> Ακόμα πιο ξεκάθαρο από ψες το σκηνικό των Προεδρικών. Εξελίσσεται τώρα σε κούρσα για δύο, μετά το ψεσινό αποτέλεσμα που βγήκε μέσα από την κάλπη και τα συγκεκριμένα ποσοστά που προέκυψαν. Αναμένεται μια βδομάδα χιονοστιβάδας εξελίξεων – έτσι βγαίνει από την εμπειρία όλων των προηγούμενων αναμετρήσεων μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής – μιας και όλοι οι άλλοι με τα ποσοστά που καρπώθηκαν, ανάλογα με το τι έλαβαν θα πρέπει κι αυτοί να σπεύσουν για να διαδραματίσουν το ρόλο του ρυθμιστή, όσο τους επιτρέπεται να το κάνουν αυτό και να επαναπροσδιορίσουν στόχους. Να κεφαλαιοποιήσουν αυτό που έκαστος έλαβε Είναι πάντως οι καιροί τέτοιοι που ο απλός ψηφοφόρος δεν μαντρίζεται και τόσο εύκολα και εν πάση περιπτώσει, καθοριστικός παράγοντας γι’ αυτόν είναι περισσότερο η συνείδηση και κατ’ επέκταση η κρίση του. Γι’ αυτόν ας αναλογιστούν κάποιοι τι θα συμβουλεύσουν όλους όσοι τους τίμησαν με την ψήφο τους ως προς το τι θα πράξουν την δεύτερη Κυριακή, γιατί και εδώ το τοπίο δεν θα είναι και τόσο ξεκάθαρο και το μόνο που δεν θα είναι σίγουρο θα είναι η σιγουριά… Όσο για το κατά πόσο υπάρχει σωτηρία – θα είναι η Κυριακή του Ασώτου – θα δείξει.
> Μέσα απ’ όλο αυτό το σκηνικό που βιώσαμε και που βιώνουμε και σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο, επαληθεύεται μάλλον ότι η πολιτική είναι η τέχνη της επιβίωσης σε συνθήκες ανελέητων κονταροκτυπημάτων έως και απόλυτης «ανθρωποφαγίας», ενώ η έννοια της ηθικής στο κομμάτι αυτό δοκιμάζεται σκληρά και αδυσώπητα. Όσοι επιχειρούν να δώσουν μια διαφορετική εκδοχή, μάλλον τους αφήνει εκτεθειμένους η ίδια η πραγματικότητα και τα γεγονότα που τόσο εκκωφαντικά βοούν.
> Στο διά ταύτα τώρα: πόσο εύκολες ήταν και είναι οι συνταγές ακόμα και για τα πιο δύσκολα και περίπλοκα ζητήματα; Στα περιβόητα «debate» μέσα σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα κονιορτοποιούσαν με άφθαστη ικανότητα το κακό και θεράπευαν πάσα νόσο και μαλακία. Με τόση ευκολία εξαλείφονται φτώχεια, εξαθλίωση, διαφθορά, διαπλοκή, κρίσεις και τόσα ξεχαρβαλώματα που πλακώνουν στην καθημερινότητα του απλού πολίτη. Το ερώτημα πάντα αμείλικτο: υπάρχουν όντως τόσο εύκολες συνταγές; Και αν ναι πού κρυβόταν τόσο καιρό η τόση «σοφία», αλλά και «ικανότητα» που ξεπηδά τώρα από παντού και μάλιστα ως διά μαγείας;
> Ποιο όμως είναι το ακόμα μεγαλύτερο ολίσθημα; Η επιμονή για καλλιέργεια τόσο υψηλών προσδοκιών, εκείνο που και πάλι αφήνει ξεκρέμαστο στην πορεία δεν είναι τίποτε άλλο από την ίδια την αξιοπιστία. Δεν θα ήταν ίσως καλύτερα ο πήχης να τίθεται χαμηλότερα και να περνάς από πάνω, παρά να υψώνεται τόσο και να περνάς εκ του ασφαλούς από κάτω; Τελικά το ζητούμενο για τον απλό κόσμο δεν είναι τα «μαγικά ραβδιά» – που λειτουργούν μόνο ως ψευδαίσθηση – αλλά η πραγματικότητα και η αλήθεια. Δυστυχώς το διαζύγιο μαζί της, ιδιαίτερα στον χώρο της πολιτικής, συνιστά προ πολλού μια άλλη επαλήθευση.
> Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι «καιροί ου μενετοί» γιατί οι εξελίξεις εντός, εκτός και επί τα αυτά τρέχουν και μάλιστα ιλιγγιωδώς. Τα γεγονότα και οι αλλαγές προσέλαβαν εδώ και αρκετό καιρό καταιγιστικό χαρακτήρα. Οι ευθύνες για όσους τρέχουν για την εξουσία δεν μπορεί παρά να είναι τεράστιες έως και ασήκωτες… Πέραν των θριαμβολογιών αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει; Διαφορετικά, ωιμέ, αλί και τρισαλί…
