Ανάρτηση της Ημέρας στο Χ-Twitter, απόσπασμα ανοικτής επιστολής που αναδημοσιεύει η NYT, που προσυπογράφεται από περισσότερους από 80 Αμερικανούς νομπελίστες (στην φυσική, χημεία, ιατρική και οικονομία), δηλώνοντας την υποστήριξή τους για την Προεδρία των ΗΠΑ προς την Κάμαλα Χάρις.
Εξηγώντας, σε μία μόνο πρόταση τον λόγο: «Αυτές είναι οι πιο κρίσιμες, πιο σημαντικές προεδρικές εκλογές εδώ και πολύ καιρό, ίσως ποτέ, για το μέλλον της επιστήμης και των Ηνωμένων Πολιτειών». Δεν ξέρω εάν το μέλλoν των επιστημών μπορεί να χωρέσει σαν σκέψη έστω στην πνευματική επικράτεια εκείνων που επιλέγουν να ψηφίσουν τον Ντόναλντ Τραμπ. Θεωρώ όμως ότι η προεκλογική προσπάθεια του στρατοπέδου της Χάρις να υποβαθμίζει νοητικά τον αντίπαλό της, προσβάλει πολύ τους πιθανούς ψηφοφόρους του. Και τους συσπειρώνει βεβαίως.
Θυμίζω μόνο τον υψηλό πληθωρισμό (το 2022 έφτασε το 8%), που οδήγησε σε 2,9% αύξηση της τιμής των αγαθών. Βεβαίως, ο πληθωρισμός αυτός μεταφέρεται από τα δύσκολα χρόνια της πανδημίας όταν, αναγκαστικά, έπεσαν πολλά χρήματα στην αντιμετώπισή του.Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πιστεύει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, με όλη την τρέλα που κουβαλά επάνω του (σημαντικό μέρος της οποίας μάλλον θα υποχωρήσει εάν εκλεγεί Πρόεδρος), θα κατεβάσει τα επιτόκια, όπως υπόσχεται, και η οικονομία θα πάρει τ’ απάνω της. Λίγοι αμφιβάλουν ότι δεν το εννοεί.
Το μεγάλο ερωτηματικό που κρέμεται, είναι το τί θα κάνει με τα δύο ανοικτά πολεμικά μέτωπα, στην Ουκρανία και σε Γάζα-Λίβανο, όπου η Ουάσιγκτον, στηρίζοντας τον Ζελένσκι και τον Νετανιάχου έχει ρήξει πακτωλό χρημάτων σε εξοπλισμούς. Θα συνεχίσει το ίδιο πρόγραμμα ο Τραμπ; Ο ίδιος λέει «όχι», και τον πιστεύω. Ο ίδιος, έχοντας πάντα μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και υπερβολική αυτοπεποίθηση ως προς το τι μπορεί να πετύχει, πιστεύει ότι, όπως διαλαλεί παντού τώρα τελευταία, μόλις εκλεγεί θα πείσει τον Πούτιν να σταματήσει τον πόλεμο, και το ίδιο θα κάνει με τον Νετανιάχου. Άρα, θα πέσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, δηλώνει.
Οι σοφοί, λαϊκοί άνθρωποι του τόπου μας, έλεγαν πάντα αυτό που προβάλουμε στον τίτλο της στήλης. Σκύλο που γαυγίζει, μη τον φοβάσαι. Νομίζω πως (το εύχομαι επίσης) αυτό ταιριάζει γάντι στον Τραμπ – αν και αυτό που συνέβη μετά τις προηγούμενες εκλογές, με την εισβολή «όλων των γραφικών του κόσμου», μέσα στο Καπιτώλιο επειδή αυτός τους έπεισε ότι έγινε νοθεία και του εκλάπη η Προεδρία, με κάνει να κρατώ και μία πισινή πάλι.
Πάντως, πραγματικά επικίνδυνοι για μένα είναι οι ανέκφραστοι σκύλοι. Δείτε τον Πούτιν, φερ ειπείν!…
Εδώ είμαι…
Πόσες φορές δεν έχουμε χαμογελάσει πλούσια με αθώες πράξεις, και λόγια υπέροχα πεταμένα από ένα παιδί; Σαν αυτό που στέκεται ταπεινά και ευγενικά μπροστά στον Σκεπτόμενο (The Thinker) του Ογκίστ Ροντέν, από απόσταση όσο πρέπει. Κρατώντας κάτι που θεωρεί ότι έχει ανάγκη να τον ανακουφίσει. Με απίστευτη διακριτικότητα. Και υπομονή. Σου λέει «εδώ είμαι αν με θέλεις. δεν θα πλησιάσω πιο πολύ». Προσέξτε την επαφή των ματιών τους. Πόσο ήρεμη και εκφραστική. Δεν ξέρω εάν είναι στημένη ή φτιαγμένη η εικόνα, αλλά αποδίδει αδιάφανα αυτό που μόνο ένα παιδί μπορεί να κάνει για να πλησιάσει με τέτοιο σεμνό μεγαλείο, ένα τόσο τεράστιο πρόσωπο. Και να ερμηνεύσει αυτό που ο Thinker σκέπτεται ως ανάγκη…
Υ.Γ.: Πειραματικά από σήμερα, λέω να αφιερώνω δοκιμαστικά στη στήλη, μια τέτοια «κειμενολεζάντα», με πρόσωπα και προσωπεία συνηθισμένα ή ασυνήθιστα.
