Νέα χρονιά, νέοι στόχοι, όνειρα και μεγάλες φιλοδοξίες για τα όσα θα θέλαμε να έχουμε και δεν τα καταφέραμε τον προηγούμενο χρόνο. Αφού κάνουμε τον απολογισμό μας, μετράμε τις δυνάμεις μας, ξεκινάμε με το πώς θα ικανοποιήσουμε τους στόχους και τα θέλω μας, ξεχνώντας, εντούτοις, να εκτιμήσουμε τι έχουμε και τι χάσαμε.

Οι πρώτες σκέψεις και στόχοι έχουν να κάνουν για τους περισσότερους από μας με τις γνωστές και συνηθισμένες ατάκες «θα αρχίσω δίαιτα», «θα πάω γυμναστήριο» ή «θα αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο». Σχεδόν όλοι μας επιθυμούμε πολλές και ταυτόχρονες αλλαγές, τις οποίες όμως τις περισσότερες φορές αδυνατούμε να τις εφαρμόσουμε ή να τις εξασφαλίσουμε, εγκαταλείποντας στα μισά της διαδρομής τα όσα θέσαμε ως στόχο στην αρχή της νέας χρονιάς.

Δυστυχώς, οι άνθρωποι ξεχνάμε πολύ εύκολα να εκτιμάμε όλα όσα μας χάρισε απλόχερα κάθε προηγούμενη χρονιά, πιστεύοντας μερικές φορές πως είμαστε άτρωτοι μπροστά στον χρόνο. Ξεχνάμε ακόμη ότι το βασικότερο πράγμα σε αυτή τη ζωή είναι να έχουμε υγεία, εμείς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Αναπολώντας τη χρονιά που μας πέρασε, ευγνωμονώ τον Θεό για όσα ήρθαν και έφυγαν. Για το γεγονός ότι δεν στέρησε την υγεία σ’ εμένα και στους δικούς μου ανθρώπους, αλλά και για το ότι ήταν όλοι εκεί στο γιορτινό τραπέζι της οικογένειας. Σε αυτά τα τσουγκρίσματα των ποτηριών και τις ευχές που ανταλλάσσουμε όλοι μας. Σε αυτά τα χαμόγελα των μικρών ανιψιών και τα γλέντια με χορούς και τραγούδια.

Με την έλευση της νέας χρονιάς ας ευχηθούμε λοιπόν να αγαπάμε περισσότερο, να εκτιμάμε όλα όσα έχουμε και να ευγνωμονούμε όλα όσα διδαχτήκαμε. Ας αλλάξουμε στόχους και ας απλοποιήσουμε τις επιθυμίες κοιτώντας το σπιτικό μας και όχι συγκρίνοντάς το με του γείτονα ή του κολλητού μας. Ας μοιράσουμε χαμόγελα σε εμάς και στα αγαπημένα μας πρόσωπα. Ας αφιερώσουμε χρόνο για αυτούς, αφήνοντας πίσω σκοτούρες και μικροπροβλήματα. Και τι έγινε εάν δεν έγιναν μια ημέρα οι δουλειές του σπιτιού; Δε χάθηκε ο κόσμος.

Ο χρόνος κυλάει όπως το νερό που τρέχει από τη βρύση. Το ένα πρωινό διαδέχεται το επόμενο και εμείς απλά ενδιάμεσα προβληματιζόμαστε και τρέχουμε να τα προλάβουμε όλα, λες και είναι η τελευταία μας ημέρα. Ξεχνάμε να αγκαλιάσουμε τα παιδιά μας λες και αυτά θα μείνουν πάντα μικρά. Ξεχνάμε να αφιερώσουμε χρόνο στον σύντροφό μας, μια ζεστή αγκαλιά, λες και κοστίζει ακριβά. Όλα αυτά τα μικρά αλλά σημαντικά, δυστυχώς, οι άνθρωποι έχουμε ξεχάσει να τα εκτιμάμε νομιζόμενοι ότι όλα είναι δεδομένα.

Αγαπάτε χωρίς να θέλετε αντάλλαγμα και δείξτε το χωρίς να περιμένετε να ακούσετε γλυκιές κουβέντες. Η ζωή είναι μικρή για να προβληματίζεστε για όσα δεν καταφέρατε να αποκτήσετε. Η υγεία μας είναι το πιο βασικό αγαθό, ωστόσο, όταν την έχουμε δεν το εκτιμάμε και όταν τη χάσουμε εκλιπαρούμε με προσευχές.