Η προσωπική απεσταλμένη του Γ.Γ. των Η.Ε., Μαρία Άνχελα Ολγκίν Κουεγιάρ, την Τετάρτη, κάλεσε τους δύο ηγέτες να ακούσουν την κοινωνία των πολιτών και να κάνουν βήματα προς τα εμπρός. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απάντησε δια δηλώσεως: «Δεν θα μιλήσω εκ μέρους του κ. Τατάρ, θα μιλήσω εκ μέρους της δικής μας πλευράς στο κάλεσμα της κ. Ολγκίν.
Η κ. Ολγκίν βρίσκεται στην Κύπρο, βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια η οποία δεν περιορίζεται στην Κύπρο και ας αφήσουμε την διπλωματία να εργαστεί και ελπίζουμε να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα». Ο Ερσίν Τατάρ, μετά τη συνάντησή του με την προσωπική απεσταλμένη του ΓΓ, δήλωσε ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής στις διαπραγματεύσεις εάν δεν αναγνωριστεί η κυριαρχική ισότητα της τ/κ πλευράς και πρόσθεσε ότι χωρίς κοινό έδαφος δεν έχουν κανένα νόημα οι διαπραγματεύσεις.
Αρχίζοντας από το τέλος θα ήταν καλά να μας πει ο κ. Τατάρ γιατί ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κοινό έδαφος. Δεν είναι τα ψηφίσματα των Η.Ε. αλλά και το κεκτημένο των συνομιλιών, κοινό έδαφος; Φυσικά και είναι, αν και για τον εθνικιστή Τατάρ και όλους τους εθνικιστές στην κυπριακή κατεχόμενη και μη επικράτεια δεν υπάρχει κεκτημένο των συνομιλιών. Ούτε για τους δικούς μας εθνικιστές η Πολιτική Ισότητα, (πάνω στην οποία όσο περνά ο καιρός η τουρκική πλευρά στοιβάζει κι άλλο βάρος) είναι κεκτημένο των συνομιλιών έστω κι αν καταγράφεται στο «Άτυπο έγγραφο 30ής Ιουνίου», (Πλαίσιο Γκουτέρες). Την Πολιτική Ισότητα που διαρκώς επικαλείται ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης αν και δεν θέλει να την βλέπει ούτε ζωγραφιστή, ο ίδιος και οι εταίροι του στο κυβερνητικό στρατόπεδο. (Άτυπο έγγραφο 30ής Ιουνίου: Εκ περιτροπής προεδρία με αναλογία 2:1. Λήψη αποφάσεων (αποτελεσματική συμμετοχή) Απλή πλειοψηφία με μια μόνο θετική ψήφο με έναν μηχανισμό επίλυσης διαφορών/ σε περιπτώσεις όπου τα θέματα άπτονται ζωτικών συμφερόντων των δύο πλευρών». Διευκρινίσεις 4ης Ιουλίου: Το θέμα αυτό πρέπει να συζητηθεί περαιτέρω σε ό,τι αφορά τη μια αναγκαία τ/κ ψήφο (πότε και σε ποια σώματα, σε συνδυασμό με τον μηχανισμό επίλυσης διαφορών). Την ίδια στιγμή πρέπει να συζητηθούν κάποια εναπομείναντα θέματα σε ό,τι αφορά τον διαμοιρασμό εξουσίας, συμπεριλαμβανομένης και της απαίτησης της τ/κ πλευράς για εκ περιτροπής προεδρία». Στις 4 Ιουλίου, ο Άιντα είχε συνάντηση με τις διαπραγματευτικές ομάδες κι ενημέρωσε προς τα πού θα κατευθύνονταν τα πράγματα. Όπως γράφτηκε τότε στον Φιλελεύθερο η ενημέρωση είχε ως παρακάτω: «1. Νέο καθεστώς ασφάλειας: Το τέλος του μονομερούς Δικαιώματος Επέμβασης και της Συνθήκης Εγγυήσεως (Σ.Ε.), αλλά με κατάλληλα εργαλεία εφαρμογής (modalities) και επαλήθευσης, συμπεριλαμβανομένου στοιχείων εκτός Κύπρου. 2. Γρήγορη, σημαντική μείωση των στρατευμάτων στα επίπεδα της Συνθήκης Συμμαχίας (Σ.