Έρχεται κι επανέρχεται ένα επίμονο μοτίβο συμπεριφοράς των ανδρών που παρενοχλούν σεξουαλικά γυναίκες στον χώρο εργασίας. Πρώτα ο… μεγάλος έρωτας και μετά η ξεφτίλα των αντιποίνων σε βάρος του θύματος.
Τέτοια περιστατικά που συνέβησαν τα προηγούμενα λίγα χρόνια και αφορούν καταγγελθέντες προϊστάμενους που λογοδότησαν στη Δικαιοσύνη, κατέγραψε η εμπειρογνώμονας φύλου δρ Άννα Πηλαβάκη. Σε μια περίπτωση, ο δράστης άρχισε να δείχνει τον… έρωτά του, με διάφορα σημειώματα σεξουαλικού περιεχομένου που άφηνε στο γραφείο της κοπέλας και με κακόγουστα αστεία ή σχόλια…Ύστερα προχώρησε να της κάνει προτάσεις για ραντεβού, πιέζοντάς την για ερωτικό δεσμό μαζί του. Παρά τη σταθερή άρνησή της να ενδώσει, αυτός συνέχισε… ανένδοτος και τότε το θύμα τον κατάγγειλε στη διεύθυνση του οργανισμού.
Ο… ερωτοχτυπημένος άνδρας αντέδρασε, ασκώντας την εξουσία που είχε, ώστε η καταγγελία της κοπέλας να στραφεί εναντίον της, η επαγγελματική της πορεία να πάρει την κατηφόρα και το περιβάλλον εργασίας να γίνει γι’ αυτήν, ένας ανυπόφορος εφιάλτης. Πρώτα, της επιβλήθηκε αναγκαστική άδεια, μετά της ζητήθηκε να αποσύρει το παράπονό της εναντίον του θύτη και όταν αυτή αρνήθηκε, την απέλυσαν(!).
Σε μια άλλη περίπτωση που κατέγραψε η δρ Πηλαβάκη, ο προϊστάμενος άρχισε τη σεξουαλική παρενόχληση της γραμματέως του, με μηνύματα, αγγίγματα, κομπλιμέντα, προσπάθειες να την αγκαλιάσει, ή να τη φιλήσει. Η κοπέλα ανέφερε τη σεξουαλική παρενόχληση στη διεύθυνση και αφού δεν είχε καμιά στήριξη, προχώρησε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Η εκδίκαση της υπόθεσης διήρκεσε 5-6 χρόνια(!!!) και τέλειωσε με την καταδίκη του θύτη, αλλά στο διάστημα αυτό, η κοπέλα βίωνε τα εκδικητικά του μέτρα, με αυθαίρετη μείωση του μισθού της, ριζική αλλαγή και υποβάθμιση των καθηκόντων της και άλλες τέτοιες… αγαπησιάρικες ενέργειες, με στόχο να την εξαναγκάσει να παραιτηθεί.
Ο… ερωτοχτυπημένος άνδρας έφτασε στο σημείο να… επιτεθεί στο αυτοκίνητό της, ενώ ήταν σταθμευμένο κοντά στο γραφείο, να προκαλέσει βαθιά γδαρσίματα με τα κλειδιά του και να τρυπήσει τα λάστιχα του οχήματος! Σε μια παρόμοια υπόθεση που κατέληξε στο ποινικό δικαστήριο, η δικαστής (που ήταν γυναίκα κι αυτό έχει τη σημασία του), επεσήμανε στην καταδικαστική της απόφαση ότι «η αιτία των εμμονών του κατηγορούμενου, ήταν η άρνηση της κοπέλας. Διέπραξε -είπε – το αδίκημα για να πληγώσει την παραπονούμενη, επιδιώκοντας με αυτό τον τρόπο να… αποκαταστήσει τον χαμένο ανδρισμό του εξαιτίας της απόρριψης». Αντιλαμβάνομαι ότι η δικαστής μιλούσε για τη ψυχική ανασφάλεια του άνδρα που δεν αντέχει με τίποτε το «όχι» και που κάθε «όχι», το νιώθει σαν ένα βίαιο ευνουχισμό.
