Η ασάφεια είναι πιο σαφής από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η στήλη παρακολουθώντας (με θρησκευτική ευλάβεια) απαντήσεις του σε διάφορα ερωτήματα. Και, μεταξύ μας, διερωτώμαι κατά πόσον είναι υποψήφιος Πρόεδρος στην Κύπρο ή μαθητευόμενος μάντης στους Δελφούς; «Ήξεις, αφήξεις, ου θνήξεις εν πολέμω» ή όπως το χρησιμοποιούν άλλοι, «ήξεις αφήξεις ου εν πολέμω θνήξεις». Διαλέγεις και παίρνεις. Σε παίρνει από εδώ σε φέρνει από εκεί, «που τα που….ρα ως τα μου….ρα» όπως θα έλεγε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος ουδέποτε ήταν πιο σαφής και ευτυχώς που δεν επέμειναν οι δημοσιογράφοι, διότι θα τους έπαιρνε ο δαίμονας.
Ενώ ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει διαφορετική αντίληψη για τη σαφήνεια. Για το καππάρι να τον ρωτήσεις, θα απαντήσει ότι «έχουμε πρόγραμμα», «είμαι συγκεκριμένος», «θα το μελετήσουμε και…», «το συζήτησα και στην περιοδεία μου σε όλη την Κύπρο». Έχουμε τις λύσεις, λέει, και το ερώτημα είναι ποιος του έδωσε το εξεταστικό δοκίμιο. Η μόνη σαφής απάντηση, δόθηκε στην ερώτηση κατά πόσον θα συμμετέχει και το ΕΛΑΜ στην κυβέρνηση του και απάντησε ότι «δεν είμαστε εδώ για να χωρίζουμε τον κόσμο». Περίπου αυτά είπε αλλά τα αρνήθηκε πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις.
Το καλό του, αν εκλεγεί, είναι ότι θα παραλάβει «ένα μικρό παράδεισο», όπως χαρακτήρισε την Κύπρο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης. Και για του λόγου το αληθές καταγράφω την αναφορά του:«… Ενδεχόμενα η Κύπρος να είναι σε σχέση με κάποιες των χωρών που θεωρούνται ως τέλειες, ένας μικρός παράδεισος». Άσε που μας είπε και για τον τέως Επίτροπο Εθελοντισμού Γιαννάκη Γιαννάκη ο οποίος φέρεται να πλαστογράφησε το απολυτήριο του σχολείου και πανεπιστημίου. Συγκεκριμένα ο Πρόεδρος αναφέρθηκε σε κατασυκοφάντηση (της κυβέρνησης), λέγοντας: «αυτοί που θα πρέπει να απαντήσουν είναι όσοι τον διόρισαν ως μόνιμο από το 1996». «Δεν προσελήφθη στην Προεδρία με τα κατ’ ισχυρισμόν πλαστά πιστοποιητικά», πρόσθεσε.
Πάντως, ο κ. Γιαννάκη την έκανε τη ζημιά του στον ΔΗΣΥ και τώρα οι κακές γλώσσες, λένε, πως στηρίζει Νίκο Χριστοδουλίδη. Αν είναι έτσι, θα μείνει η τάτσα στον Αβέρωφ και η ψήφος στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και η μετατόπιση του Γιαννάκη, αυτού του «πολιτικού κοσμήματος» του τόπου, αποτελεί συντριπτικό πλήγμα για τον Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος έχασε έναν άριστο των αρίστων. Και για να μην αδικούμε τον κ. Γιαννάκη, δεν είχε άλλη επιλογή. Η αλήθεια είναι ότι η στροφή μέσα του άρχισε να συντελείται αφότου παρακολούθησε την εξαγγελία της υποψηφιότητας του Νίκου Χριστοδουλίδη αναγνωρίζοντας τα κοινά σημεία. Δηλαδή, αυτό της αντιγραφής, της λογοκλοπής κλπ, τα οποία του φάνηκαν τόσο οικεία. Αν και αισθάνθηκε θιγμένος, υπό την έννοια ότι κι αυτός τα ίδια έκανε και κινδυνεύει με φυλακή ενώ ο άλλος κινδυνεύουμε να εκλεγεί Πρόεδρος. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι το χειρίστηκε καιροσκοπικά. Εθελοντικά μετακινήθηκε στην αντίπερα όχθη, αν και στο πίσω μέρος του εγκεφάλου του, στριφογυρίζει η ιδέα πως η επιλογή του ίσως τον σώσει. Και ποιος ξέρει; Πάλι με χρόνους με καιρούς, ίσως επιστρέψει μετά δόξης.
