Ως ιδεολόγος του ΔΗΣΥ και εκ φύσεως γνήσιο πολιτικό όν από μεράκι, συνέχισα και μετά το 2016 να παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή την πολιτικήν επικαιρότητα και διακριτικά, πλην ανελλιπώς, όσα αφορούν την παράταξή μας. Παρακολουθώντας τον τελευταίο χρόνο, περισσότερο σκεπτόμενος και προβληματιζόμενος παρά ομιλώντας, τα όσα συνέβησαν και αφορούν την παράταξή μας αλλά, εμμέσως πλην σαφώς, και την πατρίδα μας, εν σχέσει προς τις επερχόμενες Προεδρικές εκλογές, νοιώθω έντονα ότι πρέπει με σεμνότητα και κοσμιότητα να μοιραστώ τις σκέψεις, προβληματισμούς και τις ανησυχίες μου με τους συναγωνιστές μας Συναγερμικούς. Εδώ και καιρό η συνείδησή μου διαμαρτύρεται με τα όσα ατυχή και παράδοξα συνέβησαν και συμβαίνουν και μου επέβαλε τελικά, ως υποχρέωσή μου, την σημερινήν παρέμβαση για το καλώς νοούμενον συμφέρον της παράταξής μας αλλά, κατ’ επέκτασιν, και της πατρίδας μας.
Επί του προκειμένου, όσες φορές κερδίσαμε τις Προεδρικές εκλογές ως ΔΗΣΥ, το πετύχαμε σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις του ευρύτερου Κέντρου και της υπόλοιπης Κεντροδεξιάς( ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ , και άλλα μικρότερα Κόμματα). Αυτό συνέβη και στην δεκαετή Προεδρία του Γλαύκου Κληρίδη και στην αντίστοιχη του Νίκου Αναστασιάδη. Αντιθέτως, στην πενταετία του Τάσσου Παπαδόπουλου και την αντίστοιχη του Δημήτρη Χριστόφια δεν καταφέραμε να εξασφαλίσουμε συνεργασίες με τις πιο πάνω δυνάμεις και χάσαμε τις εκλογές.
Εν όψει των εκλογών του 2023 το σκηνικό στήθηκε εν πολλοίς μακράν του κομματικού κατεστημένου όλων των κομμάτων, από το 2018 έως και το 2022, αφού οι πολίτες , έχοντας ταυτίσει την κακοδαιμονία της Πολιτικής με τις παθογένειες του εν γένει κομματικού κατεστημένου της Κύπρου και με δεδομένη την απόφαση του Νίκου Αναστασιάδη να μην διεκδικήσει επανεκλογή, αναζητούσαν από καιρού έναν νέον ηγέτη στην πολιτική ζωή. Ήδη από το 2014 ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ευτύχησε, διορίζοντας τον ως Κυβερνητικόν Εκπρόσωπον και μετέπειτα Υπουργόν Εξωτερικών, να αναδείξει έναν νέον άνθρωπο, τον Νίκο Χριστοδουλίδη, που προέρχεται από τα σπλάχνα της παράταξης μας αλλά, λόγω της ιδιότητός του ως επιτυχημένου Διπλωμάτη στο Υπουργείον Εξωτερικών, δεν είχε εμπλοκή στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης τίμησε τον Πρόεδρο για την επιλογή του και υπηρετώντας τον ίδιο και την πατρίδα μας αρίστευσε σε τέτοιον βαθμό, ώστε πολύ ενωρίς να ελκύσει την προσοχή, την εκτίμηση και την συμπάθεια των πολιτών, οι οποίοι αναγνώριζαν στο πρόσωπό του όλα εκείνα τα στοιχεία και χαρακτηριστικά που απαιτούνται για να γίνει ο επόμενος, σύγχρονος και φέρελπις Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Την προσωπικότητα, την ικανότητα, την μόρφωση, την σοβαρότητα, την γνώση, την μετριοπάθεια, την ψυχική ευγένεια καΙ ευπρέπεια,την δροσιά και το σφρίγος του νέου, την αφθαρσία του καινούριου. Όλα αυτά τα χρόνια, όταν η κουβέντα το’ φερνε στα πολιτικά, γινόταν πάντοτε αναφορά στον Νίκο Χριστοδουλίδη με την μεγάλη πλειοψηφία των Συναγερμικών και μέγα μέρος των προερχομένων από όλα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να εκδηλώνουν την πεποίθηση ότι αξίζει να είναι ο επόμενος Πρόεδρος ,μέσα από την στερεότυπη φράση «αυτός κάνει για επόμενος Πρόεδρος».
