Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, σκοπεύουμε να αφήσουμε εδώ μερικές σκέψεις για τη θέση και το ρόλο της γυναίκας στη σημερινή εποχή. Τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλες οι γυναίκες, σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό να τροφοδοτήσουμε τη νέα σκέψη, τη νέα αντίληψη ή έστω τον προβληματισμό. Κατ’ αρχάς, ο τρόπος που πορεύεται στη ζωή του ο κάθε ένας από εμάς επιβάλλεται να αποτελεί δική του επιλογή. Τα κοινωνικά πρωτόκολλα ή οι κοινωνικές νόρμες που επιβάλλουν τις συνθήκες της ζωής μας δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα. Φυσικά, υπάρχουν πολλοί παράγοντες και πολλές δυναμικές, οι οποίες επηρεάζουν το πλαίσιο και τη θέση της γυναίκας, όπως για παράδειγμα η κουλτούρα και ο πολιτισμός, η επιρροή και ο βαθμός της παρεμβατικότητας ή ο έλεγχος από την οικογένεια, το εργασιακό περιβάλλον και πολλές άλλες συνθήκες. Εδώ, θα θέσουμε το γενικό πλαίσιο με σκοπό, όπως προαναφέρθηκε, τον προβληματισμό.
Η ισότητα των φύλων προϋποθέτει την άρση των οποιωνδήποτε διακρίσεων σε οποιοδήποτε πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, πολλές γυναίκες υφίστανται κακοποιητικές ή έστω απομειωτικές συμπεριφορές. Τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει λόγω του φύλου τους. Επικρατεί η μικροαστική αντίληψη, η οποία τοποθετεί τις γυναίκες στο σπίτι με τα παιδιά, να φροντίζουν την οικογένεια και να καθαρίζουν το σπίτι. Στην καλύτερη των περιπτώσεων και εάν εργάζονται, αυτό θα συμβαίνει με περιορισμένο ωράριο και φυσικά με περιορισμένες μισθολογικές απολαβές. Στις περιπτώσεις εκείνες που συναντάμε δυναμικές γυναίκες, οι οποίες είτε συμμετέχουν στην ακαδημαϊκή κοινότητα, είτε εργάζονται σε υψηλές θέσεις σε δημόσιους οργανισμούς ή πολυεθνικές εταιρείες, είτε ασχολούνται με το επιχειρείν, πολλές φορές κατακρίνονται για τις επιλογές τους αυτές και ιδιαίτερα όταν προσπαθούν να ισορροπήσουν την καριέρα τους με τη δημιουργία οικογένειας. Αντ’ αυτού, όλες οι κοινωνίες πρέπει να αντιληφθούν ότι μια γυναίκα μπορεί να είναι και μητέρα και εργαζόμενη θέτοντας υψηλούς επαγγελματικούς στόχους. Άλλωστε, αυτή είναι και η ουσία των ίσων ευκαιριών και των ίσων ευθυνών μεταξύ ανδρών και γυναικών σε όλα τα επίπεδα του βίου μας.
Ακόμα και η μητρότητα πρέπει να αποτελεί επιλογή. Είναι ιδιαίτερα λυπηρό, έννοιες όπως ο γάμος και η μητρότητα να αποτελούν κοινωνική νόρμα, η οποία πολλές φορές επιβάλλεται από την οικογένεια ή από το κοινωνικό περιβάλλον της γυναίκας. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αποφασίσουν για τον εαυτό τους, αυτόνομα, αυτόφωτα και χωρίς τη βοήθεια κανενός. Στις περιπτώσεις, ωστόσο, που η βοήθεια κρίνεται αναγκαία, θα ήταν προτιμότερο να λαμβάνεται επιστημονική βοήθεια από επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Με μια πιο ξεκάθαρη ματιά, θα μπορούσαμε να πούμε και φυσικά να υιοθετήσουμε την εύστοχη παρατήρηση του νεαρού βουλευτή Αμμοχώστου Μιχάλη Γιακουμή, ο οποίος με αφορμή την ημέρα της γυναίκας ανέφερε σε σχετική ανάρτησή του ότι όλοι οι άνθρωποι, αλλά κυρίως οι γυναίκες πρέπει να σπάσουν τον κύκλο του ανήκειν. Με άλλα λόγια, η γυναίκα ως δυναμική οντότητα και ύπαρξη δεν ανήκει ούτε στην οικογένειά της, ούτε στον άντρα της, ούτε στον εργοδότη της. Ανήκει στον εαυτό της και στη ζωή που η ίδια επιλέγει να ζήσει. Ισότιμα, ισάξια και αυτόνομα. Αποτινάσσοντας από πάνω της ό,τι δεν είναι δικό της.
*Πολιτικός επιστήμων, επικεφαλής της IS Pegasus Coaching & Consulting Ltd
