Ο Απρίλης κοντεύει να φύγει, έχει όμως κι άλλες σημαδιακές ημερομηνίες. Μόλις την περασμένη Τετάρτη του χρεώσαμε μια ακόμα: Σε μια πολλαπλά εξαρτημένη Πολιτεία, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας αποφάσισε την έκδοση του Κούρδου αγωνιστή Κενάν Αγιάς (ουσιαστικά) στην Τουρκία μέσω Γερμανίας. «Δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης των γεγονότων της υπόθεσης». Μα γι΄αυτό δεν έγινε η διαδικασία; «Tρομοκράτης», λοιπόν κι ο Αγιάς; Μια χώρα ημικατεχόμενη, ανίκανη, ανήμπορη, ίσως κι απρόθυμη να διεκδικήσει την ελευθερία της, έχοντας επιλέξει να καταντήσει νήσος ευκαιρίας, γενικώς, έφτασε να τιμωρεί εκείνους που επιμένουν να αγωνίζονται για τη δική τους ελευθερία και τα δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτή τη ντροπή (όπως και άλλες, πρόσφατες και παλιότερες κι όσες ακόμα μας «υπόσχονται») εμείς δεν θα τη χρεωθούμε! Τουλάχιστον όσους την αμφισβητούμε και στο τελευταίο κομμάτι της νομικής διαδρομής…
Κι όπως ήρθαν έτσι τα πράγματα ημερομηνιακά, ο θυμός γίνεται μεγαλύτερος. Δυο μέρες μετά, βγήκαν οι άρχοντες, παντός χρωματισμού, να εξάρουν τη θυσία όσων αγωνίστηκαν ενάντια στην απριλιανή δικτατορία. Θα πρέπει να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι πως πολλοί Έλληνες αντιστασιακοί, που τους έλεγαν «τρομοκράτες», βρήκαν τότε ασφαλές καταφύγιο σε ευρωπαϊκές χώρες, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Σουηδία, την Κύπρο. Την τωρινή κατάντια της Σουηδίας που εκβιάζεται από την Τουρκία για να της πει το «Ναι» για ένταξη στο ΝΑΤΟ την είδαμε, η στάση της Γερμανίας δεν μας εκπλήσσει, η στάση της δικιάς μας χώρας μάς προσβάλλει! Κι ούτε στο ΝΑΤΟ δεν ζητήσαμε να ενταχθούμε!
21 του Απρίλη, λοιπόν. Γύψος, μυστριά, φυλακίσεις, ξερονήσια, βασανιστήρια, δολοφονίες, εξευτελισμός ακόμα και ειδικές χειρουργικές επεμβάσεις που υπόσχονταν παρανοϊκοί δικτάτορες… Κάποια ώρα (ήταν εφτά ολόκληρα τα χρόνια) η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα δικτατορία κατέρρευσε με τη θυσία της μισής Κύπρου. Κι εμείς ζούμε ακόμα τις συνέπειες…
Ό,τι έγινε προσπάθεια να επιβληθεί με το σχέδιο Άτσεσον και δεν πέρασε γιατί ήταν αμερικάνικο (1965), ό,τι απορρίφθηκε το 1978 γιατί ήταν νατοϊκό (το αμερικανοβρετανοκαναδικό σχέδιο), έγινε τρίτη προσπάθεια να επιβληθεί με ένα Σχέδιο που δεν ήταν αγνώστου πατρός αλλά πήρε παραπλανητικά το όνομα του μεταφορέα του. Τι κι αν απορρίφθηκε στις 24 του Απρίλη 2004; Ακόμα μας κυνηγά! Το εντυπωσιακό είναι τούτο και πείτε μας αν δεν είναι πρωτότυπο…
