Όταν ανακοινώθηκε προσωρινή εκεχειρία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, οι κάτοικοι του Λιβάνου δεν πανηγύρισαν. Ζούνε τον πόλεμο εδώ και πολλά χρόνια. Κάποτε, στο φόρτε του. Κάποτε, με λίγα διαλλείματα που δεν διαρκούσαν πολύ. Εξέφρασαν επιφυλακτικές ελπίδες ότι οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές θα σταματούσαν, παρ’ όλο που το Ισραήλ δήλωσε ότι αυτό δεν θα συνέβαινε. Στη συνέχεια, το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση, ισχυριζόμενο ότι έπληξε περίπου 100 στόχους στον Λίβανο σε μόλις 10 λεπτά.
Περισσότεροι από 361 άνθρωποι σκοτώθηκαν, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με τον Λίβανο. Ο ισραηλινός στρατός αναφέρει ότι στόχευσε 250 μέλη της Χεζμπολάχ και κατέβαλε «εκτεταμένες προσπάθειες για τον μετριασμό της ζημίας σε αμέτοχα άτομα», ενώ η Χεζμπολάχ ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ στοχοποιεί αμάχους ως τακτική πίεσης. Τις εβδομάδες μετά την επίθεση, το BBC επισκέφθηκε ορισμένες από τις περιοχές που επλήγησαν για να συνοψίσει τι συνέβη εκείνη τη θανατηφόρα ημέρα. Ιδού:
Στα νότια προάστια της Βηρυτού, η γειτονιά Χάι ελ Σελόμ είναι ελάχιστα αναγνωρίσιμη πια, ακόμα και από τους κατοίκους της. Ήξεραν σε ποια τοποθεσία ήταν. Δεν είδαν πουθενά τα σπίτια τους.
Αυτό που κάποτε ήταν μια πυκνοκατοικημένη, ζωντανή κοινότητα, είναι τώρα ένα τοπίο από γκρεμισμένο σκυρόδεμα, στραβωμένο μέταλλο και πολλά εκτεθειμένα σύρματα. Παντού, βλέπεις στρώματα από ερείπια. Πριν από λίγες μέρες ήταν σπίτια. Οι σκάλες δεν οδηγούν πουθενά, γράφει ο Nawal Al-Maghafi, έμπειρος ερευνητής σε εμπόλεμα μέρη, από τα χρόνια που συνυπήρχαμε στην Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC. Οι ήχοι της καθημερινής ζωής έχουν αντικατασταθεί από τη σιωπή. Ακούγεται μόνο η δική του φωνή, όταν μεταδίδει το ρεπορτάζ του:
Παρά τις επανειλημμένες ισραηλινές επιθέσεις από την έναρξη του πολέμου του Ιράν σε άλλα μέρη των νότιων προαστίων της Βηρυτού, όπου η Χεζμπολάχ έχει την κυριαρχία της, οι κάτοικοι λένε ότι αυτή η γειτονιά παρέμεινε ήρεμη μέχρι το απόγευμα της 8ης Απριλίου.
Τα νότια προάστια της Βηρυτού είχαν συνηθίσει στις αμέτρητες ισραηλινές εντολές εκκένωσης, όπως και αυξημένες αεροπορικές επιδρομές από την έναρξη του πολέμου. Όμως, όπως λέει, «οι κάτοικοι μας είπαν ότι λίγοι άνθρωποι έφυγαν από το Χάι ελ Σελόμ, καθώς δεν είχαν πουθενά αλλού να πάνε. Η γειτονιά τους, πρόσθεσαν, ήταν από τις πιο ήρεμες…».
Εκείνη την Τετάρτη, ο γιος του Μοχάμεντ, ο Αμπάς, ήταν στο σπίτι και κοιμόταν όταν το κτήριο χτυπήθηκε από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή. «Οι τρεις όροφοι πάνω από το δικό μου έπεσαν όλοι σε ένα δωμάτιο», λέει ο Μοχάμεντ. «Όλοι έπεσαν μαζί… πάνω του».
Ήταν μέρος ενός θανατηφόρου κύματος επιθέσεων που ξεκίνησε στις 14:15 τοπική ώρα και είδε περίπου 100 στόχους σε όλο τον Λίβανο να χτυπιούνται σε διάστημα μόλις 10 λεπτών, σύμφωνα με το Ισραήλ.
Η καταστροφή που προκλήθηκε σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα ήταν πρωτοφανής. Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Οι αναφερόμενοι στόχοι περιελάμβαναν κέντρα διοίκησης της Χεζμπολάχ και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αλλά μεταξύ των θυμάτων ήταν και πάρα πολλοί απλοί Λιβανέζοι πολίτες.
Ο αριθμός των νεκρών εκείνη τη μέρα έφτασε τους 361, σύμφωνα με τις λιβανέζικες Αρχές, με περισσότερους από 1.000 τραυματίες.
Οι παλιότεροι στην Κύπρο, έχουν ακόμα νωπές μνήμες από το κύμα των Λιβανέζων που «προσάραξαν» στο νησί, όταν και πάλι ο πόλεμος ισοπέδωσε τη χώρα και τις ζωές τους.
Άνθρωποι καρτερικοί, ευγενέστατοι, αντιμετώπισαν πολέμους και συμφορές με καρτερία και ελπίδα.
Όταν η χώρα τους έγινε προπύργιο της Χεζμπολάχ, για να κτυπάνε από εκεί τον μεγάλο εχθρό, το Ισραήλ, ο Λίβανος έγινε χαράκωμα της τρομοκρατίας.
Φωτό: 2 αδελφές σκοτώθηκαν ενώ προσεύχονταν σε αυτό το τζαμί που ισοπεδώθηκε.
