Καθώς η κυβέρνηση διανύει τις τελευταίες της μέρες –25 μέρες απομένουν μέχρι τις εκλογές– υπουργοί προσπαθούν να κλείσουν εκκρεμότητες. Όχι για το δημόσιο καλό. Η πρεμούρα του υπουργού Εσωτερικών να αδειοδοτήσει 8ώροφο ή ακόμα και 10ώροφο κτήριο σε μια περιοχή Ειδικού Χαρακτήρα προφανώς δεν πηγάζει από την αγωνία του για το δημόσιο καλό, για το οποίο λογικά οφείλει να μεριμνήσει.
Η αίτηση έχει ήδη απορριφθεί (δύο φορές) από τον Δήμο Λευκωσίας, ενώ αρνητικά έχουν τοποθετηθεί κοινωνικά και επιστημονικά σύνολα καθώς και η ίδια η Πολεοδομία. Κι όσοι γνωρίζουν την περιοχή μπορούν να καταλάβουν το γιατί: Θα ανεγερθεί δίπλα ακριβώς από διατηρητέα οικοδομή, σε μια περιοχή που μόνο μονοκατοικίες με αυλές υπάρχουν (πλην μίας εξαίρεσης που προφανώς έγινε με παρόμοιο τρόπο).
Ο Νίκος Νουρής όμως, ο οποίος διατείνεται ότι αγαπά τη Λευκωσία πολύ περισσότερο από όλους αυτούς, θέλει διακαώς να αδειοδοτηθεί το κτήριο. Και δεν αφήνει τον χειρισμό της υπόθεσης στον επόμενο υπουργό, ώστε να γλυτώσει και τη ρετσινιά πως προσπαθεί να ικανοποιήσει παλιό φίλο από την εποχή της συνύπαρξής τους στον Ολυμπιακό.
Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν από την επιστολή Νουρή προς τον Δήμο Λευκωσίας, στην οποία με επιτακτικό ύφος ζητεί να του αποσταλεί πάραυτα ο φάκελος της υπόθεσης, κατηγορώντας μάλιστα τον δήμο για «μη συμμόρφωση σε ιεραρχικά ανώτερο διοικητικό όργανο», επιρρίπτει την ευθύνη για την τροπή της υπόθεσης στον ίδιο τον δήμο. Και αυτό γιατί, όπως λέει, ο δήμος στην προσπάθειά του να αυξήσει την πληθυσμιακή πυκνότητα στο υποβαθμισμένο Αστικό Εμπορικό Κέντρο της πρωτεύουσας, εκπόνησε το 2016 Σχέδιο Περιοχής, με το οποίο πριμοδότησε αναπτύξεις με αυξημένο συντελεστή δόμησης από 100% σε 200% και από 3 ορόφους σε 8. Ταυτόχρονα, μπήκε σε διαβούλευση με τον αιτητή κατευθύνοντάς τον σε χωροθέτηση και υποδεικνύοντας αλλαγές.
Ακόμα και να είναι αλήθεια αυτά που υποστηρίζει ο απερχόμενος σε 25 ημέρες υπουργός, γιατί τόση πρεμούρα να το διευθετήσει; Για να προστατεύσει –τάχα– «την Πολιτεία από το ενδεχόμενο να συρθεί στα Δικαστήρια με κίνδυνο την καταβολή υπέρογκων αποζημιώσεων»; Ας αφήσει τα Δικαστήρια να αποφασίσουν. Αλλά ακόμα και αν αποφασίσουν για υπέρογκες αποζημιώσεις, όπως προδικάζει ο υπουργός με γνώσεις φαρμακευτικής, ενδεχομένως να μην είναι τόσο υπέρογκες όσο η υπέρογκη ζημιά της καταστροφής. Γιατί η αδειοδότηση του εν λόγω κτηρίου, και όποιου κτηρίου τέτοιου μεγέθους σε μια Περιοχή Ειδικού Χαρακτήρα, θα αποτελέσει προηγούμενο για παρόμοιες ανεγέρσεις σε ευαίσθητες περιοχές. Σε ό,τι απέμεινε. Κι η έγνοια των υπουργών έπρεπε να ήταν η προστασία του ό,τι απέμεινε κι όχι η περαιτέρω καταστροφή.