Το αποτέλεσμα όλης αυτής της πολιτικής διεργασίας κατεγράφη στην πρώτη δημοσκόπηση για τις Προεδρικές εκλογές του 2023, η οποία έγινε αρχές Νοεμβρίου του 2021, πριν καν εκδηλώσει κάποιος την πρόθεση υποψηφιότητας, και αφορούσε πιθανούς υποψηφίους: Χριστοδουλίδης 42% και όλοι οι άλλοι πιθανοί υποψήφιοι κάτω του 10%. Για την ιστορία αναφέρω ότι ο κ. Νεοφύτου κατέγραφε 6,9%.
Το αβίαστο λογικό συμπέρασμα που εξαγόταν για όσους θεωρούσαν ύψιστη προτεραιότητα την συνέχιση της πολιτικής διαχείρισης της περιόδου 2013-2023 στα μεγάλα θέματα της Οικονομίας, της Κοινωνικής πολιτικής, της Εξωτερικής Πολιτικής, της διαχείρισης του Εθνικού Θέματος, της ολοκλήρωσης των τομών και μεταρρυθμίσεων για πλήρη εκσυγχρονισμό του κράτους και της κοινωνίας, της Ασφάλειας και της Άμυνας μεσω των σχετικών διακρατικών συμμαχιών σε περιφερειακό, διεθνές και Ατλαντικό επίπεδο( θέματα στα οποία η διακυβέρνηση Αναστασιάδη κατέγραψε πολύ υψηλές επιδόσεις ,που άπτονται της ασφάλειας και εθνικής επιβίωσης του Ελληνισμού στην Κύπρο αλλά και της ευημερίας των πολιτών) ήταν ένα και ως συμπέρασμα της λογικής ήταν αναγκαστικό: Ο Δημοκρατικός Συναγερμός είχε την χρυσή ευκαιρία να κερδίσει τις Προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο υποστηρίζοντας το προβεβλημένο στέλεχος της παράταξής μας Νίκο Χριστοδουλίδη, διασφαλίζοντας και την συνέχιση της επιτυχημένης διαχείρισης της δεκαετίας Αναστασιάδη αλλά και την διατήρηση του ΔΗΣΥ ως κύριας συνιστώσας του Κυβερνητικού στρατοπέδου!
