Η συζήτηση, η οποία φτάνει στα όρια του παροξυσμού, για το εκλογικό αποτέλεσμα και γιατί ένας να μην μπαίνει στη Βουλή με χιλιάδες σταυρούς και άλλος με μερικές εκατοντάδες να μπαίνει, συνεχίζεται μια εβδομάδα μετά τις εκλογές. Είναι εμφανές ότι οι πλείστοι εξ αυτών αρνούνται να αποδεχθούν τις πρόνοιες της νομοθεσίας που καθορίζει κατά τρόπο συγκεκριμένο το πως εκλέγονται οι βουλευτές.
Ο εγωκεντρισμός πολλών εξ αυτών που κάνουν σχόλια, σε συνδυασμό με τον τοπικισμό τους, δεν τους επιτρέπει να δεχθούν ότι η Κύπρος δεν είναι μόνο η Λευκωσία, αλλά έχει ακόμα πέντε επαρχίες. Και ευτυχώς δηλαδή που η Κύπρος δεν είναι μόνο η Λευκωσία!
Προσωπικά αμφιβάλω τα πραγματικά κίνητρα όσων από το βράδυ της περασμένης Κυριακής έχουν πλημμυρίσει το διαδίκτυο και τα τηλεοπτικά πάνελ από τα πολλά δάκρυα που έχουν χύσει γιατί μια συγκεκριμένη υποψήφια δεν έχει καταφέρει να εκλεγεί στη Βουλή, στην επαρχία Λευκωσίας, ενώ ένας άλλος στην Πάφο με λιγότερες από 300 ψήφους είναι στη Βουλή.
Είμαι σίγουρος ότι εάν οι μισοί εξ αυτών που «κλαίνε» διαδικτυακά είχαν δώσει σταυρό προτίμησης στη συγκεκριμένη υποψήφια θα είχε σίγουρα εκλεγεί στη Βουλή και μάλιστα στις πρώτες θέσεις του κομματικού συνδυασμού. Επίσης, όπως τους συγκόβω όλους αυτούς, αμφιβάλω εάν ψήφισαν το συγκεκριμένο κόμμα. Ψήφισαν οτιδήποτε άλλο και στο τέλος κάνουν τις μοιρολογήτρες.
Τα κίνητρα όλων αυτών είναι και αλλότρια γιατί παίρνουν την περίπτωση μιας υποψήφιας από την επαρχία Λευκωσίας αλλά σιωπούν στο ότι ο εκλεγείς με την Άμεση Δημοκρατία βουλευτής είχε λάβει περίπου τέσσερις φορές λιγότερες ψήφους από υποψήφιο του ΕΛΑΜ αλλά και υποψηφίων του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ στην ίδια επαρχία. Μήπως τελικά άλλο είναι που θέλουν να μας πουν οι μοιρολογήτρες, αλλά δεν τολμούν;
Πρόκειται για κίνητρα με έντονο το στοιχείο του τοπικισμού που θέλει την Κύπρο να λειτουργεί εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τις επιθυμίες των κατοίκων της Λευκωσίας. Και αυτό δεν είναι μόνο σε θέματα εκλογών ή βουλευτικών, το βλέπουμε σε πολλά άλλα ζητήματα.
Υπάρχει όμως μια πολύ συγκεκριμένη νομοθεσία η οποία καθορίζει με ένα συγκεκριμένο τρόπο το πως εκλέγονται οι Κύπριοι βουλευτές. Μια διαδικασία που λέει πως ψηφίζονται οι βουλευτές στον πρώτο γύρο και πως αλλάζουν τα δεδομένα στον δεύτερο και τρίτο γύρο. Μάλιστα αυτή τη νομοθεσία που σήμερα έχουμε και σύμφωνα με την οποία διεξήχθησαν οι βουλευτικές και αναδείχθηκαν οι νέοι βουλευτές, κάποιοι φρόντισαν να την αλλάξουν και να την κάνουν πιο σκληρή για τα μικρά κόμματα.
Αν λοιπόν κρίνουν ότι ο τρόπος επιλογής βουλευτών δεν είναι σωστός, είναι λανθασμένος, είναι οτιδήποτε… ας καθίσουν κάτω και ας αλλάξουν τη νομοθεσία. Είναι οι νομοθέτες, οι βουλευτές, τα κόμματα που καθορίζουν το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διεξάγονται οι βουλευτικές εκλογές, και όχι κανένας άλλος. Στο χέρι τους είναι να αποτολμήσουν μια ακόμα αλλαγή που να… βολεύει. Εξάλλου το έχουν ξανακάνει.
Όπως έκαναν και την αλλαγή για τον τρόπο εκλογής Προέδρου της Βουλής, τον απλοποίησαν γιατί και σ’ αυτή την περίπτωση κάποιοι έβλεπαν και πίσω από τη συγκεκριμένη απόφαση.
Αλλά και πάλι, στην περίπτωση της Προεδρίας της Βουλής, εάν πάμε με τη λογική του ποιος πιάνει περισσότερες ψήφους στην επαρχία του να υπερισχύει τότε σημαίνει πως στην περίπτωση του ΔΗΣΥ, για την υποψήφια του οποίου χύνει μαύρο δάκρυ το διαδίκτυο, η Αννίτα Δημητρίου δεν πρέπει να διεκδικήσει επανεκλογή της.
Η Αννίτα Δημητρίου κατήλθε ως υποψήφια στην επαρχία Λάρνακας, το κόμμα της στη συγκεκριμένη επαρχία πήρε 10.494 ψήφους, ενώ το ΑΚΕΛ έλαβε 11.623. Από την άλλη ο Στέφανος Στεφάνου έχει τις 28.149 ψήφους που έλαβε το κόμμα του στη Λευκωσία. Όπως και ο Χρίστος Χρίστου τις 13.671 που πήρε το ΕΛΑΜ στη Λευκωσία.
Ευτυχώς όμως η Κύπρος δεν είναι μόνο η Λευκωσία και να αποφασίζει μόνη της για όλα και όλους.
