Καλά ο Μπάϊντεν. Οι αδυναμίες του είναι γνωστές. Και η παρουσία του στο περίφημο πια ντιμπέϊτ με τον Τράμπ, ήταν πράγματι καταστροφική.
Υποτίθεται όμως, ότι ο Πρόεδρος έχει (ή έστω, πρέπει να έχει) τους καλύτερους και πιο ειδικούς επικοινωνιολόγους και εκπαιδευτές λόγου για δύσκολες συνεντεύξεις, και άλλους που πέφτουν κάτω από την ομπρέλα του media training – δηλαδή, με απλά λόγια όλους αυτούς που φροντίζουν για την εικόνα και το λέγειν ανθρώπων σε υψηλά αξιώματα.
Και κυρίως, «προπονώντας» για να μπορούν να αντιμετωπίσουν και να βγουν αλώβητοι και ενισχυμένοι, ακόμα και υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Πού ήταν αυτοί οι «άνθρωποι του Προέδρου»; Οι ειδικοί;
Ρώτησα έναν παλιό φίλο, τον Στάνλέϊ Μαρκς, που είχαμε ξεκινήσει μαζί από την Αγγλία αυτό το υπέροχο ταξίδι/παιχνίδι της επικοινωνίας, για την θλιβερή, πράγματι, εικόνα του Μπάϊντεν, και μάλιστα όχι μόνο στο ντιμπέϊτ. Συμφώνησε ότι όντως «ο Πρόεδρος έμεινε αβοήθητος». Ο Στάνλέϊ, που εργάζεται σε μεγάλη χρηματοπιστωτική εταιρεία κάνοντας media training σε υψηλόβαθμα στελέχη, μου είπε ακόμα ότι «δυστυχώς, αυτή η εικόνα του Μπάϊντεν» δύσκολα διορθώνεται τώρα.
Εφόσον επιμένει να κατέβει, είναι ορθό πιστεύω που αναγνωρίζει τις αδυναμίες του, και ταυτόχρονα προσπαθεί να ρίξει το βάρος της δημόσιας συζήτησης στην δυνατή προσωπικότητα και το αναγνωρισμένο κύρος ενός διεθνούς states man. Ο οποίος, μπορεί να αφαιρεθεί, μπορεί να σκοντάψει, μπορεί ακόμα και να χαθεί, αλλά εξακολουθεί να ηγείται σθεναρά μιας κραταιάς Αμερικής.
Που διαχειρίζεται δύο πολύ μεγάλους πολέμους, τεράστιας γεωστρατηγικής σημασίας. Όπως είναι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, και ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς στην Παλαιστίνη.
Στον αμερικανικό Τύπο, αναφέρονται αρκετά σενάρια για την από εδώ και πέρα πορεία του Μπάϊντεν. Από το να αποχωρήσει οικειοθελώς, μέχρι και να παραμείνει για όσο διάστημα χρειαστεί, για να μην αφήσει τα πολύ κρίσιμα, γεωστρατηγικά μέτωπα, αλλά και την κραταιά οικονομία της Αμερικής, στα χέρια ενός ανθρώπου ασταθούς και επικίνδυνου. Του Ντόναλντ Τραμπ!
Που είναι άξιος, με την εγωπάθεια και την άξεστη προσέγγισή του ακόμα και απέναντι σε σημαντικά θέματα, να φέρει όλο τον κόσμο άνω-κάτω.
Εάν κάνουμε μάλιστα και μια αναδρομή-αναγωγή σε δικά μας, προσωπικά βιώματα, είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε πολλούς Μπάϊντεν (σε επιχειρήσεις, και σε οργανισμούς σε σημαντικά πόστα) που, παρά τις αδυναμίες τους, ακόμα και στο να ξεχνούν πράγματα, ακόμα και να μην περπατούν κοτσονάτα, αποδεικνύονται πολύ καλύτεροι και ικανότεροι και αποτελεσματικότεροι από τους νεότερους απογόνους…
Παρακολούθησα στις 5 Ιουνίου στο Κατράκειο Θέατρο της Νίκαιας, στην Αθήνα, την παράσταση «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως ένα έργο που γράφτηκε την δεκαετία του ‘70 στην Ιταλία από τον σπουδαίο Ντάριο Φο παραμένει τόσο επίκαιρο στις ημέρες μας. Είναι βασισμένο στην πραγματική ιστορία της δολοφονίας ενός αναρχικού σιδηροδρομικού από την αστυνομία και όσο βλέπεις την εξαιρετική παράσταση δεν δυσκολεύεσαι καθόλου να βρεις ομοιότητες με την εποχή μας. Μαθαίνω ότι η παράσταση θα επιστρέψει το ερχόμενο φθινόπωρο. Σας προτρέπω να μην την χάσετε.
PERSONA NON GRATA 2: Ο Πρόεδρος της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιόγκ Ουν, 40, με εντολή του οποίου εκτελέστηκε δημόσια ένας 22χρονος πολίτης επειδή έβλεπε, άκουγε, και μοιραζόταν K-pop μουσική και ταινίες. Συγκεκριμένα, όπως γράφει η βρετανική Ιντιπέντεντ, άκουγε 70 νοτιοκορεατικά τραγούδια, παρακολούθησε τρεις ταινίες από εκεί. Η εκτέλεσή του έγινε το 2022, αλλά μόλις τώρα έγινε γνωστή έξω από τα σύνορα της περίκλειστης δικτατορίας – φίλα προσκείμενης πια και στον Βλάντιμιρ Πούτιν.