Γιατί άραγε δεν επελέγη το λογικώς αναγκαίο; Ο κ. Νεοφύτου, ασκώντας την Προεδρία του ΔΗΣΥ καθ’όλην την διάρκεια της Προεδρίας Αναστασιάδη, είχε θεμιτή επιθυμία,νόμιμο δικαίωμα και σεβαστή φιλοδοξία να διεκδικήσει ο ίδιος την Προεδρία εξ ονόματος του κόμματός μας, του ΔΗΣΥ. Όμως στην πολιτική δεν μετράνε οι προθέσεις. Αυτές μετράνε μόνον ηθικώς. Το μόνον που μετράει στην πολιτική είναι το αποτέλεσμα! Σε ανύποπτο χρόνο, αρκετά πριν από την πρώτη δημοσκόπηση, ερωτηθείς τοποθέτησε ό ίδιος την έναρξη των διαδικασιών επιλογής υποψηφίου από τον ΔΗΣΥ, για τις αρχές του Καλοκαιριού του 2021. Στην τελευταία διακαναλική τηλεμαχία των τριών κύριων, βάσει των δημοσκοπήσεων, υποψηφίων, απαντώντας ο κ. Νεοφύτου σχετική αιφνιδιαστική ερώτηση του κ. Πομηλορίδη παραδέχθηκε ότι ζήτησε από τους συνομιλητές του, σε σχετική σύσκεψη, χρόνο να κάνει διαβουλεύσεις με τις πολιτικές δυναμεις του Κέντρου και της Κεντροδεξιάς σε μια προσπάθεια να οικοδομήσει συνεργασίες που, όπως ήλπιζε, θα ενίσχυαν μίαν δική του υποψηφιότητα, δίνοντας την υπόσχεση ότι, αν αποτύγχανε, θα στήριζε την υποψηφιότητα Χριστοδουλίδη. Ταπεινή μου άποψη ήταν ότι η προσπάθεια θα αποτύγχανε παταγωδώς, όπως και έγινε τελικώς, για έναν πολύ σημαντικόν λόγο ,που όφειλε ο κ. Νεοφύτου και τα υπόλοιπα μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματός μας να προΐδουν. Κυβερνούσαμε ως ΔΗΣΥ ήδη 10 χρόνια με τον τέως Πρόεδρο του κόμματος μας. Παρά την αδυναμίαν των δύο βασικών κομμάτων του Κέντρου να διεκδικήσουν αυτόνομα τις Προεδρικές, μία ενδεχόμενη απόφασή τους να υποστηρίξουν τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ για τρίτη συνεχόμενη πενταετία του κόμματος μας στην Προεδρία της Δημοκρατίας ήταν γι’αυτούς απολύτως απαγορευτική, γιατί την επομένην των εκλογών αυτά τα δύο κόμματα έπρεπε να …μας παραδώσουν και τα κλειδιά των Γραφείων τους!!! Παρά ταύτα ο κ. Νεοφύτου ενομιμοποιείτο να προχωρήσει σε αυτές τις διαβουλεύσεις. Μετά όμως , όταν αυτές απέβησαν άκαρπες;
Το μέγα ερώτημα είναι γιατί δεν οδηγηθήκαμε στην λογικώς αναγκαία, εκ των πραγμάτων, επιλογή Χριστοδουλίδη, αφου δεν εξασφαλίσαμε από καμίαν πολιτική δύναμη υποστήριξη; Δεν μπορούσαμε άραγε να κάνουμε ό,τι έκανε και ο Νίκος Αναστασιάδης το 2008 με την επιλογή Κασουλίδη; Γιατί εν τέλει, επισπεύδοντας αιφνιδιαστικά τις διαδικασίες, αυτοπαγιδευτήκαμε σε μιαν, δυστυχώς, ατελέσφορη υποψηφιότητα, η οποία, βάσει των μέχρι τούδε πολλών μετρήσεων, δεν εξασφαλίζει καμίαν υποστήριξη πέραν του χώρου μας ούτε στον α΄γύρο ούτε δυστυχώς και στον β΄γύρο των εκλογών;
Εν τελευταία αναλύσει γιατί, ενώ μπορούσαμε να αναδείξουμε την μεγάλη μας παράταξη ζωντανό νικητή των εκλογών, εμείς συνειδητά προτίμησαμε να την μετατρέψουμε σε νεκρόν ήρωα; Η επιλογή αυτή συνιστά, δυστυχώς, μέγα έλλειμμα ηγεσίας και σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο. Και κυρίως η επιμονή σε αυτήν την επιλογή. Γιατί είχαμε τον χρόνο να απαγκιστρωθούμε από αυτήν την επιλογή εγκαίρως. Δεν το επράξαμεν. Αντ’ αυτού προτιμήσαμε να χρησιμοποιήσουμε την «νομιμότητα» αυτής της υποψηφιότητας με την ανεδαφική ελπίδα ότι η νομιμότητα θα της προσδώσει και ισχύν. Παραβλέψαμε την μεγάλην αρχήν της πολιτικής, σύμφωνα με τον μεγάλο δάσκαλο της Πολιτικής ιστορίας Χενρυ Κίσσιγκερ, βάσει της οποίας στην πολιτική η ισχύς προϋπάρχει και προηγείται και αφ’ εαυτής καταλήγει στην επισφράγισή της με την νομιμοποίηση, ενώ από μόνη της η νομιμοποίηση δεν επιφέρει ποτέ και πραγματικήν ισχύν αν αυτή δεν είναι όντως υπαρκτή εκ των προτέρων.
