Συχνά κατηγορείται ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ότι υποσχέθηκε να τα βάλει με τα κατεστημένα και δεν το έκανε. Κατηγορείται ακόμα και από κόμματα που, αν ήθελαν να τα βάλουν με τα κατεστημένα, μια χαρά μπορούσαν να το κάνουν -με αποτελεσματικότητα- μέσα από τις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές και μέσα από τις αρμοδιότητες του νομοθέτη.
Αν ο κ. Χριστοδουλίδης δεν πολέμησε μία φορά τα κατεστημένα στα δύο παρά κάτι έτη της εξουσίας του, τα κόμματα -ως Βουλή- δεν το έκαναν εκατό φορές.
Εν πάση περιπτώσει, να μια νέα ευκαιρία να το πράξουν. Και ο Πρόεδρος και τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
Η χθεσινή γραπτή δήλωση του προέδρου της Ομόνοιας είναι ένα πολύ σημαντικό κείμενο, που βρίθει καταγγελιών και ισχυρισμών. Οι καταγγελίες και οι ισχυρισμοί απαιτούν διερεύνηση, για να μπορέσουν να ληφθούν, αν χρειαστεί, αποφάσεις ποινικής χροιάς. Παρόλο που πολλοί από αυτούς τους ισχυρισμούς γίνονται αποδεκτοί και πιστευτοί από στρατιές οπαδών και φιλάθλων και μόνο στο άκουσμά τους.
Η στήλη θεωρεί ως σημαντικότερα σημεία -από θεσμικής άποψης, όχι ποινικής- της δήλωσης Παπασταύρου τις αναφορές στο πολυθρύλητο αυτοδιοίκητο της ΚΟΠ και στην εκμετάλλευση, όπως λέει, ενός δημόσιου αγαθού, του ποδοσφαιρικού θεάματος, από έναν ιδιωτικό οργανισμό, που σύμφωνα με τον κ. Παπασταύρου θα έπρεπε να λειτουργεί ως δημόσιος οργανισμός και να υπόκειται στους ελέγχους που ασκούνται -όσο ασκούνται- σε αυτούς.
Η συζήτηση για το αυτοδιοίκητο της ΚΟΠ είναι μια παλιά πονεμένη ιστορία και είναι βέβαιο πως οι άνθρωποι της ομοσπονδίας θα ξαναβρούν τον τρόπο να επικαλεστούν αποφάσεις και οδηγίες της ΟΥΕΦΑ ή και της ΦΙΦΑ που προστατεύουν αυτό το αυτοδιοίκητο.
Απεδείχθη όμως το τελευταίο διάστημα, όταν η ΚΟΠ επικαλέστηκε πάλι το αυτοδιοίκητο για να αντιμετωπίσει την πίεση της Κυβέρνησης και της Αστυνομίας για περιορισμό ή κατάργηση της μετακίνησης οργανωμένων οπαδών για εκτός έδρας αγώνες, ότι το κράτος έχει τους τρόπους να διεμβολίσει το αυτοδιοίκητο και να το καταργήσει επί της ουσίας.
Ακόμα και αν δεκτούμε πως κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει την ΚΟΠ να πάρει αυτή ή την άλλη απόφαση, θα πρέπει να δεκτούμε -και να κατανοήσει και η ΚΟΠ- πως κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει το κράτος π.χ. να παρέχει αστυνομική δύναμη με τα λεφτά των φορολογουμένων για να διεξάγεται ομαλά μία ιδιωτική φιέστα.
Δεν μπορεί κανένας να υποχρεώσει το κράτος να δίνει λεφτά από το ταμείο του -μέσω του ΚΟΑ ή μέσω άλλων οδών- σε ποδοσφαιρικές επιχειρήσεις. Που έχουν -οι ίδιες αλλά και η ομοσπονδία τους- έσοδα εκατομμυρίων. Παντοιοτρόπως.
Δεν υποχρεώνει κανένας το κράτος να αποδέχεται τις θέσεις ποδοσφαιρικών-εταιρικών παραγόντων ότι «οφείλει να στηρίζει το ποδόσφαιρο» και πολύ περισσότερο δεν υποχρεώνει κανένας την Πολιτεία να κάνει τα στραβά μάτια όταν οι εταιρείες της ΚΟΠ καταστρατηγούν τον ένα νόμο μετά τον άλλο, ακόμα και τους νόμους για τις φορολογίες, τα τέλη και τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Αντίθετα, ο νόμος υποχρεώνει το κράτος να ξηλώσει όλη αυτή την ξετσίπωτη παραβίαση νόμων και ηθικών αρχών, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Και επειδή ούτε αυτή η Κυβέρνηση έδειξε να έχει τα κότσια να το επιχειρήσει καν, ας το κάνει η Βουλή. Ναι, συμφωνώ, ζήτω που καήκαμε.
Ο κ. Παπασταύρου έγραψε: «Είναι η στιγμή που η Κυβέρνηση, οι αρμόδιοι φορείς του Κράτους και η Βουλή πρέπει να βρουν νέους τρόπους για να καταφέρουν να εξασκήσουν τους απαραίτητους ελέγχους στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Από τη στιγμή που η ηγεσία της ΚΟΠ είναι φανερό πως δεν θέλει να λειτουργήσει στα πλαίσια που πρέπει, με διαφάνεια, δικαιοσύνη και ισότητα, επιβάλλεται η Κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλίες και να προχωρήσει σε ενέργειες για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά που κατατρώει το ποδόσφαιρό μας μέρα με τη μέρα. Πρέπει επιτέλους οι νέοι θεσμοί του κράτους να λειτουργήσουν σωστά (…)».
Νομίζω πως δεν έχει κανένας τη διάθεση να περιμένει την ΚΟΠ να διορίσει ελεγκτές (έμμισθους) για να την ελέγξουν, όπως περιέργως ζητά ο κ. Παπασταύρου. Ξέρουμε πολύ καλά πώς γίνονται αυτά τα πράγματα. Ο πελάτης έχει πάντα δίκαιο. Αν κάποιοι μπορούν, αν το θελήσουν, να ξηλώσουν όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, όπως τα περιγράφει ο κ. Παπασταύρου, είναι μόνο η Κυβέρνηση και η Βουλή.
