Τις τελευταίες ώρες ένα βίντεο του συνάδελφου δημοσιογράφου Γιώργου Τάττη του τηλεοπτικού σταθμού Βεργίνα με τον ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου από το Στρασβούργο κάνει τον γύρο του διαδικτύου και δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Το βίντεο είναι άβολο, αλλά αποκαλυπτικό. Διότι όταν ένας ευρωβουλευτής ερωτάται επανειλημμένα για βασικά ζητήματα της δουλειάς του και δεν μπορεί να δώσει ούτε μία ουσιαστική απάντηση, τότε δεν μιλάμε για μια κακή στιγμή. Μιλάμε για πλήρη απουσία επάρκειας.
Οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου δεν ήταν παγίδες ούτε υπερβολικά εξειδικευμένες. Δεν αφορούσαν τεχνικές λεπτομέρειες που απαιτούν χρόνια εμπειρίας. Ήταν στοιχειώδεις ερωτήσεις που αφορούσαν βασικά ζητήματα της Ευρωβουλής, τον πυρήνα δηλαδή του ρόλου που ο ίδιος διεκδίκησε και κατέχει. Κι όμως η εικόνα ήταν σταθερά ίδια… αμηχανία, αποφυγή, γενικόλογες φράσεις χωρίς περιεχόμενο. Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που ο ευρωβουλευτής να δείχνει ότι «το έχει», ότι κατανοεί, ότι μπορεί να σταθεί. Το απόλυτο κενό. Αυτό που παρακολουθήσαμε δεν ήταν ένας πολιτικός που πιέστηκε. Ήταν ένας πολιτικός που απογυμνώθηκε από το μόνο εργαλείο που μέχρι σήμερα τον προστάτευε. Την εικόνα. Χωρίς μοντάζ, χωρίς σκηνοθεσία, χωρίς τον έλεγχο του πλάνου, έμεινε μόνο με τη «γνώση» του. Κι εκεί κατέρρευσε.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είναι χώρος για αυτοσχεδιασμούς τύπου Tik Tok. Είναι ένας σύνθετος θεσμός, με διαδικασίες, νομοθεσία, επιτροπές και διαπραγματεύσεις που επηρεάζουν εκατομμύρια πολίτες. Δεν απαιτεί τελειότητα, αλλά απαιτεί προετοιμασία, κατανόηση και στοιχειώδη επάρκεια. Όταν ένας ευρωβουλευτής δεν μπορεί να απαντήσει σε βασικές ερωτήσεις γι’ αυτά, δεν εκτίθεται μόνο ο ίδιος, αλλά εκτίθεται και η χώρα που εκπροσωπεί.
Το πιο ανησυχητικό βέβαια δεν είναι ότι «δεν ήξερε». Κανείς δεν τα ξέρει όλα. Το πρόβλημα ήταν η στάση του απέναντι σε αυτή την άγνοια και η σχεδόν προκλητική αδιαφορία απέναντί της. Δεν υπήρξε η παραμικρή ένδειξη επίγνωσης ή διάθεσης να δοθεί έστω ένα πλαίσιο απάντησης. Αντίθετα, η στιγμή μετατράπηκε για ακόμη μία φορά σε επικοινωνιακό παιχνίδι. Σαν να έχει μεγαλύτερη σημασία το πώς θα φανεί κανείς στο βίντεο παρά το τι πραγματικά γνωρίζει.
Υπάρχει μια επικίνδυνη ανοχή τα τελευταία χρόνια απέναντι στην ιδέα ότι «δεν χρειάζεται να ξέρεις τα πάντα, αρκεί να είσαι αυθεντικός». Το βίντεο αυτό τη διαλύει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Γιατί όταν έρχεται η ώρα της ευθύνης, η αυθεντικότητα δεν απαντά σε ερωτήσεις, δεν παράγει πολιτική, δεν αντικαθιστά την επάρκεια, δεν καλύπτει το κενό. Το εκθέτει. Κι αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.
Στο βίντεο δεν είδαμε έναν άνθρωπο που έκανε λάθος. Είδαμε έναν άνθρωπο που δεν είχε τίποτα να πει εκεί που όφειλε να έχει τα πάντα έτοιμα. Και αν αυτό δεν θεωρείται πλέον λόγος προβληματισμού των ψηφοφόρων, τότε το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον ίδιο τον ευρωβουλευτή.
Υ.Γ. Αξίζουν συγχαρητήρια στον δημοσιογράφο Γιώργο Τάττη, γιατί με απλές, καθαρές και επίμονες ερωτήσεις απέδειξε κάτι που συχνά ξεχνιέται. Ότι μπορείς να εκθέσεις έναν πολιτικό χωρίς κραυγές, χωρίς ειρωνείες και χωρίς ίχνος αναίδειας. Με επαγγελματισμό και ψυχραιμία, κατάφερε να αφήσει τα γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους. Σε μια περίοδο όπου η ένταση συγχέεται εύκολα με τη δημοσιογραφική πυγμή, η στάση του έρχεται σε αντίστιξη με πρόσφατες πιο φορτισμένες προσεγγίσεις, υπενθυμίζοντας ότι η πραγματική δύναμη της δημοσιογραφίας δεν βρίσκεται στον θόρυβο, αλλά στην ουσία.
panayiota.charalambous@phileleftheros.com