Σχέδιο ξεγέλασε τότε πολλούς που θεώρησαν πως μπορεί να ΄ναι κι αυτό μια (διζωνική) λύση. Λίγο πάνω, λίγο κάτω, ας το δεχτούμε για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Οι θυμωμένοι του «Ναι», κατάγγειλαν την Κυβέρνηση στην Ευρώπη (όχι χωρίς επιπτώσεις για την Κύπρο) για έλλειμμα δημοκρατίας στο δημοψήφισμα με επίκεντρο το καθοριστικό διάγγελμα του τότε Προέδρου. Τα χρόνια πέρασαν, αυτοί που στο τέλος πρόλαβαν να ψηφίσουν «‘Οχι» συνέχισαν τη συγκυβέρνηση. Στη συνέχεια κυβέρνησαν και μόνοι τους για να ακολουθήσουν εκείνοι του «Ναι» που μας κυβέρνησαν, εν χορδαίς και οργάνοις, για δέκα συναπτά έτη. Στο τέλος, κατηγορήθηκαν από εκείνους του «Όχι» (για να τσιμεντώσουν το Ναι!) για απορριπτισμό! Μπερδεμένα πράγματα! Ακόμα ψαχνόμαστε πού πάμε, πώς πάμε και πόσο πίσω ακόμα θα πάμε…
Δυο μέρες αργότερα, στις 26, το ημερολόγιο θυμίζει την τραγωδία στο Τσέρνομπιλ. Τα τριάντα επτά χρόνια από τότε δεν μηδένισαν τη μετρούμενη ραδιενέργεια – έχουν τέτοιες ιδιοτροπίες τα ραδιενεργά υλικά. Τώρα, μάλιστα, η Κύπρος κινδυνεύει να βρεθεί σε πυρηνική μέγγενη, σε μια περιοχή ασταθή πολιτικά, με συνεχή την απειλή της τρομοκρατίας, το έλλειμμα δημοκρατίας και ελευθερίας έκφρασης, τη διαφθορά και, σαν να μην έφταναν αυτά, τους σεισμούς. Μας περιστοιχίζουν σταθμοί πυρηνικής ενέργειας, επί τόπου ή επί χάρτου: Τουρκία, Αίγυπτος, λίγο ακόμα και η Ιορδανία. Σε όλες τις περιπτώσεις, κυρίαρχη είναι η ρωσική κρατική Rosatom που ήδη δηλώνει πως θα έχει τον απόλυτο έλεγχο του σχεδόν έτοιμου για λειτουργία σταθμού στο Ακκουγιού, απέναντι από την κατεχόμενη Κερύνεια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κι ευρύτερα ο δυτικός παράγοντας θα έπρεπε να είχαν από καιρό ανησυχήσει για την «πυρηνική εισβολή» της Ρωσίας που επεκτείνει απρόβλεπτα την επιρροή της. Ούτε το ευκολότερο δεν έκαναν κι εξήγηση δεν έδωσαν: Δεν περιέλαβαν την κατασκευάστρια Rosatom στον πίνακα για επιβολή κυρώσεων!
Eίναι τραγικά ειρωνικό που ο σουλτάνος προετοιμάζει για την επόμενη της επετείου (27 Απριλίου) την τελετή παραλαβής πυρηνικού καυσίμου για τον σταθμό του Ακκουγιού. Στη φιέστα (που δεν είναι η πρώτη επί τόπου) ο Ρώσος πρόεδρος θα χαζεύει τα τεκταινόμενα διαδικτυακά. Η εκδήλωση και ο συμβολισμός της είναι προκλητικοί – όχι πως θα άλλαζαν πολλά σε μια άλλη ημερομηνία. Η Κυπριακή Αντι-Πυρηνική Πλατφόρμα κορυφώνει την προσεχή Τετάρτη, ανήμερα της επετείου, στο Σπίτι της Συνεργασίας, στις 3-6.30 το απόγευμα, τις εκδηλώσεις μνήμης Τσέρνομπιλ και συνεχιζόμενης διαμαρτυρίας για το Ακκουγιού και όσα παρόμοια θα ακολουθήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο… Αυτός ο συμβολισμός είναι πολλαπλά αισιόδοξος!
