Ο μήνας είναι τραγικά επετειακός κι έχει μια αξιοσημείωτη, τραγική ιδιαιτερότητα: Δεν διαφέρει από τους άλλους μήνες κι οι συγκεκριμένες ημερομηνίες του δεν διαφέρουν από όλου του χρόνου τις μέρες. Γιατί οι μέρες αυτές συνδέονται άμεσα με την πενηντάχρονη καθημερινότητά μας…
Φέτος, στα πενήντα χρόνια τής υπό ημικατοχή πορείας, δεν είναι μόνο οι ημερομηνίες που μάς πλακώνουν, είναι που και οι μέρες ακολουθούν την ίδια πορεία. Από τη Δευτέρα 15 του Ιούλη με το φασιστικά θριαμβευτικό «Ο Μακάριος είναι νεκρός» στο χουντοκρατούμενο ΡΙΚ, φτάσαμε στο Σάββατο 20 Ιούλη: «Αι ημέτεραι δυνάμεις ανθίστανται στους εισβολείς», την ώρα που οι καθοδηγητές – στο εσωτερικό, το εξωτερικό και υπερατλαντικά «εξηγούσαν» πως πρόκειται για ασκήσεις (καλά, εδώ βρήκανε να ασκηθούν;) πριν διατάξουν υποχώρηση εγκαταλείποντας ακόμα και δεκαοκτάχρονα παιδιά, πολλά από τα οποία θυσιάστηκαν κάνοντας αυτό που είχαν μάθει χρόνια πριν πως είναι το καθήκον στην πατρίδα…
Οι προδότες δεν τιμωρήθηκαν, πήραν προαγωγές και αυξήσεις μισθών και συντάξεων, κάποιοι φυλακίστηκαν για λίγο μέχρι που την «ανήκεστο βλάβη της υγείας τους», άλλοι πιο προσεκτικοί πήραν μερίδιο σε κατόπιν τραγωδίας εξουσίες.
Οι πληγές του τόπου και των ανθρώπων ήταν πολλαπλές, πλείστες ανεπανόρθωτες: Δολοφονίες αμάχων, βιασμοί, αγνοούμενοι, πόλεις και χωριά, εκκλησιές και πολιτιστικά στοιχεία. Τίποτε δεν δικαιολογεί και δεν συγχωρεί όσα «πολλά εκάμαμεν τζι΄εμείς» αλλά γιατί να τα φορτώνεται όλα ο απλός κόσμος εκατέρωθεν της κατοχικής γραμμής (που στο μεταξύ εδραιώθηκε) κι αφέθηκαν να λειτουργούν σαν προπατορικό αμάρτημα ακόμα και για τα αγέννητα παιδιά; Aυτό προβλέπει ο εσαεί ρατσιστικός διαχωρισμός που κάποιοι έχουν κάνει σημαία! Μερικοί πολιτικοί διακηρύσσουν πως καλύτερη είναι η «αποκεντρωμένη ΔΔΟ» γιατί «όσο λιγότερη η επαφή ανάμεσα στις δυο κοινότητες, τόσο λιγότερες και οι τριβές»! Ε, δεν είναι φυσιολογικό ή κανονικό (normal) αυτό το κράτος όπως θα το ήθελε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ. O κ. Γκουτέρες είπε και κάτι άλλο, πολύ σημαντικό, που ατυχώς το ξεχνούν εκείνοι που πολύ επιλεκτικά «θυμούνται» τα διαδραματισθέντα στο Κραν Μοντανά. Δεν δέκτηκε εισήγηση της Τουρκίας για έβδομο σημείο – προσθήκη στα έξι δικά του – που να προνοεί τη μεταφορά στο πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο όσων αποκλίσεων θα σηματοδοτούσε η λύση. Κι αυτό πριν την επίσημη επιμονή στα δύο κράτη. Τώρα «απλώς» έχει εμπεδωθεί η ορολογία περί «ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού κρατιδίων»…
Στην ώρα πάνω, έρχεται κι ο ‘Ελληνας πρωθυπουργός για να παραστεί στις εκδηλώσεις για το «άφρον» πραξικόπημα και τη βάρβαρη τουρκική εισβολή. Πολλές φορές το είπαμε πως άφρον δεν ήταν! Αντίθετα ήταν καλά μεθοδευμένο. Ήταν φασιστικό και προδοτικό, απόλυτα συντονισμένο με την από καιρό προετοιμαζόμενη τουρκική εισβολή! Νομίζει κανείς λογικός πως ο Ετσεβίτ και ο αρχηγός του επιτελείου του μάθανε το βράδυ της 15ης στην ΤRΤ για το πραξικόπημα και είπαν: «Τι λες, πάμε;». Τελικά ήρθαν (μαζί με την …Αϊσέ) και, σε κάποιο βαθμό, αφέθηκαν να προχωρήσουν – ακόμα και μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας (γιαυτό δεν είπαν πως ήρθαν;), ακόμα και μέσα στην εκεχειρία…
Μετά και την άνιση «διαπραγμάτευση» στη Γενεύη, οι εσιβολείς ξεκίνησαν για τη δεύτερη δόση. Πολύ το χάρηκαν όταν το βράδυ της 14ης Αυγούστου ο επαναχρησιμοποιούμενος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης μέτρησε την απόσταση και βρήκε πως «η Κύπρος κείται μακράν». Το έργο μπορούσε πια να ολοκληρωθεί. Κάποιοι πραγματικοί ήρωες αγωνίστηκαν μέχρις εσχάτων και πολλοί ήταν οι άμαχοι θύματα της αγριότητας του εισβολέα…
Είναι ευκαιρία να τα φρεσκάρει στη μνήμη ο Έλληνας πρωθυπουργός τώρα που θα δει από κοντά πολλά σημεία στον τόπο του εγκλήματος και να μη δεχτεί, ποτέ πια, να ακουστεί πως ήταν «αναίμακτη» η επιστροφή της Δημοκρατίας στην κοιτίδα της. Και με τον Φάκελο της Κύπρου, τι θα γίνει;
Στο μεταξύ ένα αλλιώτικο ταξίδι ξεκίνησε από τη Νάουσα της Πάρου. Είναι σίγουρο πως, αν μετρήσει την απόσταση μέχρι την Κύπρο, θα τη βρει μικρότερη! Μα είναι χάρτινα τα καραβάκια που έφτιαξαν τα παιδιά της Γ΄ Γυμνασίου, σαν αυτά που κι εμείς φτιάχναμε όταν είμαστε στη δική τους ηλικία. Δώσανε και ονόματα για να συγκεκριμενοποιήσουν τον προορισμό: Αμμόχωστος, Κερύνεια, Μόρφου, Λάπηθος, Καραβάς, Σαλαμίνα, Έγκωμη, Ριζοκάρπασο, Απόστολος Αντρέας – Είναι τα χωριά μας, οι πόλεις μας, ο τόπος μας είπαν τα παιδιά στο μικρό βίντεο που πήρε Α’ Βραβείο σε μαθητικό διαγωνισμό… Mόλις προχτές μάς ενημέρωσε ο φίλος Κ.Βενιζέλος γράφοντας γιαυτό το σαλπάρισμα. Άραγε τα μποφόρ του Αιγαίου θα επιτρέψουν το ταξίδι; Aκόμα κι αν η Ιθάκη (στον χάρτη) βρίσκεται στην άλλη κατεύθυνση;
