Στο μακρύ γαϊτανάκι των ειδικών απεσταλμένων του ΟΗΕ που ήλθαν είδαν και απήλθαν χωρίς να καταλάβουν το δίκαιο μας προστίθεται κι ο Κόλιν Στιούαρτ. Προηγήθηκαν Άλβαρο Ντε Σότο, Αλεξάντερ Ντάουνερ, Έσπεν Μπαρθ Έιντε, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, Τζέιν Χολ Λουτ οι οποίοι και οι οποίες καταγράφηκαν όλοι στα δικά μας μητρώα ως τουρκόφιλοι. Γιατί άραγε; Πως είναι δυνατόν να μην βλέπουν πως το πρόβλημα είναι η εισβολή που έγινε από την Τουρκία και η συνεχιζόμενη κατοχή;
Η απάντηση στο «γιατί δεν το βλέπουν» είναι, ίσως, στο ότι έχει περάσει μισός αιώνας, και εκτός από εμάς, υπάρχουν δεκάδες άλλα ανοικτά μέτωπα στην υφήλιο, κάποια που χρονολογούνται και κάποια που ανοίχτηκαν πρόσφατα: Σομαλία, Σουδάν, Κογκό, Μιανμάρ, Αφγανιστάν, Παλαιστινιακό, Ουκρανικό…
Η δική μας πραγματικότητα είναι αυτό που συνέβη το 1974, ενώ η δική τους πραγματικότητα είναι αυτό που συμβαίνει τώρα. Για αυτούς δεν υπάρχει γυρισμός. Δεν υπάρχει ιδεατό. Μόνο συμβιβασμός. Και καθώς τα χρόνια περνούν, τα τετελεσμένα αυξάνονται κι οι συμβιβασμοί γίνονται όλο και πιο επώδυνοι.
Η «Γενί Ντουζέν», φέρει τον Κόλιν Στιούαρτ να λέει σε ενημερωτική συνάντηση μη μελών των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, πως «το βόρειο τμήμα της Κύπρου έχει ενσωματωθεί οικονομικά και πολιτικά με την Τουρκία. Η ελληνοκυπριακή ηγεσία είναι αυτή που πρέπει να κινητοποιηθεί για να αλλάξει την κατάσταση. Όμως, μόνο διαμαρτύρονται, καταδικάζουν, κατηγορούν». Αναφέρθηκε ακόμα στις οικονομικές κυρώσεις κατά του ψευδοκράτους και τις επιπτώσεις στους Τουρκοκύπριους μιλώντας για «πόνο στο λαό». Μίλησε ακόμα για τον τρόπο που παρουσιάζεται η ιστορία στα βιβλία και αλλού. «Τόσο η ελληνική όσο και η τουρκική πλευρά χρησιμοποιούν διδακτικά βιβλία που παρουσιάζουν τους εαυτούς τους μονομερώς ως θύματα και τους άλλους ως ανηλεείς δολοφόνους. Ναι, συνέβησαν τραγικά πράγματα, όχι όμως μόνο για τη μία πλευρά. Το να μιλάμε μόνο για το παρελθόν που δεν θα μπορούσε να αλλάξει πλέον, δεν θα ανοίξει τον δρόμο για μια συμφωνία στο μέλλον».
Στη δική μας αντίληψη η διεθνής κοινότητα θα έπρεπε να πιέζει τον θύτη να αποκαταστήσει την τάξη κι όχι να ζητεί από το θύμα να ξεχάσει, να συγχωρέσει και να συμβιβαστεί. «Αν έχουν λεχθεί όλα αυτά, λέει ο πρόεδρος μας, δεν μιλούμε πια για εκπρόσωπο των ΗΕ, αλλά για εκπρόσωπο όσων παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο». Είτε έχουν λεχθεί, είτε όχι, είτε ακριβώς έτσι είτε κάπως έτσι, η εικόνα της διεθνούς κοινότητας για το κυπριακό είναι πλέον αυτή: Οι Ε/κ απορρίπτουν κάθε προσπάθεια λύσης.
