Πριν μερικές μέρες, όταν ο Φιλελεύθερος έγραψε για την επιστολή του Γενικού Ελεγκτή στον υπουργό Οικονομικών για το νομοσχέδιο που επιτρέπει στη Cyta να δραστηριοποιηθεί στον ηλεκτρισμό, ένας φίλος, του τεχνοκρατικού τομέα, διαβίβασε στην στήλη, με το viber, ένα απόσπασμα των παρατηρήσεων του Αντρέα Παπακωνσταντίνου, με την εξής υποσημείωση (του φίλου, που δεν έχει σχέση με την κρατική υπηρεσία ή τους ημικρατικούς), με κεφαλαία: «Με λίγα λόγια: ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ».
Εννοείται τού έβαλα καρδιούλα. Μωβ, όχι κόκκινη. Πρώτα οφείλει να σπεύδει και να πράττει το δημόσιο και μετά όποιος μπορέσει και θελήσει και για ό,τι μείνει. Ας το έχει υπόψη και η υπουργός Γεωργίας αυτό, ως μια φιλική σκέψη, με αφορμή τα όσα γίνονται για τις υπερ-επείγουσες αφαλατώσεις.
Ποιο ήταν όμως το απόσπασμα από την επιστολή του Γενικού Ελεγκτή που απέσπασε την προσοχή του φίλου τεχνοκράτη; Το εξής: «(Το υψηλό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας) οφείλεται κυρίως στη μη υλοποίηση σημαντικών έργων υποδομής, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση με το ευρωπαϊκό δίκτυο, η έλευση φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή, η απουσία συστημάτων αποθήκευσης, η πλημμελής αναβάθμιση του ηλεκτρικού δικτύου και η καθυστέρηση στην ανάπτυξη ευέλικτων μονάδων παραγωγής με χρήση συμβατικών καυσίμων».
Τόσο η τελευταία έκθεση της Ελεγκτικής για την ΑΗΚ, όσο και η επιστολή Παπακωνσταντίνου στον Μάκη Κεραυνό, περιέχουν πλήθος στοιχείων και αναλύσεων που μπορούν να πείσουν τον καλόπιστο παρατηρητή για τους πραγματικούς λόγους που ο τομέας της ενέργειας χωλαίνει εδώ και χρόνια και εξακολουθεί να παραπατά επί διακυβέρνησης Χριστοδουλίδη.
Δεν θα παραθέσουμε εδώ τις δύο πολύ χρήσιμες παρεμβάσεις του Γενικού Ελεγκτή. Θα τονίσουμε μόνο πως Υπουργείο Οικονομικών, Υπουργείο Ενέργειας και Προεδρικό δεν έχουν πλέον άλλο χρόνο στη διάθεσή τους για να σημάνουν συναγερμό και να βρουν τους τρόπους -νομοθετικούς και άλλους- να επισπευθούν ή να παρακαμφθούν διαδικασίες και να ληφθούν υλοποιήσιμες αποφάσεις.
Ο αφθώδης πυρετός κάποια στιγμή θα τεθεί υπό έλεγχο με τα διαθέσιμα μέσα της κρατικής μηχανής. Ο πυρετός από την ελλειμματική ενέργεια και από τη ζημιά που προκαλεί η έλλειψη των υποδομών που έπρεπε προ ετών να προωθηθούν από το κράτος για το δημόσιο όφελος δεν θα περάσει έτσι εύκολα. Και δεν πέφτει αυτός ο πυρετός με αθώα αντιπυρετικά.
Όσο καθυστερούν η Κυβέρνηση και τα συναρμόδια υπουργεία να αντιληφθούν πως αυτή η διακυβέρνηση αργά ή γρήγορα -και δικαιολογημένα- θα βρει τον μπελά της για τις ελλείψεις και τις παραλείψεις (κάποιες πλέον είναι δικές της) στην ενέργεια, τόσο μεγαλώνει ο λογαριασμός που θα κληθούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι στενοί του συνεργάτες να πληρώσουν προσεχώς. Ο τέως Πρόεδρος πλήρωσε ό,τι ήταν να πληρώσει (σε πολιτικό επίπεδο, έστω). Πήρε σειρά άλλος και καλό θα ήταν να σπεύσει για αποφάσεις σοβαρές και ουσιαστικές. Για να ξεμπλοκάρουν τα ενεργειακά έργα που πηγαινοέρχονται από τα υπουργεία στη Βουλή και από το Προεδρικό στο Μαξίμου ή τις Βρυξέλλες, χωρίς χειροπιαστά αποτελέσματα.
Αφορμή γι’ αυτή την στήλη αποτέλεσε η χθεσινή τρίωρη στάση εργασίας στην ΑΗΚ και κάποιες δηλώσεις του Κυριάκου Ταφούνα. Εκ μέρους των τεσσάρων μεγαλύτερων συντεχνιών, ο κ. Ταφούνας αναφέρθηκε στις επενδύσεις που θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί με επίκεντρο την ΑΗΚ, ως κοινοφελή δημόσιο οργανισμό, και δεν έγιναν, με αποτέλεσμα υπάρχουσες υποδομές στο Βασιλικό και αλλού να υπολειτουργούν ή να παραμένουν σε αχρηστία και κάποιες άλλες να παρεμποδίζονται από μερίδα του ιδιωτικού τομέα, που συγκεντρώνει υπερκέρδη από υπερχρεώσεις του ηλεκτρισμού από φωτοβολταϊκά.
«Ως δημόσιος οργανισμός», τόνισε ο κ. Ταφούνας, «εμείς δεν πρόκειται να μπούμε στη λογική του κέρδους. Ως δημόσιος οργανισμός οφείλουμε να κάνουμε επενδύσεις, να κάνουμε έργα, με στόχο τη μείωση (της τιμής) του ηλεκτρικού ρεύματος στους καταναλωτές, προς όφελος της οικονομίας και του δημοσίου συμφέροντος».
Οφείλουν το Υπουργείο Ενέργειας, το Υπουργείο Οικονομικών και το Προεδρικό να αντιληφθούν πως, ακόμα και καλοπροαίρετες να θεωρηθούν οι ελπίδες για μείωση του κόστους του ρεύματος από τη λεγόμενη ανταγωνιστική αγορά, στη βάση του προβληματικού ευρωπαϊκού μοντέλου Target Model, αποδείχθηκαν φρούδες. Και απαντώντας στους ιδιώτες προμηθευτές που συστήνουν υπομονή μέχρι να δουλέψει κάποια στιγμή αποτελεσματικά «η αγορά», υποβάλλουμε ευσεβάστως ότι δεν έχουμε άλλο χρόνο να χάσουμε, πληρώνοντας το έναν-αλλόναν, όποτε έχουμε κρίση εντός ή εκτός.
