Όπως ανέφερε στο σημείωμα του που δημοσιεύτηκε χθες στη στήλη ο δικηγόρος Μιχάλης Παρασκευάς, στην Κύπρο έχουν καταφύγει τα τελευταία χρόνια αρκετοί Ιρανοί που ζητούν πολιτικό άσυλο προσπαθώντας να ξεφύγουν από το τυραννικό καθεστώς των ισλαμιστών κληρικών της πατρίδας τους. Πρόσθεσε ότι «ως δικηγόρος είχε την ευθύνη να υπερασπιστεί αρκετούς από αυτούς τους ανθρώπους» και αναφέρθηκε στην «πιο εμβληματική», όπως τη χαρακτήρισε, περίπτωση ενός Ιρανού «ο οποίος βρέθηκε για χρόνια εγκλωβισμένος σε μια εξαντλητική περιπέτεια αναζήτησης προστασίας. Ο άνθρωπος αυτός θυσίασε τα νιάτα του και την ίδια του τη ζωή παλεύοντας ενάντια σε ένα καταπιεστικό καθεστώς και συνεχίζει μέχρι σήμερα τον δικό του Γολγοθά σε αντίξοες συνθήκες στον τόπο μας», έγραψε ο Μιχάλης Παρασκευάς.
Αναφερόταν στον 54χρονο σήμερα τεχνίτη χαλιών, Majid Eazadi, που έφυγε από το Ιράν και ήρθε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Κύπρο το 2001 όπου βίωσε για χρόνια απίστευτες διώξεις και παράνομες φυλακίσεις από το κυπριακό κράτος! Έχω γράψει πολλά ρεπορτάζ και άρθρα για την περίπτωση του και είναι ο άνθρωπος που μου είπε ότι «αγαπά τόσο πολύ την πατρίδα του που είναι ικανός να περπατήσει πάνω στο νερό της θάλασσας για να πάει πίσω στο Ιράν αν αλλάξει αυτή η κυβέρνηση» (Το είχα αναφέρει στο χθεσινό χρονογράφημα).
Ο Majid Eazadi κατάγεται από την πόλη Sari στο βόρειο Ιράν, ανήκει στη θρησκευτική μειονότητα των Ζωροαστρών και τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του υπέστηκαν διώξεις από το θεοκρατικό καθεστώς. Ο Eazadi είναι η μοναδική περίπτωση αλλοδαπού στην Κύπρο που απορρίφθηκε η αίτηση του για άσυλο και που για σχεδόν πέντε χρόνια (από το 2007-2012) παρέμεινε φυλακισμένος σε αστυνομικά κρατητήρια και κυρίως στο τότε κακόφημο Μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών με σκοπό την απέλαση του, ενώ αυτό δεν ήταν εφικτό, «κατά παράβαση κάθε αρχής δικαίου» σύμφωνα με την τότε Επίτροπο Διοικήσεως, Ελίζα Σαββίδου και τον Δικαστή Μύρωνα Νικολάτο που τον απελευθέρωσε τον Νοέμβρη του 2012.
Στην απόφαση του, ο Δικαστής είχε χαρακτηρίσει «δυσανάλογα μεγάλη και ως εκ τούτου παράνομη τη συνεχιζόμενη κράτησή του με σκοπό την απέλαση για πέραν των 4 ετών, εφόσον η απέλασή του δεν είναι εφικτή καθότι δεν είναι κάτοχος διαβατηρίου και η ιρανική πρεσβεία αρνήθηκε να του εκδώσει ταξιδιωτικά έγγραφα».
Το σημείωμα του Μιχάλη Παρασκευά στη στήλη καταλήγει με το μήνυμα ότι «το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε ως κοινωνία είναι να σεβαστούμε τον αγώνα αυτών των ανθρώπων και να μην ξεχνάμε γιατί αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα τους» κι αυτό το καταλαβαίνει ο Majid Eazadi καλύτερα από τον καθένα.
