Για πολλοστή φορά θα επαναλάβουμε το χιλιοειπωμένο «Ουδείς αλάνθαστος ουδείς αναμάρτητος» από μια ηλικία και πάνω, όλοι έχουμε τις ευθύνες μας για τη σημερινή τραγική κατάσταση της πατρίδας μας και αυτοί των δυο παρατάξεων που κρατούσαν όπλα και βόμβες και εμείς που ούτε σουγιά δεν βάλαμε στην τσέπη, γιατί βλέπαμε, ακούγαμε και σιωπούσαμε.
Είναι λογικό σήμερα, με το Εθνικό πρόβλημα άλυτο και σε πολύ κρίσιμη καμπή και μετά από μισό αιώνα από εκείνα τα τραγικά γεγονότα, να αναμοχλεύουμε παλιές πληγές και να αναζωπυρώνουμε καταστροφικές διχόνοιες;
Για έναν λογικό άνθρωπο, η κάθε του πράξη και η κάθε του κουβέντα που λέγει σοβαρή ή αστεία έχει κάποιον στόχο να εξυπηρετήσει, στην προκείμενη περίπτωση η κίνηση του ΑΚΕΛ με το ψήφισμα στην Βουλή ποιο στόχο είχε να εξυπηρετήσει;
Αν στόχος τους ήταν να συσπειρώσουν τους οπαδούς τους, κακώς επέλεξαν αυτό το θέμα, γιατί η ζημιά που προκάλεσαν είναι δυσανάλογα πιο πολλή από το όφελος που αποκόμισαν και μάλιστα τη στιγμή που υπάρχουν άλλοι χίλιοι δυο τρόποι να πετύχουν τον στόχο τους.
Αναφορικά με τα άλλα κόμματα που ακολούθησαν το ΑΚΕΛ, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι λειτούργησαν παρασυρόμενα, μηχανικά και απροβλημάτιστα χωρίς να υπολογίσουν τις συνέπειες.
Δυστυχώς, στο λάθος των τεσσάρων κομμάτων ήρθε η απάντηση με τον χειρότερο τρόπο, τα έκτροπα έξω από τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΔΕΚ που είναι απαράδεκτα και καταδικαστέα. Μια ειρηνική διαμαρτυρία θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική και σεβαστή από τον λαό.
Έστω και τώρα ας συνέλθουμε όλοι, να αφήσουμε την ιστορία να καταγραφεί από τον ιστορικό του μέλλοντος, γιατί σήμερα ο καθένας προσπαθεί να δικαιολογήσει τη θέση του λέγοντας τη μισή αλήθεια, με επιλεκτική μνήμη και ορίζοντας τη χρονολογία αρχής των προβλημάτων ανάλογα με το πότε τον εξυπηρετεί, μετατρέποντας τα πάντα σε καλτσοδέτα φέρνοντας τα εκεί που τον βολεύει.
Αν κάποιος θέλει να σχολιάσει τα γεγονότα για να ενημερωθούν οι νέοι μας, που όντως πρέπει να μάθουν όλη την αλήθεια για να μην επαναλάβουν τις δικές μας εγκληματικές πράξεις, πρέπει να λέει ΟΛΗ την αλήθεια όσο πικρή και να είναι, τα πολιτικά εγκλήματα ξεκίνησαν με την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1974.
Σήμερα, χρειαζόμαστε ομοψυχία, ενότητα και σύνθεση ιδεών, όλοι οι πολιτικοί μας πρέπει να παραμερίσουν τα κομματικά τους και να επικεντρωθούν στη λύση των πολλών προβλημάτων, αλλά κυρίως τη δρομολόγηση τρόπων επιτυχίας επανέναρξης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού με την πρώτη ευκαιρία.
Προς τι και αν θεριέψει και μεγαλουργήσει το οποιοδήποτε κόμμα αν η πατρίδα μας καθημερινά δέχεται κτυπήματα και συρρικνώνεται με αβέβαιο το αύριο και όταν ο πολίτης ζει καθημερινά την αβεβαιότητα;
Εμένα τον απλό πολίτη το πρώτο πράγμα που με βασανίζει και με ενδιαφέρει είναι το μέλλον των παιδιών μου και των εγγονιών μου, θα ηρεμήσω τότε μόνο όταν θα βεβαιωθώ ότι τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου θα έχουν μια ειρηνική ασφαλή ζωή.
Και πάλι «θα ρίξω αβγά στον τοίχο», θα καλέσω για άλλη μια φορά όλους τους πολιτικούς μας να ιεραρχήσουν τις ανάγκες και προβλήματα αυτού του δύσμοιρου τόπου αν θα δούμε άσπρη μέρα, τα κομματικά έπονται.
