Προσπαθώντας η πρόεδρος του ΔΗΣΥ να επιβάλει την τάξη στο κόμμα της επικαλέστηκε το καλό της Κύπρου: «…αν νοιαζόμαστε για την Κύπρο μας, να λέγονται λιγότερα ή ό,τι ανήκει στο παρελθόν να μένει εκεί». Το ίδιο έκανε κι ο υπουργός Άμυνας τις προηγούμενες μέρες όταν ρωτήθηκε για την κρίση στην Εθνική Φρουρά όπως αυτή αποκαλύφθηκε μέσα από την επιστολή του υπαρχηγού του Σώματος. Χαρακτήρισε την εύλογη ερώτηση που του υποβλήθηκε ως «ιεροσυλία στη μνήμη των ηρώων μας». «Είναι ημέρα τιμής, αυτοκριτικής και σιωπής, και όποια περαιτέρω λόγια τη σημερινή ημέρα αποτελούν ιεροσυλία για τη μνήμη των ηρώων μας», είπε κάπως βαρύγδουπα.
Και μπορεί εκείνη τη μέρα -στο μνημόσυνο του πρώην αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ευάγγελου Φλωράκη και των τεσσάρων αξιωματικών που σκοτώθηκαν όταν πριν 22 χρόνια έπεσε το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν στην επαρχία της Πάφου- να ήταν κάπως άτοπη η αναφορά. Τις επόμενες όμως μέρες; Φυσικά, όλες τούτες οι μέρες του Ιούλη είναι μέρες πένθους και μνημόσυνων, αλλά η ζωή προχωρεί και στη ζωή υπάρχουν πολλά άλλα πέραν του άλυτου κυπριακού, που όσο μένει άλυτο μπορούμε και να το επικαλούμαστε ως άλλοθι για ότι άβολο προκύπτει.
Ενδεικτική είναι και η απάντηση του τότε υπουργού Εσωτερικών, Νίκου Νουρή, όταν ρωτήθηκε για τις αποκαλύψεις του Al Jazeera, μετά την προβολή του σχετικού ρεπορτάζ. «Την ώρα που η Κύπρος απειλείται και δίνει μια σημαντική πολιτική μάχη ενάντια στις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας, την ώρα που η χώρα μας απειλείται με στοχευμένη και οργανωμένη δημογραφική αλλοίωση με κατευθυνόμενες μεταναστευτικές ροές, το κρατικό ειδησεογραφικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, που εδρεύει σε μια χώρα η οποία είναι γνωστή για τις φιλοτουρκικές της θέσεις και η οποία μόλις πρόσφατα στήριξε με 15 δισεκατομμύρια την οικονομία της Τουρκίας, επιχειρεί να πλήξει με διαστρεβλωμένες και παραπλανητικές πληροφορίες την Κυπριακή Δημοκρατία».
Τα γεγονότα που αναφέρονται από τον πρώην υπουργό είναι αληθινά, αλλά παρόλα αυτά το θέμα των διαβατηρίων ήταν μια επίσης πραγματικότητα και δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί με την κατοχή και τις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας. Όμως, πολλές φορές τούτα τα χρόνια, τούτες τις δεκαετίες, το κυπριακό χρησιμοποιείται για να καλύψει προβλήματα και να στρέψει την προσοχή αλλού. Είτε συνειδήτα, είτε ασυνείδητα, το κυπριακό αποτέλεσε, και συνεχίζει να αποτελεί, από τη μια άλλοθι για τους πολιτικούς κι από την άλλη δικαιολογία για τον μη εκσυγχρονισμό του κράτους. Όντως αποτελεί προτεραιότητα, αλλά ταυτόχρονα συμβαίνουν πολλά άλλα τα οποία χρήζουν λύση. Δεν μπορούμε να το επικαλούμαστε εσαεί και για οτιδήποτε, αν πραγματικά νοιαζόμαστε για την Κύπρο.
