Την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2024 παρακολουθήσαμε τα έκτροπα που επεσυνέβηκαν μεταξύ ανήλικων παιδιών και αστυνομίας με την απίστευτη δικαιολογία, ότι «γιόρταζαν» την «Μέρα κατά της Αστυνομίας», ένα ξενόφερτο φαινόμενο (υπόψη ότι υιοθετήσαμε επίσημα και άλλα ξενόφερτα, όπως διδασκαλία για πολλαπλά φύλα στα σχολεία).
Οργανωμένες ομάδες ανεγκέφαλων νεαρών χούλιγκαν, προέβησαν σε βανδαλισμούς, εμπρησμούς, καταστροφές, τραυματισμούς πολιτών και Αστυνομικών, με την χρήση κροτίδων, με πιστόλια ναυτικών φωτοβολίδων, πυρσών και βομβών μολότωφ. Έγιναν 23 συλλήψεις σε διάφορες επαρχίες, από τις οποίες οι 21 αφορούσαν ανήλικα και οι δύο ενήλικα πρόσωπα. Η Πυροσβεστική, που βρισκόταν σε συνεχή κινητοποίηση, ανταποκρίθηκε σε 96 περιστατικά, 80 πυρκαγιές και 16 ειδικές εξυπηρετήσεις.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης σχολίασε ότι: «Είναι απαράδεκτα αυτά, ο καθένας μας έχει ευθύνη των παιδιών του, πρόκειται για παιδιά ηλικίας 13, 14, 15 ετών».
Τα επεισόδια προκάλεσαν την οργή του Συνδέσμου Αστυνομίας Κύπρου (ΣΑΚ). Χαρακτήρισαν απόλυτο χάος όσα συνέβησαν και τόνισαν ότι οι Κυβερνώντες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη την σοβαρότητα των όσων διαδραματίστηκαν αφού τα αίτια φαίνεται να είναι βαθύτερα ριζωμένα στη βάση της κοινωνίας. Συνέχισαν ότι το Υπουργείο Παιδείας θα έπρεπε προ καιρού να είχε καταρτίσει προγράμματα κοινωνικής συνείδησης και συμπεριφοράς στις σχολικές μονάδες.
Υπήρξα μάχιμη εκπαιδευτικός για δεκαετίες και δεν θυμάμαι ανάλογα επεισόδια.
Ο έμπειρος και αξιόλογος πρώην Διευθυντής του Παγκυπρίου Γυμνασίου και πολυγραφότατος συγγραφέας Γιώργος Χατζηκωστής, μας αναφέρει στο άρθρο του (γράφοντας σε πολυτονικό) «Ἡ Ἐκπαίδευση σὲ ἀπόγνωση»: «Ἡ ἑλληνικὴ κυπριακὴ Ἐκπαίδευση ἔχει ὑποστεῖ κατὰ τὴν τελευταία πεντηκονταετία σωρεία μεταρρυθμίσεων. Ἡ Παιδεία εἶναι ζωντανὸς ὀργανισμός, ὑπόκειται σὲ συνεχῆ ἐξέλιξη