Η Φινλανδία είναι μια χώρα που για χρόνια κατείχε τα σκήπτρα στις σχολικές εξετάσεις ικανοτήτων PISA. Ταυτόχρονα είναι μια χώρα της οποίας η οικονομία βασίστηκε, εν πολλοίς, στην τεχνολογία – με τη Nokia. Η χώρα αυτή, ωστόσο, σκέφτεται να εισάγει από τη νέα σχολική χρονιά περιορισμούς στην χρήση των κινητών τηλεφώνων στα σχολεία. Δεν θα είναι πλήρης απαγόρευση αλλά οι εκπαιδευτικοί θα έχουν την εξουσία να μην επιτρέπουν στους μαθητές να χρησιμοποιούν κινητά κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. «Στόχος είναι να δοθεί στους μαθητές λίγη ηρεμία», εξήγησε η υπουργός Παιδείας της χώρας Άννα-Μάγια Χένρικσον, σημειώνοντας πως η χρήση τηλεφώνων κατά τη διάρκεια των μαθημάτων αποδεικνύεται ότι αποσπά την προσοχή τόσο των μαθητών όσο και των καθηγητών, ειδικά στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Άλλες χώρες έχουν θεσπίσει παρόμοιους νόμους τα τελευταία χρόνια. Στην Ισπανία, για παράδειγμα, τα smartphone απαγορεύονται στα δημοτικά σχολεία και η χρήση τους περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η Γαλλία, από το 2018, απαγορεύει τα κινητά κι άλλες ασύρματες ηλεκτρονικές συσκευές στα δημοτικά και γυμνάσια τόσο στη διάρκεια των μαθημάτων όσο και στα διαλλείματα. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, κυρίως όπου υπάρχουν ζητήματα υγείας, επιτρέπονται ηλεκτρονικές συσκευές. Σύμφωνα με τον Υπουργό Παιδείας της Γαλλίας, «η χρήση κινητών μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την ικανότητα συγκέντρωσης και παρακολούθησης των μαθημάτων, ικανότητες που είναι απαραίτητες προϋποθέσεις μάθησης. Αποτελεί επίσης αιτία μεγάλου ποσοστού παραπτωμάτων που συμβαίνουν στα σχολεία, είναι αντικείμενο ζήλειας, εκβιασμού ή κλοπής μεταξύ μαθητών».
Την ίδια τακτική ακολουθεί και η Ολλανδία, ενώ στη Νορβηγία, οι μαθητές τοποθετούν τα τηλέφωνά τους σε έναν «υποδοχέα» όταν φτάνουν στο σχολείο και τα παραλαμβάνουν όταν φεύγουν. Στην Αγγλία, επίσης το ίδιο σε αρκετά τουλάχιστον σχολεία ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στις ΗΠΑ επίσης το ίδιο (σε ορισμένα σχολεία).
Εκτός από τα προβλήματα συγκέντρωσης, μάθησης και συμπεριφοράς, στην εξίσωση τίθεται και το θέμα της ακτινοβολίας αν και επίσημα δεν τεκμηριώνεται. Κι ενώ η μια χώρα μετά την άλλη αντιλαμβάνεται πως τα κινητά τηλέφωνα, τα smart ρολόγια και άλλες συσκευές αποτελούν πλέον πρόβλημα στα σχολεία, στην Κύπρο είναι λες και προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τον τροχό από την αρχή. Σαφώς και οι απαγορεύσεις εμπεριέχουν το στοιχείο του αυταρχισμού, ωστόσο είναι φορές που χρειάζονται. Θα πρέπει να μετρήσουμε τη ζημιά που γίνεται με τον ένα τρόπο και τη ζημιά που γίνεται με τον άλλο. Την έχουν, μάλιστα, μετρήσει, άλλοι πριν από εμάς. Κι η εξοικείωση με την τεχνολογία δεν θα πληγεί αν στερηθούν οι μαθητές τις ηλεκτρονικές τους συσκευές για λίγες ώρες. Το να πιστεύουμε πως θα καλλιεργήσουμε τα παιδιά με τέτοιο τρόπο ώστε να πειθαρχούν χωρίς να χρειάζονται πλαίσια συμπεριφοράς, είναι ουτοπία.