Σ.), που συνεπάγεται 650 στρατιώτες, με λεπτομερείς αναφορές στον σκοπό και την εντολή, SOFA (Συμφωνία για το Νομικό Καθεστώς των Δυνάμεων), μηχανισμό επαλήθευσης και χρονοδιάγραμμα –χωρίς να προκαταλαμβάνει τη συμφωνία για ρήτρα λήξης έναντι ρήτρας επανεξέτασης». Τούτο το κεκτημένο των συνομιλιών, που το καταπάτησε ο Νίκος Αναστασιάδης αποτέλεσε έκτοτε το μέγα επιχείρημα της Άγκυρας για την απόρριψη λύσης στο Κυπριακό από την ε/κ πλευρά και την επίκληση της λύσης δύο κρατών η οποία βρήκε στο πρόσωπο Αναστασιάδη τον καλύτερο πλασιέ. Αφού πέρασαν εφτά χρόνια από το Κραν Μοντάνα κι έχουμε πλέον την κυρία Ολγκίν Κουεγιάρ, να κουλαντρίζει το Κυπριακό, βλέπουμε, όπως και προηγουμένως τους επαΐοντες να της κουνούν το δάκτυλό ώστε να προσέξει μη διαχειριστεί το Κυπριακό ως δικοινοτικό ζήτημα αλλά ως ζήτημα εισβολής και κατοχής. Διαφορετικά θα αποτύχει όπως όλοι οι προκάτοχοι της! Με σεβασμό προς αυτό το κράμα σοφίας και εξυπνακισμού, είναι κάποιος που μπορεί να μας πει αν το Κυπριακό έτυχε ποτέ διαχείρισης από το Συμβούλιο Ασφαλείας και τα Η.Ε. ως ζήτημα εισβολής και κατοχής, και θα τύχει και τώρα; Ή μήπως ξεχνούν νομίζετε στη Νέα Υόρκη -όπως βολικά κάποιοι δικοί μας, ότι ο τέως πρόεδρος της ΚΔ διαφήμιζε λύση δύο κρατών μέχρι και στον ΥΠΕΞ Κασουλίδη και στον αρχιεπίσκοπο, τον Χρυσόστομο Β΄, όπως και οι δύο αποκάλυψαν; Τώρα ο νυν Πρόεδρος μετέρχεται άλλων μεθόδων, όπως τις προάλλες που διακήρυττε τα περί προτάσεων που είχε θέσει ενώπιον του ο ΓΓ του ΟΗΕ στις 21.03.2024 στις Βρυξέλλες και που τις είχε είπε αποδεχτεί. Τι σόι προτάσεις δεν είπε και ουδείς γνώριζε. Στα Φυλακισμένα Μνήματα ερωτηθείς σχετικά είχε πει: «ναι είμαι σε επικοινωνία με την κ. Ολγκίν, αλλά αυτό που είναι το πιο σημαντικό στις επόμενες των ημερών, είναι η συνάντηση του ΓΓ με τον Τ/Κ ηγέτη, γιατί εκεί θα πρέπει ο κ. Τατάρ να απαντήσει και ελπίζω να ανταποκριθεί θετικά στη πρόταση του ΓΓ»…
Ο Τατάρ χαρακτήρισε «εικασίες, που καμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα», τις δηλώσεις Χριστοδουλίδη και πως για αυτή τη δουλειά υπάρχει προσωπική απεσταλμένη του ΓΓ. Την Πέμπτη, μετά τη συνάντηση με την Ολγκίν, ο Τατάρ αποκάλυψε ότι η Ειδική Αντιπρόσωπος του πρότεινε τριμερή συνάντηση με τον Χριστοδουλίδη, αλλά απέρριψε την πρόταση της καθώς δεν τίθεται θέμα διαπραγματεύσεων εάν δεν αναγνωριστεί προηγουμένως η κυριαρχική ισότητα της τ/κ πλευράς. Δεν ήταν δύσκολο για τον Τατάρ να απορρίψει την πρόταση, διότι πρώτος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απέρριψε πρόταση για τετραμερή με τις δύο κοινότητες την Ελλάδα και την Τουρκία, με τη δικαιολογία ότι δεν γίνεται να απουσιάζει από μια τέτοια συνάντηση η τρίτη εγγυήτρια, το Ηνωμένο Βασίλειο. Και αυτό το κράτησε μυστικό ο Πρόεδρος λες και είναι το Κυπριακό μια προσωπική υπόθεση! Το ερώτημα είναι: Από την στιγμή που ο Πρόεδρος παρουσιάζεται ότι κάνει μεγάλες προσπάθειες για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες, πώς αρνείται να πάει σε μια συνάντηση με την τουρκοκυπριακή πλευρά, την Ελλάδα και την Τουρκία; Μήπως για να μην τεθούν επί τάπητος αξιώσεις, περί δύο κρατών και μας μείνουν σαν κεκτημένο; Ή να υποθέσουμε Πρόεδρε ότι στο βάθος κήπος Αναστασιάδη και προτιμάτε δύο κράτη; Διότι όπως πάτε, τη διχοτόμηση την έχετε ήδη εξασφαλίσει κληρονομημένη από τον προκάτοχο σας!
paraschos.andreas@gmail.com
