ΥΠΑΡΧΕΙ στην Τουρκία δημοκρατία; Γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα από το καθεστώς της Άγκυρας είτε σε σχέση με τους πολίτες της χώρας είτε αναφορικά με υπηκόους άλλων κρατών; Η Τουρκία είναι ένα αυταρχικό καθεστώς κι αυτό δεν είναι τωρινό αλλά διαχρονικό. Πρόκειται για μια χώρα στην οποία εναλλάσσονται οι κυβερνήσεις είτε με πραξικοπήματα είτε με εκλογές και όλες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Είναι καταπιεστικές, διώκουν πολίτες και συντηρούν ελλείμματα δημοκρατίας, γιατί έτσι διατηρούνται στην εξουσία. Αυτή είναι η Τουρκία και για το λόγο τούτο μπορεί να συμπλεύσει, να συμπορευθεί, με άλλα αυταρχικά καθεστώτα.
ΟΙ σχέσεις της κατοχικής Τουρκίας με άλλα απολυταρχικά καθεστώτα, οι παράλληλες πορείες της με αυτές τις ηγεσίες, τα κοινά χαρακτηριστικά, που αφορούν πρωτίστως τις προσεγγίσεις τους σε σχέση με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, αποτελούν δεδομένα μίας εδραιωμένης κατάστασης πραγμάτων. Τέτοια καθεστώτα, που αντιστρατεύονται τις βασικές αρχές της δημοκρατίας και της ισονομίας, πρέπει να τυγχάνουν αντιμετώπισης, με τρόπο που να στέλνονται τα αναγκαία μηνύματα. Η πολιτική του κατευνασμού όχι μόνο δεν βοηθά τις χώρες αυτές, ειδικά τους λαούς, αλλά αντίθετα αποθρασύνουν τα καθεστώτα.
Η ΑΓΚΥΡΑ διαχρονικά ασκεί μια επιθετική, επεκτατική πολιτική. Αυτή η προσέγγιση είναι απόρροια και των χαρακτηριστικών του καθεστώτος. Την εποχή Ερντογάν, την βιώνουν οι Τούρκοι πολίτες, αλλά και οι γειτονικοί λαοί και ο στόχος παραμένει ο ίδιος. Να μεγαλώσει εδαφικά τη χώρα του. Είναι ένας συνδυασμός της υλοποίησης μακροπρόθεσμων σχεδιασμών και προεκλογικών σκοπιμοτήτων. Εάν κάποιος τοποθετήσει στην ζυγαριά αυτό το συνδυασμό, ασφαλώς και προτάσσεται ο διαχρονικός σχεδιασμός των στρατηγικών επιδιώξεων της κατοχικής δύναμης. Μπορεί, όμως, ο καθένας να αντιληφθεί τι σημαίνει η υλοποίηση μιας απόφασης, που απευθύνεται και στο εσωτερικό ακροατήριο. Δεν εκτιμούμε πως μέχρι τις εκλογές στην Τουρκία δεν θα γίνουν βήματα, υλοποίησης της επεκτατικής της πολιτικής, καθώς οι σεισμοί ανέτρεψαν σχεδιασμούς. Αυτή η επιδίωξη, όμως, παραμένει στην ατζέντα.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ όλα αυτά τα χρόνια εκλαμβάνει τη στάση που τηρούν διάφορες χώρες έναντι της ως αδυναμία. Η Άγκυρα θεωρεί πως οι… απαντήσεις, που δίνονται στις ακραίες συμπεριφορές της είναι απόρροια του φοβικού συνδρόμων, που χαρακτηρίζει τους διαχειριστές. Όλοι, ασφαλώς, θέλουμε διάλογο, αλλά πρέπει να προετοιμαζόμαστε και για την αποτροπή. Αυτό αποτελεί βασική παράμετρο.
Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ Ένωση, οι ΗΠΑ, θα πρέπει να στέλνουν μηνύματα για αλλαγή συμπεριφορών και πρακτικών των καθεστώτων αυτών τόσο στο εσωτερικό των χωρών τούτων όσο και σε σχέση με τη διεθνή στάση τους. Ειδικά σε σχέση με τους γείτονες τους. Η ύφεση, που παρατηρείται αυτή την περίοδο είναι προσωρινή.
