Σ’ ένα κόσμο άστατο στον οποίο ζούμε, το πιο φυσιολογικό ήταν να έχουμε και άστατους καιρούς, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Αυτό που ονομάζουμε κλιματική αλλαγή, δεν είναι τελικά ένα απλά θεωρητικό φαινόμενο. Πολύ περισσότερο ούτε τόσο απομακρυσμένο από την καθημερινότητά μας.
Το πέρασμα, ειδικότερα, αυτές τις μέρες και με τόσο φονικές διαθέσεις του κυκλώνα Μίλτον από την Φλόριντα, βοά τόσο εκκωφαντικά, όσο κι αν δεν είναι στις γειτονιές μας που συμβαίνει.
Έλα, όμως, που και στη δική μας περίπτωση, ξυπνά και βρυχάται ένας εφιάλτης από τα παλιά, ο οποίος έρχεται να προστεθεί στα τόσα άλλα που μας ταλαιπωρούν; Ακούει στο όνομα λειψυδρία και ξηρασία. Δεν μπορεί να είναι άσχετος με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, η οποία εκδηλώνεται ανάλογα με τις διαθέσεις της, στις διάφορες περιοχές του πλανήτη.
Ακόμα κι αν παραβλέψουμε εκτιμήσεις και προβλέψεις που απορρέουν από επιστημονικά δεδομένα, διεθνώς, η παρούσα κατάστασή μας, δεν είναι καθόλου υπερβολή να χαρακτηριστεί δραματική. Βοούν προς τούτο οι ίδιοι οι αριθμοί: κάτω από το 27% η πληρότητα των φραγμάτων μας (σε σύγκριση με 50% την αντίστοιχη περσινή περίοδο).
Ακόμα πιο τραγικό είναι ότι – με μικρά διαλείμματα – βιώνουμε ένα καλοκαιρινό Φθινόπωρο… Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος να πούμε το νερό νεράκι που παραμονεύει, αλλά έρχονται τα πάνω κάτω και στις γεωργικές καλλιέργειες. Και άντε να τιθασευτεί το θηρίο της ακρίβειας, που καλπάζει κι αυτό με τέτοια αναποδογυρίσματα των καιρών… Όταν πλασάρονται στην αγορά βασικά προϊόντα ως «χρυσός»…
Τρέχουμε, λοιπόν, ασθμαίνοντας με νέα προγράμματα δράσης και ευφάνταστες ιδέες για να προλάβουμε και τα καπρίτσια του καιρού, αλλά και του κλίματος… Στο Υπουργικό επειγόντως και πρόγραμμα για τη λειψυδρία. Εκτός από νέες κινητές μονάδες αφαλάτωσης που χωροθετούνται στις επαρχίες Λεμεσού και Πάφου και την επέκταση της δυναμικότητας των υφιστάμενων μονάδων, μην τρομάζουμε κιόλας, γιατί παίζουν και άλλα σενάρια.
Όπως π.χ. η αγορά τεχνολογίας για τεχνητή βροχή. Εδώ στήνουμε με τόση άνεση ολόκληρο δίκτυο εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης και δεν θα καταφέρουμε να τα φτιάξουμε της πλημμύρας… από τεχνητή βροχή; Κι ας επιμένουν τα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής να καλπάζουν εφιαλτικά στις διάφορες εκδοχές τους. Η αλήθεια είναι ότι στην περίπτωση προκαλεί πιο πολύ τρόμο η δυνατότητα και ικανότητα ολοκλήρωσης τόσο μεγαλεπήβολων έργων, χωρίς τα γνωστά παρατράγουδα που βιώνουμε κάθε φορά, παρά ο καθ’ εαυτόν εφιάλτης της λειψυδρίας.
Όπως και να έχουν τα πράγματα, να είμαστε σίγουροι ότι μπορεί να μας προλαβαίνουν οι καιροί και τα αναποδογυρίσματά τους, αλλά όλα αυτά είναι τόσο ήσσονος σημασίας μπροστά στα μείζονα που τόσο σοβαρά μας απασχολούν. Επομένως, μπορεί να ισχύει και στην περίπτωση το μη μου τους… ύπνους τάραττε.