ΒΑΣ ΒΑΣ
Θα πάρει κεφάλια
Μπορεί ο Ανδρέας Μαυρογιάννης να θεωρείται μελετημένος, καλλιεργημένος κ.λπ., αλλά και ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν πάει πίσω, αν λάβουμε υπόψιν, πως τουλάχιστον στο θέμα της καλλιέργειας (δεν μιλώ για λουβάνες) είναι αξιομνημόνευτη η αναφορά του στον Γιώργο Παυλίδη, ότι σπίτι του έχει 5.000-6.000 βιβλία. Και αντί να του πούμε και μπράβο, άρχισαν οι συνήθεις ύποπτοι τις εξυπνάδες. Πότε τα αγόρασε, πού, πώς κλπ. Να σας απαντήσω: Πες ότι άρχισε να αγοράζει βιβλία από τα 20 του χρόνια. Αυτό σημαίνει πως τα τελευταία 30 χρόνια προμηθευόταν ένα βιβλίο ανά δύο μέρες. Εντάξει, εμείς ούτε γάλα προμηθευόμασταν ανά διήμερο. Και ευτυχώς που δεν κοστίζουν πολύ δηλαδή. Αν για παράδειγμα αγοράζονταν €10 έκαστο, τότε στοίχισαν μόλις €60.000. Αν ήταν €15 κόστισαν €90.000 και αν κόστιζαν €20 το κάθε ένα, δαπάνησε €120.000. Αλλά μπορεί αρκετά από αυτά να του τα χάρισαν βλέποντας την έφεση του προς το διάβασμα. Μάλιστα, ερωτηθείς σχετικά ανέφερε, ότι η σχέση του με τα βιβλία είναι πολύ καλή.
Πάντα το βράδυ προτού κοιμηθεί, όσο κουρασμένος και αν είναι, διαβάζει από κάποιο βιβλίο. Η αποθέωση ήταν η απάντηση του όταν ρωτήθηκε τι διάβασε το προηγούμενο βράδυ: «Χθες διάβαζα ένα βιβλίο το οποίο, όπως ήταν ο ηγεμόνας για τους δυτικούς με τον Μακιαβέλλι, ο… Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως…. ο…μου διαφεύγει τ’ ονομά του (μου το δώσανε πρόσφατα αυτό το βιβλίο) είναι η αντιπαραβολή με τον Μακιαβέλλι, πως η Κωνσταντινούπολη, η Δύση με την Ανατολή, πως έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά. Έχει να κάνει με τον ηγέτη, μου το έδωσε κάποιος πρόσφατα ήταν πολύ ωραίο». Βγάζει κανείς άκρη; Μου θυμίζει τις ατάκες ταινίας κατά την οποίαν ο ηθοποιός (όχι ο Νίκος Χριστοδουλίδης) αναφέρεται σε «έναν κοντό που ψηλόφερνε» και «έναν λεπτό που χοντρόφερνε». Ούτε άκρη ούτε τέλος, ούτε νόημα. Είναι όπως έλεγαν παλιά, «Αν δεις τζιαι αρκήσω φάε τζιαι ππέσε, έσιει φαϊν με το καππακλίν πας το τραπέζι» και τέτοια.
Αλλά, παρόλα αυτά δεν πρέπει να δέχεται επιθέσεις για ό,τι κάνει και δεν κάνει. Και επιτέλους οι αντίπαλοι του πρέπει να αποφασίσουν αν η προεκλογική του χρηματοδοτείται από Ρώσους ολιγάρχες ή από τα χρήματα της διαφώτισης για το Κυπριακό; Εκτός αν μας ισχυριστούν ότι συμβαίνουν και τα δύο, ωσάν να λέμε ότι «ο καλός ο μύλος τ’ αλέθει όλα». Αλλά ειδικά η Αλεξάνδρα Ατταλίδου το παράκανε με τα της διαφώτισης. Δηλαδή, θα έπρεπε να τρέχει όπως ο Μαυρογιάννης σε κατσικόδρομους χωρίς να αγοράσει από κονδύλια της διαφώτισης ούτε καν τα φανελάκια; Ποιος Μαυρογιάννης και ποιος Φιδιππίδης; Αυτός είναι μαραθωνοδρομος. Πέντε χρόνια προπονείται για την προεδρία. Ούτε για ολυμπιακούς να προετοιμαζόταν. Αλλά, όλα αυτά τα κάνουν επειδή φοβούνται πως θα είναι αμείλικτος με όσους κλέβουν τις προεκλογικές εξαγγελίες άλλων, ενώ δεν θα χαριστεί σε όποιον χρησιμοποίησε ιερά χρήματα της διαφώτισης για να πουλά μόστρα. Μαύρα μαντάτα και για όσους έδωσαν οδηγίες να δημιουργηθούν ψεύτικοι λογαριασμοί για να πλήττουν πολιτικούς αντιπάλους τους. θα τα βάλει επίσης με τους διάφορους καριερίστες και γενικά τους κάθε λογής καιροσκόπους.
ΒΑΣ ΒΑΣ
