέπε Τοπική Αυτοδιοίκηση, Ευρωεκλογές, όσιος Αββακούμ που τον αφήνουμε πράγματι τις τελευταίες μέρες να μαρτυρά..). Επιπλέον, ξεχνάμε – όσο αντέχει ακόμα αυτό το ταλαίπωρο «δεν ξεχνώ» – μηνύματα και νοήματα της ημέρας, γιατί έτσι απλά πρωταπριλιάτικα η καθημερινότητά μας παίρνει ακόμα πιο άγριες στροφές με το θεριό της ακρίβειας πιότερο να βρυχάται…

Τέρμα, λοιπόν, από σήμερα το πρωί ο μειωμένος, κατά 8,3 σεντ ανά λίτρο για την ακρίβεια, φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα. Σε μια πολύ δύσκολη όντως στιγμή γιατί ταυτόχρονα αναμένεται και η επιβάρυνση πάνω στην λιανική τιμή των καυσίμων από την επιβολή της πράσινης φορολογίας. Εκεί που το «πράσινο» ακουγόταν ως όαση στην τσιμεντοποίηση, καταντά κι αυτό με τις άτιμες πολιτικές που προάγει το σύστημα να λειτουργεί ως εφιάλτης για καταναλωτές και νοικοκυριά.

Γίνεται του συρμού να εκτιμάται ότι η μεσαία τάξη είναι εκείνη που θ’ αναγκαστεί να γονατίσει περισσότερο. Άλλη μεγάλη πλάνη να επαναπαυόμαστε ότι οι συνάνθρωποί μας που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας – ουκ ολίγοι στον αριθμό για όσους δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν την πραγματικότητα – και που λαμβάνουν τα όποια δημόσια βοηθήματα είναι σωσμένοι με τα λεγόμενα αντισταθμιστικά μέτρα, τα οποία με τίποτε δεν μπορούν να οριζοντιοποιηθούν. Μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να κάνει στην πράξη τους όποιους υπολογισμούς. Και όπου τον βγάζουν…

Και για όσους τυχόν νομίζουν ότι καθαρίσαμε πρωταπριλιάτικά με πικρές αλήθειες και όχι με ψέματα, το αφήγημα έχει και συνέχεια. Άντε τώρα να συγκρατηθεί το αναπόφευκτο κύμα ακρίβειας που θα ξεσπάσει γενικότερα, αλλά και να τιθασευτεί το θεριό της κερδοσκοπίας που θα καλπάζει τις επόμενες μέρες σ’ όλο το φάσμα της αγοράς.

Όσο για εκείνους που αρέσκονται σε συγκρίσεις με άλλες χώρες, θέλει τόλμη όχι μόνο η ελευθερία αλλά και η ειλικρίνεια ως προς τη δυνατότητα να αποτολμούμε ν’ αγγίζουμε πραγματικά δεδομένα και όχι αποσπασματικά. Όπως το γεγονός ότι οι όποιες αυξήσεις καυσίμων στην Κύπρο δεν μπορούν να συγκρίνονται με χώρες που διαθέτουν ανεπτυγμένα συστήματα συγκοινωνιών και άλλων υποδομών. Αναπόφευκτα όμως θα τολμούνται συγκρίσεις για προνόμια και υπερπρονόμια που λειτουργούν ως ανέγγιχτα «ιερά» σε σχέση με συνθήκες εξαθλίωσης που βιώνουν οι «κοινοί θνητοί». Δεν είναι, λοιπόν, ψέμα, ας το βαστάξουμε κι αυτό.