Η καθημερινή, ενημερωτική μου ιεροτελεστία αρχίζει γύρω στις 7π.μ. και διαρκεί μέχρι το μεσημέρι – εννοείται με διακοπές, και με πολλές υπογραμμίσεις, σημειώσεις και αστερίσκους.
Οι τελευταίοι, οι αστερίσκοι δηλαδή, μπαίνουν στα δημοσιεύματα εκείνα (άρθρα και αναλύσεις κυρίως), που αποθηκεύω για σοβαρή ανάγνωση. Αυτή που απαιτεί περισσότερη συγκέντρωση, με τα ανάλογα υποβοηθητικά μου: Κλασικά κομμάτια μουσικής που δεν μου αποσπούν την προσοχή, αντίθετα με υποβοηθούν στη συγκέντρωση.
Πολλές φορές, όταν δυσκολεύομαι να θυμηθώ κάτι συγκεκριμένο που διάβασα, ανακαλώ στη μνήμη τα μουσικά μου κομμάτια που άκουγα κατά την ανάγνωση κι αμέσως «εμφανίζεται» το κείμενο μπροστά μου.
Πρόκειται για ένα «κόλπο» ασχεδίαστο, που όμως δούλεψε από την πρώτη στιγμή. Ξεκίνησε από τα φοιτητικά μου χρόνια, κατά την περίοδο του ατέλειωτου διαβάσματος για τις εξετάσεις μου.
Μια φορά, στο μάθημα της Στατιστικής, που θεωρείτο το ισχυρό μου χαρτί, μόλις άνοιξα το χαρτί στις εξετάσεις και απλώθηκαν μπροστά μου τα θέματα, χαμογέλασα ήρεμα. «Εύκολα είναι», είπα και άρχισα να λύνω. Σε μία από τις ασκήσεις όμως, κόλλησα. Και, μάλιστα, άγρια!
«Δεν γίνεται», μάλωσα τον εαυτό μου, «χθες βράδυ την έλυσες άψε-σβήσε στο φοιτητικό σου δωμάτιο». Πράγματι. Έλα, όμως, που εκείνη τη στιγμή, στο αμφιθέατρο όπου γράφαμε πάνω από 100 φοιτητές, από διάφορες σχολές, έπαθα μπλακ-άουτ.
Πήρα μια βαθιά αναπνοή, έσπρωξα την κόλλα στην άκρη, έκλεισα τα μάτια και προσπάθησα να θυμηθώ ποιο κομμάτι μουσικής άκουγα το προηγούμενο βράδυ, λίγο μετά τις 8, που έλυνα λίγες ασκήσεις έτσι για τελική επανάληψη!
Θυμήθηκα! Ήταν το 2ο μέρος, Εσπανιολέτα, από τη «Fantasia para un Gentilhombre», (Φαντασία για έναν Ευγενή Κύριο), από το Κοντσέρτο Ντ’ Αρανχουέθ του Χοακίν Ροδρίγκο, με τον αξεπέραστο Ναρκίθο Γιέπες στη κιθάρα (ΦΩΤΟ). Στα 10 δευτερόλεπτα που μπήκε η κιθάρα, όλη η άσκηση κατέβηκε αμέσως μες το μυαλό μου και την έλυσα απνευστί!
Έκανα όλη αυτήν τη μεγάλη λούπα στο κείμενό μου, όχι για να παινευτώ –πιστέψτε με– αλλά για να σας αποκαλύψω (τόσα χρόνια γνωριζόμαστε άλλωστε…), μια πτυχή της δουλειάς μου. Κάποια κομμάτια μου έρχονται σαν αστραπή και αστραπιαία τα γράφω.
Κάποια άλλα, πάλι, με δυσκολεύουν στη «σύλληψη», παρ’ όλο που νοιώθω μέσα μου ότι «τα έχω»! Εκεί, λοιπόν, έρχεται το «ναρκωτικό» μου, που ευτυχώς δεν είναι κάποιο διαβολικό παραισθησιογόνο και με βοηθά.
Από τα επιφανειακά μου αναγνώσματα στις χθεσινές εφημερίδες, κράτησα πολύ λίγα από το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στο Ζάππειο Μέγαρο της Αθήνας. Στερεότυπα ακούσαμε, και αναμενόμενα πρόσωπα είδαμε – ήταν και ο Κύπριος Πρόεδρος εκεί.
Το πρόσωπο που κέντρισε το ενδιαφέρον, μα και την περιέργεια, ήταν αυτό της προέδρου της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Καθόταν στις πρώτες θέσεις, μπροστά-μπροστά και ήταν η πιο ενθουσιώδης cheer-leader του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μου έκανε εντύπωση αυτό, είν’ αλήθεια. Περίμενα την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ήταν λίγο πιο συγκρατημένη ή, ακόμα περισσότερο, να μην παρευρίσκεται σε κομματικές εκδηλώσεις κανενός.
Από την άλλα, από τα πιο «βαθιά» διαβάσματά μου, ξεχώρισα ένα κείμενο της Μαρίας Αντωνιάδου στο «Βήμα της Κυριακής», με τίτλο «Το Φανάρι, το Βατικανό και ένα “ενιαίο” Πάσχα». Παραθέτω την πρώτη παράγραφο:
«Αστρονόμοι, καίσαρες, αυτοκράτορες, Πάπες, Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι “πρωταγωνιστούν” εδώ και σχεδόν 2.000 χρόνια σε μια ιδιότυπη διαμάχη που εξακολουθεί να διαιρεί τους χριστιανούς, Ιησουίτες, Αλεξανδρινούς, Ρωμαίους, Έλληνες, Γερμανούς και Ιταλούς μελετητές του Σύμπαντος και της θεολογίας μπλεγμένοι στο ίδιο ζητούμενο, τον εορτασμό του Πάσχα».
«Αποτελεί σκάνδαλον ο χωριστός εορτασμός του μοναδικού γεγονότος της μιας Αναστάσεως του Ενός Κυρίου», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος και ευχήθηκε του χρόνου να μην είναι απλώς «σύμπτωση» η κοινή ημερομηνία με τον εορτασμό των ορθοδόξων, αλλά να γίνει η αφορμή να καθιερωθεί ο ενιαίος εορτασμός μεταξύ των δύο Εκκλησιών».
Ιδού, λοιπόν, τροφή για σκέψη. Απείρως χρησιμότερη από τις ολιγόλεπτες ομιλίες σε ένα συνέδριο, όπου τα ενδιάμεσα χειροκροτήματα κατέλαβαν περισσότερο χρόνο από τις ομιλίες…
