Εσύ που τα τελευταία χρόνια μεμψιμοιρούσες για όλα, για τη μη λύση του κυπριακού, για τη διαφθορά, για το μεταναστευτικό, για την ακρίβεια, για την καταστροφή του περιβάλλοντος, για την κίνηση στους δρόμους, για την κατάσταση στα σχολεία, για τους μισθούς που καθηλώθηκαν, για τις μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν, για την κατάσταση στα νοσηλευτήρια, για τη μη απόδοση δικαιοσύνης…, τι δικαιολογία θα επικαλεστείς σήμερα για να μην ψηφίσεις; Πως όλοι είναι ίδιοι; Πως τίποτα δεν αλλάζει;
Με 14 υποψήφιους μην πεις πως δεν υπάρχει κάποιος που να πληροί σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, τα δικά σου κριτήρια για το πως πρέπει να είναι ο πρόεδρος μιας χώρας. Σαφώς και πολλά από όσα ακούσαμε τούτους τους μήνες δεν θα εφαρμοστούν γιατί δεν ήταν παρά στόχοι, ένα πλαίσιο διακυβέρνησης ώστε ο καθένας να δώσει το στίγμα του ή απλά να μας χαϊδέψει τα αυτιά, αλλά άμα τα σουμάρεις, ένα συμπέρασμα βγαίνει. Και τις άλλες φορές το ίδιο έκανες, θα πεις, αλλά απογοητεύτηκες. Κατανοητό, αλλά δεν γίνεται να χαθεί η ελπίδα.
Για άλλη μια φορά το μη χείρον βέλτιστο; Ίσως. Ποτέ και πουθενά δεν θα υπάρχει ένας άνθρωπος που θα είναι λες και είναι το άλλο μας μισό ώστε να θέλουμε, χωρίς ενδοιασμούς και διλήμματα, να του δώσουμε την ψήφο μας ώστε να προχωρήσει να εφαρμόσει όλα όσα ονειρευόμαστε για τον τόπο μας. Όλο και σε κάτι θα διαφωνούμε, όλο και κάτι θα μας ενοχλεί. Σημασία έχει να μην μας ενοχλούν όλα. Σε πλείστα σημεία να μπορούμε να λέμε, «επιτέλους, κάτι γίνεται», να έχουμε την ίδια –ή περίπου την ίδια- οπτική σε σημαντικά ζητήματα. Όταν μιλάμε για αξίες να εννοούμε το ίδιο πράγμα, όταν μιλάμε για διαφθορά να καταλαβαινόμαστε. Να αγαπάμε τον τόπο μας με την ίδια ένταση. Να είναι ο τόπος η προτεραιότητα και όχι εξυπηρέτηση συμφερόντων. Ούτε άλλων, αλλά ούτε και μικρών δικών μας, όπως μια δουλειά στο δημόσιο, μια προαγωγή, μια μετάθεση…
Είτε πας να ψηφίσεις, είτε αποποιηθείς του δικαιώματος σου, οι εκλογές θα γίνουν. Κι ένας από τους 14 θα είναι σε λίγες μέρες ο άνθρωπος που θα ορίζει το μέλλον σου για την επομένη πενταετία. Γιατί θα πρέπει να αποφασίσουν άλλοι. Δεν λέει κανείς πως αν ψηφίσεις θα νικήσει ντε και καλά εκείνος που πρόκρινες. Στις Δημοκρατίες αποφασίζει η πλειοψηφία. Η δική σου ψήφος θα μετρήσει στην ενδυνάμωση της αντιπολίτευσης ώστε να ασκεί έλεγχο. Καλή ψήφο, λοιπόν.
