Αντηχούν ακόμα στ’ αυτιά μου οι δηλώσεις τους. Δέκα χρόνια δεν σταματήσαμε, βδομάδα παρά βδομάδα, να γινόμαστε «κέντρο» και «γέφυρα», στην εσχάτη των περιπτώσεων «κόμβος»: Ενεργειακό κέντρο, πολιτιστικό κέντρο, εκπαιδευτικό κέντρο, κέντρο διαστηµικής διπλωματίας… Τ’ ακούγαμε, γελούσαμε -πικρά-, μα κρατούσαμε και μια κάποια ελπίδα.
Πως, αφού… κατορθώνουμε να γινόμαστε όλα αυτά -«κέντρα» και «γέφυρες» και «κόμβοι»- πού θα πάει, κάποια στιγμή δεν θα γίνουμε και κανονικό κράτος; Μέχρι και για «κέντρο αερομεταφορών στην Ανατολική Μεσόγειο» – Κατάρ, δηλαδή!- μάς είπαν. Κάθε υπουργός οπτασιαζόταν κι ένα «κέντρο», έναν «κόμβο», μια «γέφυρα» στον τομέα του.
Το πετούσε στους ιθαγενείς, θαύμαζαν αυτοί τα επιτεύγματα, την πρόοδο, τη σπουδαιότητα, υποκλίνονταν στο success story. Ντάξει, στους δρόμους (βλέπε, για παράδειγμα, Σολιάς – Λευκωσίας, που αποφασίστηκε προ του 1974, εξαγγέλθηκε εκ νέου το 2006 ως «κατεπείγον» και πήρε «πράσινο φως», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, το 2021), όπως και με τις κάμερες τροχαίας -ευτυχώς, μια εικοσαετία ήταν αρκετή- μπορεί να αντιμετωπίζαμε κάποιες δυσκολίες στην επίσπευση και διεκπεραίωση -καθαρά θέμα δεξιοτήτων, τώρα που η ΕΕ θέσπισε το 2023 ως Έτος Δεξιοτήτων, θα τα λύσουμε αυτά- αλλά τα «κέντρα», τις «γέφυρες», τους «κόμβους» τα είχαμε για πρωινό. Προσπερνώ και δεν προσμετρώ τα υπόλοιπα, τα περί «σημαίνοντα ρόλου», «καταλύτη», «συντονιστή» στην ευρύτερη περιοχή… Α, και κάτι… «πρωτοβουλίες συνεργασίας και συντονισµού των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και Εγγύς Ανατολής για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιµατικής αλλαγής», ως φυσικό επακόλουθο από κάποιον που χει το περιβάλλον κορώνα στο κεφάλι του.
Αν τα έλεγε άντρας, του σούρναμε καμιά κουβέντα, σπάνια στα σοβαρά (αυτό έλειπε) είναι η αλήθεια, πάντα με αστεϊσμό. Όμως, αν τα έλεγε γυναίκα, εκεί κομπάζαμε. Από αβρότητα, όχι τίποτε άλλο. Κομματάκι άκομψο να πεις σε μια κυρία την παροιμία µε τα μεταξωτά βρακιά και τα επιδέξια οπίσθια, δεν συμφωνείτε;
Τ’ άκουγε κι ο πρόεδρος της Κυβέρνησης – ενεργειακό κέντρο, εκπαιδευτικό κέντρο, πολιτιστικό κέντρο, κέντρο διαστημικής διπλωματίας, κέντρο αερομεταφορών ανατολικής μεσογείου… Μα για ποιο κέντρο και ποιο παράκεντρο μιλάτε, θα σκέφτηκε, και μας έκανε… επίκεντρο! Του κόσμου όλου! Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, μας βρίσκεις από κάτω. Ακόμα και κάτω από το Pegasus, εμείς βρεθήκαμε. Ε, αγάπες μου, είτε είσαι «η μεγαλύτερη πουτάνα της πολιτικής, όχι μόνο η μεγαλύτερη πουτάνα, μα και η μεγαλύτερη πατρώνα της πολιτικής», είτε δεν είσαι.
Και μετά… Και μετά, σπάζει ξαφνικά μια σωλήνα. Τζιαι έτα ούλλα τζιαμαί! Ο… «κυβερνητικός κόμβος» -ναι, ειρωνεία του πράγματος- καταρρέει εξαιτίας μιας κωμικοτραγικής αναποδιάς. Το κράτος τίθεται offline. Προσπερνάμε το ποιος αποφάσισε να τα τοποθετήσει εκεί –«κατά τρόπο που βρίσκονταν εκτεθειμένα σε πιθανό ατύχημα», όπως σημειώνει το υφυπουργείο Καινοτομίας. Το κέντρο δεδομένων της χώρας, μαζί με τα backup systems (!), στον ίδιο χώρο μαζί με τα ντεπόζιτα νερού! Ασφαλιστική δικλίδα; Εφεδρική λύση; Plan B; Δύσκολες οι απορίες σας. Πρωτόκολλα για διαχείριση μιας τέτοιας κρίσης; Πλημμύρας ή πυρκαγιάς; Άγνοια, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, δήλωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Και η απόφαση που είχε παρθεί -παρηγορητικό το γεγονός ότι κάποιος προέβλεψε- για μεταστέγαση των σέρβερ; Πάρθηκε μεν, αλλά ποιος έχει την ευθύνη να την υλοποιήσει; Καθορίστηκε; Δύσκολες οι απορίες σας. Ορφανή η ευθύνη. Μόνο από μεταξωτά βρακιά έχουμε αφθονία.