Είμαστε υπερήφανοι, και δικαίως, γιατί οι Συναγερμικοί ( μέλη, φίλοι, υποστηρικτές, ψηφοφόροι) είναι ελεύθεροι άνθρωποι και προβληματιζόμενοι πολίτες, οι οποίοι οδηγούνται στις επιλογές τους συνειδητά, βασει της λογικής μάλλον παρά του συναισθήματος, με κριτήριο πρωτίστως το συμφέρον της Πατρίδας και εκ δευτέρου του κόμματος μας. Είναι οι πρώτες εκλογές στις οποίες οι Συναγερμικοί δεν εκδηλώνουν δημοσίως τις απόψεις, προτιμήσεις και σκέψεις τους. Δεν συμμετέχουν καν σε δημόσιες συζητήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέφτονται. Απλώς η συλλογική τους σοφία τους οδηγεί να επιδεικνύουν θαυμαστά αποθέματα ανεκτικότητας και σεβασμού στις επιλογές του κάθε συναγωνιστή τους, γιατί όλοι είναι Συναγερμικοί και γνωρίζουν ότι οι εκλογές θα τελειώσουν και επιθυμούν όλοι έναν ενωμένον και δυνατόν ΔΗΣΥ. Δεν είναι τον ΔΗΣΥ που αποστρέφονται όσοι θα κάνουν άλλες επιλογές. Απλώς έχουν αντιληφθεί το πάθημα της αυτοπαγίδευσης της παράταξης αλλά και το αναγκαστικόν συμπέρασμα της λογικής: Μόνον με τον Χριστοδουλίδη μπορεί να παραμείνει η μεγάλη παράταξη του ΔΗΣΥ ως κύρια συνιστώσα της κυβερνητικής παράταξης μετά τις εκλογές. Και η μεγάλη πλειοψηφία των Συναγερμικών προτιμά να συνεχίσει ο ΔΗΣΥ να είναι η κύρια συνιστώσα της κυβερνητικής παράταξης για το καλό της πατρίδας και των πολιτών. Και θέλουν να το διασφαλίσουν αυτό. Γι’ αυτό οι αστόχαστες δηλώσεις περί δήθεν διάσπασης και αποστασίας είναι απλώς αστειότητες.
Γι’ αυτό καλώ όλους τους συναγωνιστές μας Συναγερμικούς, ανεξαρτήτως της επιλογής τους, να συνεχίσουν με σοφία, ηρεμία μετριοπάθεια και υπευθυνότητα να επιδεικνύουν πλήρη ανεκτικότητα και σεβασμό μεταξυ εαυτών και αλλήλων και να μην τείνουν ευήκοον ους σε όσους, τυχόν, παρασυρθούν σε αντεγκλήσεις και ακρότητες, που μπορούν να διαταράξουν την ψυχική γαλήνη και ενότητα της παράταξης. Το δε βράδυ των εκλογών πρέπει, όλοι μαζί ενωμένοι, να οδηγήσουμε σύσσωμη την παράταξη εκεί όπου ανήκει φύσει και θέσει: Στην ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, ως κύρια συνιστώσα της κυβερνητικής παράταξης. Και η απόφαση αυτή πρέπει να ληφθεί συλλογικά και όχι ατομικά, ενδεχομένως υπό το κράτος συναισθημάτων όπως είναι η απογοήτευση, η πικρία και ο θυμός, αλλά με την ψυχρή λογική, όπως επιτάσσει το συμφέρον της πατρίδας αλλά και του συνόλου της παράταξης, όχι των ατόμων!
* Ο Κυριάκος Αναστασιάδης είναι Φιλόλογος-πρώην Λυκειάρχης, Πολιτευτής ΔΗΣΥ