καὶ ἐπιδέχεται βελτιώσεις. Ἄλλο ὅμως ἡ ἐξέλιξη καὶ ἄλλο οἱ μεταρρυθμίσεις καὶ μάλιστα ριζοσπαστικὲς καὶ ἐσπευσμένες. Στὴν ἐκπαίδευση εἶναι συνετὸ νὰ γίνονται, κάθε φορά, μικρὲς βελτιωτικὲς προσαρμογές, ὅπου διαπιστώνεται ἀνάγκη, στηριγμένες στὶς ὑπάρχουσες σταθερὲς βάσεις, καὶ ὄχι ἅλματα ποὺ μπορεῖ νὰ ἀποδειχθοῦν ἐπικίνδυνα. Οἱ συνεχεῖς καὶ ἁλματώδεις μεταρρυθμίσειςσυγκρούονται μὲ τὴν ἄποψη-ἀξίωμα τοῦ Πλάτωνος: οὐκ ἂν εὕροις (παιδείαν) βελτίω τῆς ὑπὸ τοῦ πολλοῦ χρόνου ηὑρημένης (δὲν θὰ βρεῖς καλύτερη ἐκπαίδευση ἀπὸ ἐκείνη ποὺ δοκίμασε καὶ καθιέρωσε ὁ μακρὸς χρόνος), βελτιούμενη βεβαίως μὲ σοβαρότητα καὶ ὑπευθυνότητα, χωρὶς βιασύνη. …Οἱ ἀλλεπάλληλες αὐτὲς ἀλλαγὲς ἔχουν ὠθήσει τὴν Παιδεία μας μακριὰ ἀπὸ τὸ σταθερὸ κέντρο, τὴν ἰσορροπία τῶν δυὸ – ἀπὸ αἰώνων – σκελῶν της: τὴ διάπλαση τοῦ ἤθους, τοῦ χαρακτήρα τῶν ἐκπαιδευομένων καὶ τὴν κατάρτισή τους στὸν τομέα τῆς γνώσης. Τὸ πρῶτο σκέλος ἔχει ὑποβαθμιστεῖ, ἂν δὲν ἔχει σχεδὸν παραμεληθεῖ, ἐνῶ τὸ δεύτερο, στὸ ὁποῖο δίδεται ὅλο σχεδὸν τὸ βάρος, παρ᾿ ὅλα τὰ ὑπάρχοντα σήμερα μέσα, τὰ ὁποῖα συντελοῦν στὴν ἀποτελεσματικότητά του, παρουσιάζει ὄχι πάντα ἀξιόλογα ἀποτελέσματα. …Εἶναι πικρὴ ἡ διαπίστωση μιᾶς συνεχοῦς κατολίσθησης τῶν ἐπιπέδων στὴν ἐκπαίδευση καὶ μιᾶς αὔξουσας ἀμάθειας. …Ἕνα πνεῦμα εὐκολίας, ἥσσονος προσπάθειας καὶ ἰσοπέδωσης κυριαρχεῖ, ἐνῶ παιδεία σημαίνει μόχθος, ἅμιλλα, διάκριση, ἀριστεύειν. Οἱ ὀκνηροὶ καὶ ἀδύνατοι γίνονται τροχοπέδη στοὺς ἐπιμελεῖς καὶ δυνατούς …πολλοὶ ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς μαθητὲς ἔχουν μεγαλύτερο πλάτος γνώσεων καὶ ἐμπειριῶν ἀπὸ ὅσες οἱ παλαιότεροι. …Παραμένουν ἀβαθεῖς. …καταφεύγουν σὲ ἰδιαίτερα μαθήματα …φτωχύναμε ἐγκληματικὰ τὴ γλώσσα μας. …Ὅμως μιὰ γλώσσα φτωχὴ εἶναι καὶ μιὰ διάνοια φτωχὴ καὶ ἕνας πολιτισμὸς φτωχός. Κάθε λέξη εἶναι καὶ μιὰ ἔννοια, κάθε ἔννοια εἶναι καὶ μιὰ σκέψη καὶ κάθε σκέψη ἕνας ἀναβαθμὸς πνευματικῆς συγκρότησης καὶ ὡριμότητας.
Ὁ γνωσιοκεντρικὸς αὐτὸς προσανατολισμὸς τοῦ σημερινοῦ σχολείου καὶ ἡ ὑποβάθμιση τῆς προσπάθειας διάπλασης ἠθικῶν χαρακτήρων ὁδηγοῦν καθημερινῶς σὲ κρούσματα ἀπειθαρχίας τῶν μαθητῶν, σὲ προφορικὲς ἢ γραπτὲς ἐξυβρίσεις μεταξύ τους, ἀπειλὲς καὶ ἐκφοβισμοὺς καὶ σωματικὴ βία (bullying). …Οἱ ἀπειλές τους κατὰ τῶν δασκάλων τους. …Στὴ διάπλαση τοῦ ἤθους τῶν μαθητῶν δὲν ἀρκοῦν βεβαίως τὸ περιεχόμενο τῶν μαθημάτων καὶ οἱ προτροπὲς-ὑποδείξεις τῶν διδασκόντων. Σταθερότερα ἀποτελέσματα φέρει τὸ παράδειγμα τῶν ἴδιων τῶν ἐκπαιδευτικῶν. …Οἱ ἐκπαιδευτικοί δὲν ἔχουν τὴν αἴσθηση κατανόησης καὶ φροντίδας ἀπὸ τὶς ἐπίσημες ὑπηρεσίες. …Παραβίαση τῶν κριτηρίων γιὰ Προαγωγὲς ἀπὸ ἰσχυρὲς ἐξωεκπαιδευτικὲς δυνάμεις, ὡς τὴν ἀκραία περίπτωση νὰ προάγονται πρόσωπα ποὺ δὲν ἀνέβηκαν ποτὲ στὴν ἕδρα(σχόλιο δικό μου- ενίοτε διοικούν).
Ἡ σχολικὴ ἐκπαίδευση τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου ἔχει ἀκόμη ἀνάγκη ἀπὸ ἐκπαιδευτικοὺς μὲ ὑψηλὸ ἦθος καὶ ζῆλο, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ὅλη βιοτή τους νὰ ἐμπνέουν τὸν σεβασμὸ στοὺς μαθητές, στοὺς γονεῖς, στὶς ἐκπαιδευτικὲς ἀρχές, στὴν εὐρύτερη κοινωνία, ὄντες πρότυπο πρὸς μίμησιν καὶ διαπαιδαγώγηση ὅλων.
Οἱ μαθητὲςεἶναιφύσειςεὐαίσθητες, εὐγενεῖς, εὔπλαστες, καλοπροαίρετες, εἶναι ἀγωνιστικοί, ὁραματιστές, πεινῶντεςκαὶ διψῶντεςτὴνδικαιοσύνηνστὴνεὐρύτερή της ἔννοια, πρόσφοροιγιὰ ἔργα ὑψηλά, ἕτοιμοινὰ ἐγκολπωθοῦντὶςδοκιμασμένες ἀξίεςτῆς ἑλληνικῆςκαὶ χριστιανικῆςμαςπαράδοσης.
Ἔχουν ὅμως ἀνάγκη ἀνιδιοτελῶνκαὶ γενναίων ὁδηγῶν, στὸνχῶροτῆςοἰκογένειας, τοῦ σχολείου, τοῦ κοινωνικοῦ περιβάλλοντος, τῆςΠολιτείας, τῆς Ἐκκλησίας· ὁδηγῶν ὑψηλοῦ ἤθους, ἄξιωννὰ ἀποτελοῦνπρότυπα. Καὶ δυστυχῶςδὲντοὺς ἔχουνκαὶ πλέουν ἀνερμάτιστοικαὶ χωρὶςπυξίδα, ἕρμαιατῶνφανατισμῶν, τῶνκομματικῶν, ποδοσφαιρικῶνκαὶ ἄλλωνπαθῶν, τῆς ἀδιαφορίας, τῆςπαράδοσηςστὰ πρότυπατῆςεὐζωΐας, τῆς ἐπιδίωξηςτοῦ πλούτου.»
Δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο στα όσα αναφέρονται. Γίνονται συνεχείς βιαστικές μεταρρυθμίσεις χάριν «κατσιαρίσματος» ανάξιων υπουργών.
Δεν είναι με τα σεμινάρια, ούτε με ξερές νουθεσίες που πλάθεται ο χαρακτήρας των παιδιών. Χρειάζονται σωστά πρότυπα, αφού τα παιδιά μιμούνται. Χρειάζεται οι εκπαιδευτικοί να πάψουν να νιώθουν ανασφαλείς και μόνοι τους στο έργο τους.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
